သတင္းေထာက္နဲႚ သတင္းေဖဵာက္

သတင္းေထာက္နဲႚ သတင္းေဖဵာက္

လူထုစိန္ဝင္း

“သတင္းသမားတေယာက္ရဲဲႚ အေဴခခံအကဵဆုံး တာဝန္က စာဖတ္ပရိသတ္ ဴပည္သူလူထုကုိ သတင္းေပးဖုိႚပဲ မဟုတ္လား။ သတင္းတပုဒ္ကုိ ထိန္ခဵန္ထားတာ၊ ဒၝမႀမဟုတ္ ဖုံးကၾယ္ေပးတာ၊ ဒၝမႀမဟုတ္ ေဖဵာက္ပစ္လုိက္တာမဵႂိးဟာ သတင္းစာကဵင့္ဝတ္ကုိ ေဖာက္ဖဵက္ပစ္တဲ့ ဴပစ္မႁ႒ကီးကဵႃးလၾန္ရာ မေရာက္ဘူးလား။”

သတင္းစာေလာက ေရာက္ခၝစ ဒီေမးခၾန္းကုိ လူ႒ကီးသူမမဵားကုိ မဳကာမဳကာ ေမးခဲ့ဖူးပၝတယ္။ သၾားေသၾးစ ေခၾးငယ္ကေလးမဵားဟာ ဴမင္ဴမင္သမ႖လုိက္႓ပီး ကုိက္ေလ့႟ႀိသလုိ အ႟ၾယ္ကလည္းငယ္၊ ကေလာင္ကလည္း ကုိင္စဆုိေတာ့ မဵက္စိထဲမႀာ အဴမင္မေတာ္ဘူးလုိႚ စိတ္ထဲထင္တာမႀန္သမ႖ ေဖာ္ထုတ္ဖၾင့္ခဵ ပစ္လုိက္ခဵင္တာပဲကုိး။ လူ႒ကီးသူမမဵားက ဒီသတင္းေတာ့ မထည့္ပၝနဲႚ။ ဟုိသတင္းေတာ့ ဴဖႂတ္ပစ္လုိက္ပၝ ဆုိတာမဵႂိး ေဴပာလာတဲ့ အခၝေတၾမႀာ စိတ္ထဲ တယ္႓ပီး ဘဝင္မကဵခဵင္ ဴဖစ္ခဲ့တယ္။

အဲဒီအခၝမႀာ လူ႒ကီးသူမမဵားက ‘သတင္းစာဆရာဆုိတာ လူႚအဖၾဲႚအစည္းထဲမႀာ အပၝအဝင္ဴဖစ္တဲ့ လူသားတေယာက္သာလ႖င္ ဴဖစ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ လူသားတုိႚရဲႚ ကဵင့္ဝတ္၊ လူသားတုိႚရဲႚ ဂုဏ္သိကၡာကုိ ေစာင့္ထိန္းလုိက္နာရမယ့္ တာဝန္လည္းရႀိတယ္။ ကုိယ့္အကဵႂိးနဲႚ သတင္းစာေလာကအကဵႂိး ယႀဥ္လာရင္ သတင္းစာေလာကရဲႚ အကဵႂိးကုိ ဦးစားေပးရမယ္။ သတင္းစာေလာကအကဵႂိးနဲႚ လူႚအဖဲၾႚအစည္းရဲႚ အကဵႂိးယႀဥ္လာရင္ လူႚအဖၾဲႚအစည္းအကဵႂိးကုိ ဦးစားေပးရမယ္လုိႚ’ သၾန္သင္ဆုံးမေလ့ ႟ိႀပၝတယ္။ ‘သတင္းတပုဒ္ ထည့္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ ဒီသတင္းဟာ လူႚအဖၾဲႚအစည္းအတၾက္ အကဵႂိးရႀိေစသလား၊ အကဵႂိးမဲ့ေစသလား’ ဆုိတာကုိ အရင္ဆုံး စဥ္းစားရမယ္။ အကဵႂိးမဲ့ေစမယ့္ သတင္းမဵႂိးဴဖစ္ေနရင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ လူ႒ကိႂက္မဵားေစမယ့္ သတင္းမဵႂိးဴဖစ္ဴဖစ္ မထည့္ပၝနဲႚ။

အ႟ၾယ္နဲႚ အေတၾႚအ႒ကႂံေလး အတန္အသင့္ ရင့္လာတဲ့အခၝကဵေတာ့ သတင္းထိမ္ခဵန္တာ၊ ဖုံးကၾယ္တာ၊ ေဖဵာက္ပစ္တာ စတဲ့ အလုပ္မဵႂိးေတၾကုိ ကုိယ္တုိင္ ဘဝင္ကဵကဵနဲႚ လုပ္တတ္လာခဲ့ရပၝတယ္။ အကဵႂိး႟ႀိ၊ အကဵႂိးမဲ့ဆုိတဲ့ ဆင္ဴခင္တုံတရား ေပတံကုိလည္း က႘မ္းက႘မ္းကဵင္ကဵင္ ကုိင္တၾယ္ တတ္လာခဲ့ပၝတယ္။ အဲဒီလုိအခၝကဵေတာ့မႀ ‘ေခၾးက လူကုိကုိက္တာ သတင္းမဟုတ္ဘူး။ လူက ေခၾးကုိကုိက္တယ္ဆုိမႀ သတင္းဴဖစ္တယ္’ ဆုိတဲ့ စကားဟာ အ႔ကင္းမဲ့မႀန္တဲ့စကား မဟုတ္ပၝလားဆုိတာလည္း သေဘာေပၝက္လာခဲ့ပၝတယ္။

ေခၾးက လူကုိ ကုိက္တုိင္းေတာ့ သတင္းမဴဖစ္ပၝဘူး။ ဒၝေပမဲ့ ဘယ္သူႚေခၾးက ကုိက္တာလဲ၊ ဘယ္သူႚကုိ ကုိက္တာလည္း ဆုိတဲ့အေပၞမူတည္႓ပီး သတင္းဴဖစ္ခဵင္ရင္ ဴဖစ္သၾားႎုိင္ပၝတယ္။ အလားတူပၝပဲ လူက ေခၾးကုိ ကုိက္တယ္ဆုုိတုိင္းလည္း ေရးသင့္တဲ့သတင္း ဴဖစ္ခဵင္မႀ ဴဖစ္သၾားႎုိင္ပၝတယ္။ အကဵႂိး႟ႀိ၊ အကဵႂိးမဲ့ ေပတံနဲႚ တုိင္းဳကည့္႓ပီး မေရးသင့္ မေရးအပ္တဲ့ သတင္းမဵႂိးေတၾ အမဵား႒ကီး႟ႀိပၝတယ္။ သတင္းဦး၊ သတင္းထူး စကုဴဖစ္တုိင္းလည္း ေရးသင့္တဲ့ သတင္းမဵႂိး ဴဖစ္ခဵင္မႀ ဴဖစ္တတ္ပၝတယ္။

လူ႒ကိႂက္မဵား႓ပီး အင္မတန္ေရာင္းေကာင္းမယ့္ စကုသတင္း႒ကီးတပုဒ္ကုိ အကဵႂိးရႀိ၊ အကဵႂိးမဲ့ ေပတံနဲႚတုိင္း႓ပီး ထိမ္ခဵန္ထားခဲ့ရပုံကုိ သတင္းစာ ဆရာ႒ကီး ဦးသန္းတင့္ (ဓူဝံ) က ေဴပာဴပခဲ့ဖူးပၝတယ္။ ဆရာ႒ကီးက ၁၉၆၂ ခုႎႀစ္ ေတာ္လႀန္ေရးေကာင္စီတက္စမႀာ ကဵင္းပခဲ့တဲ့ ဴပည္လုံးက႗တ္ သတင္းေထာက္မဵား ရက္တုိသင္တန္းမႀာ ‘ေ႟ႀးေခတ္ႎႀင့္ ယခုေခတ္ သတင္းစာ’ ဆုိတဲ့ ေခၝင္းစဥ္နဲႚ ေဟာေဴပာပုိႚခဵရင္း ေဴပာခဲ့တာဴဖစ္ပၝတယ္။

အဲဒၝေဳကာင့္ သတင္းဆုိတုိင္း၊ ဦးတုိင္း၊ ထူးတုိင္း ေရးသင့္တာမဵႂိး မဟုတ္ပၝလားဆုိတဲ့အသိ တုိးပၾားလာခဲ့ရပၝတယ္။ လူႚအဖၾဲႚအစည္းအတၾက္ အကဵႂိးရႀိေစသလား၊ အကဵႂိးမဲ့ေစသလား၊ ကုိယ့္သတင္းစာရဲႚ ဂုဏ္သိကၡာကုိ ႌၟိႂးႎၾမ္းသၾားေစႎုိင္သလား၊ ကိုယ့္မူဝၝဒကုိ ထိခုိက္ေစသလားဆုိတဲ့ အခဵက္မဵားကုိ ဆင္ဴခင္သုံးသပ္႓ပီးမႀ ေရးသားဖုိႚ အေရး႒ကီးေဳကာင္းလည္း သေဘာေပၝက္ခဲ့ပၝတယ္။

သတင္းဦး၊ သတင္းထူး ဴဖစ္ဖုိႚထက္ သတင္းမႀန္ဴဖစ္ဖုိႚက ပုိအေရး႒ကီးတယ္။ သတင္းမႀန္ဴဖစ္ဖုိႚထက္ လူႚအဖဲၾႚအစည္းရဲႚ အကဵႂိးစီးပၾားကုိ ထိခုိက္ဆုတ္ယုတ္ေစတဲ့ သတင္းမဵႂိးမဴဖစ္ဖုိႚက ပုိအေရး႒ကီးတယ္ဆုိတဲ့ အခဵက္မဵားကုိ သတင္းသမားတုိင္း သတိခဵပ္ရမယ့္ ကိစၤဴဖစ္ေဳကာင္း တင္ဴပလုိက္ပၝတယ္။