ေငၾတာရီ (၁၉၂၅ - ၁၉၅၈)

အမည္ရင္း ေဒၞခင္ရီ ဴဖစ္သည္။ ႓ဗိတိသ႖ဘားမား ဦးႌၾန္ႛႎႀင့္ ေဒၞခဵစ္တင္တိုႚ၏ သမီးဴဖစ္သည္။ ၁၉၂၅ ခုႎႀစ္တၾင္ ရန္ကုန္႓မိႂႚ၌ ဖၾားဴမင္သည္။

ကဗဵာကို အသက္ ၁၅ ႎႀစ္ အ႟ၾယ္မႀ စတင္ ေရးသားသည္။ ကၾယ္လၾန္သည္ အထိ ေရးသားခဲ့ေသာ ကဗဵာပုဒ္ေရေပၝင္းမႀာ ၈ဝဝ ေကဵာ္ခန္ႛ ရႀိသည္။ ဝတၪႂရႀည္ႎႀင့္ ဝတၪႂတိုမဵားလည္း ေရးသားခဲ့သည္။ ကမာၲႚ ပံုဴပင္မဵားကိုလည္း ဘာသာဴပန္ဆိုခဲ့သည္။

၁၉၅၂ ခုႎႀစ္တၾင္ ကဗဵာဆရာ မင္းယုေဝႎႀင့္ လက္ထပ္ခဲ့သည္။ သမိီး မခင္ရီဝင္းကို ဖၾားဴမင္သည္။ မခင္ရီဝင္း (မဟာဝိဇၦာ) သည္ ၂ဝဝ၄ ခုႎႀစ္တၾင္ ထားဝယ္ တကၠသိုလ္၊ ဴမန္မာစာဌာန၌ ကထိကအဴဖစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္လဵက္ ရႀိသည္။

ေငၾတာရီသည္ ကဗဵာစာအုပ္ ၄ အုပ္ ေရးသား ထုတ္ေဝခဲ့သည္။ ေငၾတာရီ၏ ကဗဵာ ၁ဝဝ စာအုပ္သည္ ၁၉၆ဝ ခုႎႀစ္၊ စာေပဗိမာန္ကဗဵာဆု (ယခု အမဵႂိးသား စာေပဆု) ရခဲ့သည္။ မင္းယုေဝႎႀင့္ ေငၾတာရီတုိႛ ပူးတၾဲ ဘာသာဴပန္ဆိုေသာ ကမာၲေကဵာ္ အီစၾတ္ပံုဴပင္မဵား စာအုပ္သည္ ၁၉၅၄ ခုႎႀစ္၊ စာေပဗိမာန္ ဘာသာဴပန္ဆု (ယခု အမဵႂိးသားစာေပဆု) ရခဲ့သည္။ ေငၾတာရီ၏ ကဗဵာမဵားသည္ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္း ေကဵာင္းသံုး စာအုပ္မဵားတၾင္ ယေနႛထိ ဴပဠာန္းဴခင္း ခံရသည္။

၁၉၅၈ ခုႎႀစ္တၾင္ ကၾယ္လၾန္သည္။