မႀတ္တမ္းမႀတ္ရာ လုပ္ေဆာင္မႁ
ဂီတမယ္ လႀကေလးစိန္
၂၀၀၅ ခုႎႀစ္မႀာ ဒုတိယ အ႒ကိမ္ ထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ လူထု ေဒၞအမာရဲႚ 'အ႓ငိမ့္' စာအုပ္ကေန ေကာက္ႎႁတ္ ေဖာ္ဴပထားတဲ့ "ဂီတမယ္ လႀကေလးစိန္" အေဳကာင္းကို ၂၀၀၈ ခုႎႀစ္၊ ဧ႓ပီ ၁ ရက္ေနႚက လၿင့္တင္ခဲ့တဲ့ မိုးမခ ကၾန္ရက္ စာမဵက္ႎႀာ ကေန ဴပန္လည္ ကူးယူ ေဖာ္ဴပတာ ဴဖစ္ပၝတယ္။
ဂီတမယ္ လႀကေလးစိန္
အဴငိမ့္မင္းသမီး ထဲမႀာ အ႟ုိး အသား အႎုိင္ဆုံး မင္းသမီးကုိ ဴပပၝဆုိရင္ ဂီတမယ္ လႀကေလးစိန္ကုိ ဴပရပၝလိမ့္မယ္။ အ႓ငိမ့္ ကခ့ဲပၝတယ္၊ ကတာမႀ အသက္ ၉ ႎႀစ္ အ႟ၾယ္က အသက္ ၃၉ ႎႀစ္ အ႟ၾယ္ အထိ အႎႀစ္ ၃၀ အ႓ငိမ့္ ကခ့ဲတာပဲ။ ဒၝေပမ့ဲ အ႓ငိမ့္မင္းသမီး အဴဖစ္ထက္ မဟာဂီတ သီခဵင္းေတၾကုိ ႎုိင္နင္း ကၾဵမ္းကဵင္တ့ဲ မင္းသမီး အဴဖစ္နဲႚ ပုိ႓ပီး ထင္ရႀားေကဵာ္ဳကား လူသိ မဵားခ့ဲပၝတယ္။ ဒီပညာ ဘက္မႀာေတာ့ လႀကေလးစိန္က ပၝရမီလည္း ရိႀ၊ ဆရာကလည္း စုံတယ္လုိႚပဲ ေဴပာရမယ္ ထင္ပၝတယ္။
ေဒၞလႀကေလး အသက္ ၉ ႎႀစ္ သမီး ကတည္းက သူအေဖ ဦးခန္ႚက စည္းကုိင္႓ပီး ဆုိတ့ဲ အဆုိမဵိႂးကုိ စသင္ ေပးခ့ဲတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူသင္႟ုံနဲႚ အားမရဘူး။ သူႚဆရာ ဘာဂဵာ ဆရာတာလုိႚနာမည္႒ကီးတ့ဲ ဆရာတာဆီ သီခဵင္း႒ကီး အဆုိ သင္ေပးဖုိႚ အပ္ဴပန္တယ္။
ေဒၞလႀကေလးဟာ ရသာတန္းက ဆုိင္းဆရာ ဆရာဘ႒ကီး၊ စိန္ေဗဒၝ ဦးေမာင္ကေလး၊ စႎၬရား ဆရာေမာင္၊ ပတၨလား ဆရာဘကေလး၊ ႟ုပ္ေသးဆရာ ဦးထၾန္းအုိင္၊ ဆရာထူး၊ ေဒၞေစာဴမေအးဳကည္၊ ေဒၞေအာင္ဳကည္ စတ့ဲ ဆရာေတၾဆီမႀာ အဆုိကုိ စနစ္တကဵ သင္ခ့ဲတယ္။ ဒီေခတ္မႀာ ေဒၞလႀကေလးစိန္ေလာက္ ဆရာစုံစုံဆီက နည္းနာ ယူဖူးတ့ဲလူ ရႀားပၝလိမ့္မယ္။ ဒၝေဳကာင့္လည္း မႎၩေလး ပန္တဵာေကဵာင္းမႀာ အမဵႂိးသမီး အဆုိနည္းဴပ အလုပ္ကုိ ယႀဥ္႓ပိႂင္သူ မရိႀ ရရိႀတာ ဴဖစ္ပၝတယ္။
ေဒၞလႀကေလးစိန္ရဲႚ အေဖ ဆရာခန္ႚက ငယ္ငယ္ကတည္းက ဘာဂဵာဆဲၾတယ္၊ ေဳကးတီးတယ္၊ ပတၨလား တီးတယ္။ ဒၝေဳကာင့္ သူႚသမီးကုိလည္း ကေလးအ႟ၾယ္ ကတည္းက သဘင္ ပညာနဲႚ ယဥ္ပၝးေစတယ္။ သူ အလုပ္ လုပ္ရာမႀာ သမီးလည္း တေကာက္ေကာက္ ပၝေစတယ္။ လႀကေလးစိန္ ၉ ႎႀစ္ သမီး ဥကၠလာေအးဳကည္ ဆီမႀာ အကသင္ရင္း ေရႀႚထၾက္မင္းသမီး လုပ္ခုိင္း ေနပၝ႓ပီ။
ေနာက္တႎႀစ္ကဵေတာ့ ဦးခဵစ္ဖၾယ္ - ေဒၞစိန္သုံတုိႚ ကတ့ဲ ထုိင္စႎၬရား အဴငိမ့္႒ကီးထဲမႀာ ပဲၾဦးထၾက္ အဴဖစ္ ကဴပန္တယ္။ ၁၃ ႎႀစ္ သမီးကဵေတာ့ ေလဘာတီ မဴမရင္နဲႚ ပဲၾဦးထၾက္၊ ေနာက္ ဥကၠလာ ေအးဳကည္၊ ေနာက္ ေပဵာ္ေတာ္ဆက္ မတင္ေအာင္တုိႚနဲႚ ပဲၾဦးထၾက္ မင္းသမီး အဴဖစ္နဲႚ ကတယ္။
၁၇ ႎႀစ္ သမီးကဵေတာ့ သူႚအေဖ ဦးခန္ႚက သူႚသမီး ေခၝင္းေဆာင္ မင္းသမီး တင္႓ပီး အဴငိမ့္ ေထာင္ေပးပၝတယ္။ စစ္ဴဖစ္ခၝနီးမႀာ ေ႟ၿမန္း တင္ေမာင္နဲႚ ကေသးတယ္။ ေဒၞလႀကေလးစိန္က အရပ္ဴမင့္တ့ဲ လူမုိႚ မင္းသမီးထက္ ေခၝင္းေပၝင္းနဲႚ ဘာနဲႚ အကဵအန မင္းသားလုပ္ ကတ့ဲအခၝ ပုိေကာင္းတယ္။ ဒၝေဳကာင့္ အေဝးပဲၾ၊ ညလုံးေပၝက္ ကရတ့ဲ ပဲၾေတၾ အား႒ကီး လုိက္ရတယ္။
ေဒၞလႀကေလးစိန္ရဲႚ နာမည္ရင္းက မလႀ႒ကီးတ့ဲ။ မင္းသမီး နာမည္ေပးမယ္ ဆုိေတာ့ မလႀ႒ကီး အစား မလႀကေလး လုပ္႓ပီး စိန္တပ္လုိက္ေတာ့ မင္းသမီး နာမည္ ဴဖစ္သၾားတာေပၝ့။ ေဒၞလႀကေလးစိန္က အက ေကာင္းတယ္။ မင္းသားက ပုိေကာင္းတယ္။ အသံ ေကာင္းတယ္။ ႟ုပ္ေတာ့ မေခဵာဘူး။ သူႚညီမ မတင္ေ႟ၿက ႟ုပ္ေခဵာတယ္။ ညီမ မတင္ေ႟ၿ ကလည္း 'ေပဵာ္ေတာ္ဆက္ မတင္ေ႟ၿ' ဆုိတ့ဲ နာမည္နဲႚ မင္းသမီး ဴဖစ္ေသးတာကုိး။
ေဒၞလႀကေလးစိန္က ကေနႚထက္ အထိ အပဵိႂ႒ကီးမုိႚ မင္းသမီး ဘဝမႀာ သူဆုိဖုိႚ ရတီစိန္က 'အလႀႃႚအမ' ဆုိတ့ဲ သီခဵင္း တပုဒ္ ေရးေပးရာမႀာ
"လႀကေလးစိန္တုိႚ လင္မယူႎုိင္ပၝသည္၊ ယခုလုိ ဆုိေပမယ္လုိႚ သားရႀင္ဴပႂရန္ လုိေသးသည္"
လူဴပက္ ။ ။ "အလႀႃႚအမ အလႀႃႚအမ လင္သား မရိႀတ့ဲ အပဵႂိ ဘယ္သူႚကုိ ရႀင္ဴပႂမည္"
လႀကေလးစိန္။ ။ "စဥ္းစားဳက၊ စဥ္းစားဳက၊ အလႀႃႚ ဒကာရရင္ ဤမိန္းမ၊ ထုိမိန္းမ သားရႀင္ဴပႂႎုိင္ (ေမာင္႟ုိႚေလး) ပၝလိမ့္မည္" တ့ဲ။
ေဒၞလႀကေလးစိန္ရဲႚ ေကဵာ္ဳကားတ့ဲ သီခဵင္း တပုဒ္ ကေတာ့ ေမာင္ေမာင္ဆုိေလ ထီး႟ုိးရႀည္ သီခဵင္းပၝ။ ဟုိေခတ္က ဓာတ္ဴပားသၾင္းတ့ဲ သီခဵင္းေတၾလည္း မနည္းဘူး။ အသံေကာင္းတာကုိး။ 'ဂီတမယ္'ဆုိတ့ဲ ဘဲၾႚကုိ အသက္ ၁၆ ႎႀစ္ အ႟ၾယ္မႀာ မဂႆလာႌၾန္ႚ တူရိယာ အဖဲၾႚက ခဵီးဴမၟင့္တာ ဴဖစ္တယ္။ ဒၝေဳကာင့္ အဲဒီအခဵိန္က စ႓ပီး 'ဂီတမယ္ လႀကေလးစိန္' ဆုိတ့ဲ နာမည္တပ္တယ္။
တေနႚေတာ့ ဴမင္းဴခံ အစုိးရ ေကဵာင္းဝင္းထဲ သၾား႓ပီး အ႓ငိမ့္ ကဳကတယ္။ ပဲၾမထၾက္ခင္ စာတစ္ေစာင္ ေရာက္လာလုိႚ လူဴပက္ ကုိဓာတ္ဆီက ဖတ္ဳကည့္ေတာ့ - "'ဂီတမယ္' ဆုိတ့ဲ ဆုိင္းဘုတ္႒ကီးက ဘာတ့ဲတုံး၊ ဒီစာနဲႚ အတူ ေငၾ ၂၅ိ ထည့္ေပးလုိက္တယ္။ မင္းသမီးက ဘုံပဵံေနနန္း ဆုိတတ္ရင္ ဒီေငၾ ၂၅ိ ယူထားလုိက္၊ မဆုိတတ္ရင္ ဴပန္ေပးပၝ" လုိႚ စာထဲမႀာ ပၝလာတယ္။ ဘုံပဵံေနနန္း ဆုိတာ ေရႀးသီခဵင္းေတၾ ထဲေတာ့ ဆင္ေပၝ့။ အရႀည္ဆုံး ပတ္ပဵႂိး သီခဵင္း႒ကီးကုိး။ မလႀကေလးက 'ဂီတမယ္' ဆုိလုိႚ စိန္ေခၞတ့ဲ စာပၝပဲ။
အဲဒီေတာ့ မလႀကေလး ဘုံပဵံေနနန္း တက္ထားတာ ၁၀ ရက္ေလာက္ ရိႀေသးတယ္။ မေကဵလႀေသးဘူး။ ပတၨလား ဆရာ လုပ္တ့ဲ ဆရာထာက ဒီပတ္ပဵႂိး႒ကီး ဆရာထာ ဆီက တက္ထားတာ ၃ လေလာက္ ရိႀ႓ပီ။ ဒၝေဳကာင့္ မရဲေသာ္လည္း ေဴပးခဲေစ ဆုိသလုိပဲ ဴဖစ္လုိရာ ဴဖစ္ဳကေရာ့၊ ရင္ေတာ့ ဆုိင္ရမႀာပဲ ဆုိ႓ပီး -
ဆရာထာက အဴငိမ့္စင္ေပၞက ေန႓ပီး -
"ကၾဵန္ေတာ္တုိႚကုိ ဘုံပဵံေနနန္း ဆုိတတ္ရဲႚလား၊ တတ္ရင္ ဆုိပၝလုိႚ စာနဲႚ ခုိင္းလာပၝတယ္။ ကၾဵန္ေတာ္တုိႚက မတတ္ဘဲ မရိႀပၝဘူး၊ ႎုိႚေပမဲ့ ဒီပတ္ပဵႂိး႒ကီးကုိ ဆုိမယ္ဆုိရင္ အနည္းဆုံး ၁ နာရီခဲၾေလာက္ ဳကာမႀာပၝ၊ ဒၝဆုိေနတုန္း ကလုိႚလည္း မရပၝဘူး၊ လူဴပက္က ဴပက္လုိႚလည္း မရပၝဘူး၊ ေနာက္႓ပီး ဆုိတာက တေယာက္၊ တီးတာက တေယာက္ပဲ ရိႀပၝလိမ့္မယ္။ တဴခား လူေတၾက ဝုိင္းတီးလုိႚ မရပၝဘူး။ တီးသူနဲႚ ဆုိသူ ၂ ေယာက္ အလုပ္ လုပ္ရမႀာပၝ။ ကၾဵန္ေတာ္တုိႚ သင္ဳကားထားတ့ဲ အဖုိးတန္ ပညာကုိ ၂၅ိ နဲႚ အဆုိ ခုိင္းတာကေတာ့ မေကာင္းပၝဘူး"
လုိႚ ေဴပာ႓ပီး
"ကဲ လႀကေလးစိန္က ဆုိကၾာ"
လုိ့ ေဴပာကာ ပတၨလားကုိကုိင္၊ တဘက္က စည္းကုိင္႓ပီး ဆုိရတာေပၝ့။ မႀန္လႀတယ္ ေတာ့လည္း မဟုတ္ဖူး၊ ခၝတုိင္း ၁ နာရီခဲၾေလာက္ ဳကာေအာင္ ဆုိရ တီးရတ့ဲ သီခဵင္း အဲဒီညက ၁ နာရီ ၁၅ မိနစ္ေလာက္နဲႚ ႓ပီးသၾားသတ့ဲ။
ဆုိတီး႓ပီးတ့ဲ အခၝ
"ဟုတ္တယ္ ရတယ္၊ ဒီမင္းသမီး ေတာ္တယ္၊ ဘုံပဵံေနနန္းေတာင္ ဆုိႎုိင္တယ္၊ ဂီတမယ္ နာမည္ ယူထုိက္တယ္"
လုိႚ ဴဖစ္ကဵန္ရစ္႓ပီး ပဲၾ႓ပီးေတာ့ အဲဒီ သီခဵင္း အဆုိခုိင္းတ့ဲ အိမ္က တ႓ငိမ့္လုံး ထမင္း လာစားပၝလုိႚ ဖိတ္႓ပီး ေငၾ ၁၅၀ိ ထပ္ ဆုခဵလုိက္သတ့ဲ။ ။