သတင္းေထာက္ဆုိတာ ငႀက္ေပဵာတုံးလုိ လူစား

သတင္းေထာက္ဆုိတာ ငႀက္ေပဵာတုံးလုိ လူစား

လူထုစိန္ဝင္း

ကမႝာႛဖလားပၾဲ၊ ဥေရာပဖလားပၾဲ စတဲ့ ေဘာလုံးပဲၾေကာင္း႒ကီးေတၾ ကဵင္းပတဲ့အခဵိန္နဲႚ ႒ကႂံ႒ကိႂက္တဲ့ အခၝမဵႂိးမႀာ စာသင္တာရပ္႓ပီး ေကဵာင္းသူေကဵာင္းသားေတၾနဲႚအတူတူ ေဘာလုံးပၾဲ ဳကည့္ေလ့႟ႀိပၝတယ္။ အဲဒီအခၝမႀာ သူႚဘက္ ကုိယ့္ဘက္ အားေပးဳက၊ ဴငင္းခုန္ဳက၊ လက္ဖက္ရည္တုိက္တမ္း၊ ထမင္းေ႔ကးတမ္းေလာင္းဳကနဲႚ က႗က္က႗က္ညံေန တတ္ပၝတယ္။

ဆရာ ဘယ္ဘက္က ေနမႀာလည္း၊ ဘယ္သူႚကုိ အားေပးမႀာလည္းဆုိတဲ့ ေမးခၾန္းမဵႂိးလည္း အ႓မဲတမ္း အေမးခံရေလ့႟ႀိပၝတယ္။ အဲဒီအခၝမဵႂိးမႀာ ေဘာလုံးပဲၾကုိ အားေပးမႀာ၊ ဘယ္သူႚဘက္ကမႀ မေနဘူးလုိႚ ဴပန္ေဴဖ႓မဲပၝ။ ဒီအေဴဖကုိ ေကဵာင္းသူ ေကဵာင္းသား ေတာ္ေတာ္မဵားမဵားက ဘဝင္မကဵပၝဘူး။ ဘဝင္မကဵေဳကာင္းကုိလည္း ဴပန္ေဴပာဳကပၝတယ္။ ေဘာလုံးပဲၾ ဳကည့္တယ္၊ လက္ေဝႀႚပဲၾဳကည့္တယ္ ဆုိတာမဵႂိးဟာ ႎႀစ္သက္အားေပးစရာ တဖက္ဖက္႟ႀိမႀ အရသာ႟ႀိတာလုိႚ ေစာဒကတက္ဳကပၝတယ္။ သူတုိႚေဴပာတာ မမႀားပၝဘူး တဖက္ဖက္က ေန႓ပီးဳကည့္မႀ အားကစားပၾဲရဲႚ အရသာကုိ အဴပည့္အဝ ခံစားႎုိင္တာပၝ။ ႎုိင္တဲ့အခၝ ဝမ္းသာအားရ ေကဵနပ္တဲ့အရသာ၊ ေဒၝသဴဖစ္တဲ့အရသာ စသဴဖင့္ ခဵႂိတဲ့၊ ခၝးတဲ့ အရသာမဵႂိးစုံ ခံစားရေလေလ ဳကည့္ရတာ ခံစားရေလေလ ဴဖစ္ပၝတယ္။ ဒၝသဘာဝပၝပဲ၊ ဒၝေပမယ့္ ခက္တာက အားကစားပၾဲေတၾကုိဳကည့္႓ပီး သတင္းဴပန္ေရးရတဲ့ အလုပ္မဵႂိး ႎႀစ္အတန္ဳကာလာခဲ့ေလေတာ့၊ ‘ဘက္မ႟ႀိဘူး’ ဆုိတဲ့ အားကစား သတင္းေထာက္ရဲႚ ကဵင့္ဝတ္ အခံ႟ႀိေနတယ္ေလ။ ဒီအခံက ခုလုိႎႀစ္ေပၝင္း မဵားစၾာ ဳကာတဲ့အထိကုိ ေပဵာက္မသၾားေလေတာ့၊ လူအမဵားနဲႚ ဝုိင္းထုိင္ဳကည့္လုိႚ တယ္႓ပီး အေစးမကပ္သလုိ ဴဖစ္ေနေတာ့တာေပၝ့။ ေဘာလုံးပဲၾဳကည့္တယ္ ဆုိတာ ဟင္ခနဲ ဟာခနဲ ေအာ္တဲ့အခၝ ေအာ္လုိက္၊ လက္ခုပ္ လက္ဝၝး တေဴဖာင္းေဴဖာင္းတီးတဲ့အခၝ တီးလုိက္ ဳကည့္ခၾင့္႟ႀိတယ္ မဟုတ္လား။ ႒ကႂိက္တဲ့အသင္းကုိ တအား အားေပးသလုိ၊ မ႒ကႂိက္တဲ့အသင္းကုိလည္း ဝုိင္း႓ပီး ေအာ္ဟစ္ေလႀာင္ေဴပာင္ဳက႓မဲေပၝ့။

ေဘာလုံးပၾဲမႀာ ဘယ္သူဘက္ကမႀ အားမေပးရဘူးဆုိတဲ့ ကဵင့္ဝတ္ကုိ သတင္းသမားေပၝက္စ ဘဝတုန္းက လူ႒ကီးေတၾက သင္ေပးခဲ့ဳကတာပၝ။ သတင္းစာေလာကထဲ စဝင္ေတာ့ အသက္ႎႀစ္ဆယ္ေကဵာ္ ေကာလိပ္ထၾက္စ ခပ္ငယ္ငယ္႟ႀိပၝေသးတယ္။ အဲဒီအခဵိန္က မႎၨေလးလူထု သတင္းစာတုိက္ မႀာပၝ။ ရန္ကုန္တုိက္ခဲၾ မေရာက္ေသးပၝဘူး။ တုိင္းေဘာလုံးပၾဲခဵိန္ေရာက္ေတာ့ ေရဒီယုိက တုိက္႟ုိက္ထုတ္လၿင့္ေပးခဲ့တဲ့ ေဘာလုံး ကစားဳကပုံေတၾကုိ နားေထာင္ လုိက္မႀတ္႓ပီး သတင္းဴပန္ေရးတဲ့အလုပ္ လုပ္ဖုိႚ တာဝန္ေပး ခံခဲ့ရပၝတယ္။ အဲဒီအခဵိန္က လူထုတုိက္မႀာ ဦးေလးနဲႚ ေဒၞေဒၞအဴပင္၊ လူငယ္အယ္ဒီတာ သုံးေယာက္ေလာက္ပဲ႟ႀိပၝတယ္။ အဲဒီ သုံးေယာက္မႀာ ေမာင္သစ္လၾင္(လူထု)က ဂီတသမား၊ နတ္ေမာက္ဦးထၾန္း႟ႀိန္ကေတာ့ ကဗဵာသမား၊ ေဘာလုံးပၾဲကုိ တယ္႓ပီး ဝၝသနာ႒ကီးဳကတာ မဟုတ္ဘူး။ ေဘာလုံး ဝၝသနာ႒ကီး႟ုံမက၊ မူလတန္း ေကဵာင္းသားဘဝကစ႓ပီး တကၺသုိလ္ေရာက္တဲ့အထိ ေဘာလုံးကစားခဲ့တဲ့သူမုိႚ လူ႒ကီးေတၾက တာဝန္ေပးတာဴဖစ္ပၝတယ္။ ေကဵာင္းထၾက္လုိႚ လူထုသတင္းစာတုိက္ ေရာက္ေနတာေတာင္ ေဘာလုံးသမား ဖုိးသံေခဵာင္းနဲႚ အတူလုိက္႓ပီး ကစားေနတတ္ပၝေသးတယ္။

ေဘာလုံးသတင္း ယူတယ္ဆုိတာက အယ္ဒီတာခန္းနဲႚ ခပ္ေဝးေဝး စားပၾဲတလုံးေပၞ ေရဒီယုိ႒ကီးတင္ဖၾင့္႓ပီး လုိက္မႀတ္ရတာပၝ။ အယ္ဒီတာခန္း ထဲက ေရဒီယုိသတင္း ဖမ္းယူေနတာေတၾ၊ ဖုန္းသတင္း ယူေနတာေတၾကို အေႎႀာက္အယႀက္ မဴဖစ္ရေအာင္ ခပ္ေဝးေဝး သၾားဖၾင့္ရတာပၝ။ ေရဒီယုိေ႟ႀႚ စားပၾဲေပၞမႀာေတာ့ ေဘာလုံးကၾင္းထဲ ႎႀစ္ဖက္အသင္း ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ ပုံစံခဵထား႓ပီး၊ ေဘာလုံးသမားေတၾရဲႚအမည္ မႀတ္ထားရပၝတယ္။ ေဘာလုံးသင္းႎႀစ္သင္းရဲႚ ေနာက္ခံသမုိင္းေဳကာင္းနဲႚ ေဘာလုံးသမား တဦးခဵင္းရဲႚ ေနာက္ေဳကာင္းဴဖစ္ရပ္ေတၾ ေရးမႀတ္ထားတဲ့ စာရၾက္လည္းေဘးမႀာ အသင့္႟ႀိေနပၝတယ္။ နားက အသံလၿင့္ခဵက္ကုိ နားေထာင္ရင္း မဵက္စိက စာ႟ၾက္ေပၞက အမည္ေတၾကုိဳကည့္၊ လက္က ဘယ္အခဵိန္ ဘယ္ႎႀစ္မိနစ္မႀာ ဘယ္သူက ကန္လုိက္တယ္ဆုိတာကုိမႀတ္ လုပ္ရတာပၝ။ ႓ပီးမႀ မႀတ္ထားတဲ့အခဵက္ေတၾကို စီကာပတ္ကုံး ဴပန္ေရးရတာ ဴဖစ္ပၝတယ္။ အဲဒီေခတ္က ေရဒီယုိက ေဘာလုံးပၾဲအေဳကာင္း ေဴပာတဲလူေတၾက သိပ္အေဴပာေကာင္းဳကတာ။ ကုိယ္တုိင္ ကၾင္းထဲက ဳကည့္ေနရသလုိကုိ ဴမင္လာေအာင္ ေဴပာေနဳကတာ။ ဟင္ခနဲ ဟာခနဲ သည္းထိတ္ရင္ဖုိ အရသာေတၾ ခံစားလာရေအာင္လည္း ေဴပာတတ္ဳကတာ။ တုိင္းေဘာလုံးပဲၾေတၾကလည္း သိပ္အဆင့္ ဴမင့္ဳကတဲ့ အခဵိန္ဆုိေတာ့ တႎုိင္ငံလုံး စိတ္ဝင္တစား ေစာင့္ဳကည့္ဳကတာပၝ။ ကုိယ့္တုိင္း ကုိယ့္ဴပည္နယ္ကမဵား ေနာက္ဆုံး ဆီမီးအဆင့္ ကၾာတားအဆင့္ ေရာက္႓ပီဆုိလုိႚကေတာ့ မီးရထားတၾဲလုံးငႀား၊ သေဘာႆစင္းလုံးငႀား႓ပီးေတာင္ လာဳကည့္ဳက၊ အားေပးဳကတာ။ ပဲခူးတုိင္း ကစားတဲ့ ေနႚမဵားဆုိ ေအာင္ဆန္းကၾင္းပတ္လည္မႀာ ပဲခူးဆုိင္းဘုတ္ကပ္ထားတဲ့ စင္းလုံးငႀား ဘတ္စ္ကား႒ကီးေတၾ စီးေရ ကုိးဆယ္တရာေလာက္ အနည္းေလး ႟ႀိတာေပၝ့။ အဲဒီေလာက္လူေတၾ စိတ္ဝင္စားဳကတာ။

လူေတၾ စိတ္ဝင္စားေတာ့ သတင္းစာေတၾကလည္း တုိင္းေဘာလုံးပၾဲေတၾအေဳကာင္း ဴပည့္ဴပည့္စုံစုံ ေရးသားေဖာ္ဴပ ဳကရပၝတယ္။ မႎၨေလးက ထုတ္ထားတဲ့ သတင္းစာမဵားအဖုိႚကေတာ့ ေရဒီယုိက တုိက္႟ုိက္လၿင့္ေပးတာကုိသာ အားထားဳကရတာေပၝ့ေလ။ အဲဒီသတင္းေတၾကုိ ဴပန္ေရးတဲ့ အခၝဳကေတာ့ လူငယ္လူသစ္တုိႚ သဘာဝအတုိင္း သတင္းေခၝင္းတပ္တာေတၾကုိ လႁပ္လႁပ္ရႀားရႀားေလးဴဖစ္ေအာင္ ေသာ့လုံး ေထ့လုံး ေလႀာင္လုံးေလး ေတၾနဲႚ တပ္တာကုိး။ ခဵင္းကေလးတုိႚ ေအာင္ဖဵာလိပ္ဴဖစ္႓ပီ ဆုိတာမဵႂိး၊ မေကၾးဖန္ခၝးသီး ကား႒ကီးေမႀာက္ ဆုိတာမဵႂိး၊ ဧရာဝတီ သေဘာႆ႒ကီး ေရနက္ထဲေသာင္တင္ ဆုိတာမဵႂိး၊ ပဲခူးသားအ႔ကားနဲႚမညီ ဆုိတာမဵႂိးေတၾေပၝ့။ အဲဒီေခတ္က ရန္ကုန္တုိင္းရယ္လုိႚေတာင္ ဴဖစ္မလာေသးဘူးေလ။ ညဘက္ ဂယ္လီပ႟ုဖ္ ထၾက္လာတဲ့အခၝကဵေတာ့ အယ္ဒီတာခဵႂပ္က ေခၞပၝတယ္။  ဦးေလးလႀက ငယ္စဥ္က ရန္ကုန္ ေအာင္ဆန္းကၾင္းမႀာ ဴမႃနီစပၝယ္ အသင္းကေန ကစားခဲ့တဲ့ ေဘာလုံးသမားဴဖစ္႟ုံသာမက အဲဒီအခဵိန္မႀာလည္း ဗထူးကၾင္းမႀာ လူ႒ကီးတေယာက္အဴဖစ္ ပၝဝင္ေနေလေတာ့ ေဘာလုံးကုိ စိတ္ဝင္စားပၝတယ္။ ေဘာလုံးသတင္းမဵားကုိ ေသေသခဵာခဵာ ေစာင့္ဖတ္ပၝတယ္။ သတင္းကုိးကားခဵက္နဲႚ ပတ္သက္လုိႚကေတာ့ မဵက္စိထဲ ဴမင္သာေအာင္ ေရးႎုိင္တယ္ဆုိ႓ပီး ဦးေလးက ခဵီးကဵႃးပၝတယ္။ ဒၝေပမယ့္ ေခၝင္းတပ္တာေတၾက မသင့္ေတာ္ဘူးလုိႚ ေထာက္ဴပပၝတယ္။ ႟ႁံးတဲ့အသင္းကုိ အ႟ႀက္ပၝရေအာင္ မလုပ္အပ္ဘူး၊ ေလႀာင္ေဴပာင္သေရာ္တဲ့ ေခၝင္းစဥ္ေတၾ မတပ္ပၝနဲႚလုိႚ သၾန္သင္ပၝတယ္။ ေနာက္႓ပီးေတာ့ ကုိယ့္သတင္းစာက မႎၨေလးသတင္းစာ ဴဖစ္ေလေတာ့ မႎၨေလးသင္း ႎုိင္တဲ့ပဲၾမႀာ (ဖုိင္နယ္ပဲၾႎုိင္တာကအပ) ၄ လုိင္း ၃ ေကာ္လံ ေခၝင္း႒ကီးေတၾ မေပးပၝနဲႚ၊ ၃ လုိင္း ၂ ေကာ္လံေလာက္ဆုိ ေတာ္ပၝ႓ပီ။ အဴခားအသင္းေတၾရဲႚ သတင္းကုိသာ ၄ လုိင္း ၃ ေကာ္လံ ေပးပၝလုိႚ ေဴပာပၝတယ္။ မႎၨေလးသတင္းစာမုိႚ မႎၨေလးအသင္းကုိ ဦးစားေပးထည့္တယ္လုိႚ ဴမင္မသၾားေစဖုိႚ သတိထားပၝ။ သတင္းစာဆုိတာ မႎၨေလးက ထုတ္ထုတ္၊ ရန္ကုန္က ထုတ္ထုတ္ တႎုိင္ငံလုံး ကုိယ္စားဴပႂတယ္လုိႚလည္း သၾန္သင္ပၝတယ္။ လက္ေဝႀႚပဲၾ သတင္းမဵႂိးမႀာလည္း ‘ဘယ္ဝိုက္လက္တီးစာမိ႓ပီး ေမႀာက္သၾားလုိႚ ကပ္နဲႚ ထမ္းထုတ္သၾားရတယ္’ ဆုိတဲ့ အေရးအသားမဵႂိး မေရးသားဖုိႚ အ႓မဲသတိေပးပၝတယ္။ ႟ႁံးလုိႚဝမ္းနည္းေနသူကုိ အရႀက္ကဲၾ ေအာင္ ထပ္လုပ္တာမဵႂိး သတင္းေထာက္ေကာင္းမႀန္ရင္ မလုပ္ရဘူးလုိႚလည္း ဆုံးမပၝတယ္။

အဲဒီလုိ လူ႒ကီးသူမေတၾရဲႚ ဆုံးမမႁေအာက္မႀာ ႒ကီးခဲ့ရေတာ့ ႎႀစ္ေပၝင္းသုံးေလးဆယ္မက ဳကာတာေတာင္ ကဵင့္ဝတ္ေကာင္းေတၾကုိ မေမ့ႎုိင္ေသးတဲ့ စၾဲစၾဲ႓မဲ႓မဲ ႟ႀိေနတတ္ပၝတယ္။ ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့လည္း တုိင္းပၾဲေတၾနဲႚ ႎုိင္ငံဴခားပဲၾေတၾဆုိရင္ အားကစားသတင္းေထာက္၊ ဓာတ္ပုံသတင္းေထာက္တုိႚနဲႚ အတူလုိက္႓ပီး သတင္းေရးပၝတယ္။ ဒၝေဳကာင့္ ေအာင္ဆန္းကၾင္းက လူ႒ကီးေတၾ၊ ေဘာလုံးသမားေတၾနဲႚ မဵက္မႀန္းတန္းမိပၝတယ္။ မဵက္မႀန္းတန္းမိ႟ုံပၝပဲ။ ရင္းႎႀီးခင္မင္ သၾားတဲ့အထိေတာ့ မေပၝင္းပၝဘူး။ လူခဵင္းခင္မင္သၾားရင္ ေရးစရာ႟ႀိတဲႚအခၝ အားနာပၝးနာ ဴဖစ္သၾာႎုိင္တာေဳကာင့္ ခင္ေအာင္မေပၝင္းပၝဘူး။ တဴခား အစုိးရငႀာနမဵားနဲႚ ဆက္ဆံရတဲ့အခၝမႀာလည္း ဝန္႒ကီးဝန္ကေလးေတၾကေန ဴပာတာအထိ ဆက္ဆံရတာပၝ။ ဒၝေပမယ့္ ရင္းႎႀီးခင္မင္တဲ့ အဆင့္မဵႂိးအထိ မဆက္ဆံပၝဘူး။ သတင္းသမားနဲႛ သတင္းေပးသူ၊ ဒၝမႀမဟုတ္ သတင္းဖန္တီးသူ ဆက္ဆံေရးမဵႂိးသာ ထား႟ႀိပၝလုိႚ လူ႒ကီးသူမမဵားက သၾန္သင္ပၝတယ္။

ခင္မင္ရင္းႎႀီးမႁမ႟ႀိေတာ့ သတင္းမေပးဘူးလုိႚ ထင္မႀတ္ရင္ မႀားပၝတယ္။ မႀန္မႀန္ကန္ကန္ သိကၡာ႟ႀိ႟ႀိေရးတဲ့ သတင္းေထာက္မဵႂိးကုိ သတင္းေပးခဵင္သူေတၾက ဝုိင္းဝုိင္းလည္ေနလၾန္းလုိႚႛ တခၝတခၝ အခက္ေတာင္႒ကႂံရတတ္ပၝတယ္။ လူဆုိတာမဵႂိးမ သူတုိႚငႀာနက လုပ္တာေတၾ၊ သူတုိႚနာမည္ေတၾ သတင္းစာမႀာ သိပ္ပၝေစခဵင္တတ္ဳကတာပၝ။ ဒီေတာ့ ဖုန္းတကၾမ္ကၾမ္ ဆက္႓ပီး ရႀာတတ္ဳကပၝတယ္။ သိပ္႓ပီး ေရ႒ကီးခၾင္ကဵယ္ မဟုတ္တဲ့ကိစၤ၊ သတင္းမဴဖစ္တဲ့ ကိစၤမဵႂိးကုိ ဘယ္လုိလုပ္႓ပီး သတင္းေရးလုိႚ ရမႀာလဲ။ ဒီေတာ့ ေရႀာင္ေရႀာင္ေနရတာေပၝ့။

သတင္းသမားဆုိတာ စာေရးဆရာနဲႚ မတူပၝဘူး။ ကုိယ့္ခံစားခဵက္ကုိ ထုတ္ေဖာ္ဴပသဴခင္း မဴပႂရပၝဘူး။ သတင္းကုိ ႒ကိႂက္႒ကိႂက္ မ႒ကိႂက္႒ကိႂက္ ဴဖစ္တာကုိ ဴဖစ္တဲ့အတုိင္း ေရးရပၝတယ္။ သတင္းမဟုတ္တာကုိ ဇၾတ္အတင္းလုပ္႓ပီး မေရးရသလုိ သတင္းဴဖစ္ေနတာကုိလည္း ခဵစ္လုိႚမုန္း လုိႚ ထိန္ခဵန္ဴခင္း မဴပႂရပၝဘူး။ ႎႀစ္မဵႂိးစလုံး သတင္းစာအာပတ္သင့္ပၝတယ္။ ခဵစ္လုိႚလည္း ခပ္ေဴမၟာက္ေဴမၟာက္ မေရးရပၝဘူး၊ မုန္းလုိႚလည္း ခပ္ဖိဖိ မေရးရပၝဘူး။ ကုိယ့္အဴမင္ ကုိယ့္အာေဘာ္ကုိ ေဖာ္ဴပခဵင္တယ္ဆုိရင္ ေခၝင္း႒ကီးပုိင္းကဴဖစ္ဴဖစ္၊ ေဆာင္းပၝးေရးလုိႚဴဖစ္ဴဖစ္ ေဖာ္ဴပႎုိင္ပၝတယ္။ သတင္းမႀာေတာ့ အဴဖစ္အပဵက္ အခဵက္အလက္ကလၾဲ႓ပီး ထင္ဴမင္ယူဆခဵက္ လုံးဝမေရးရပၝဘူး။

ဒီလုိဆုံးမမႁေတၾ နားရည္ဝင္ခဲ့တာေဳကာင့္ ေဘာလုံးပဲၾဳကည့္တဲ့အခၝမႀာ တဴခားပဲၾဳကည့္ပရိသတ္နဲႚ ကၾဲဴပားေနတာ ဴဖစ္ပၝတယ္။ ဒၝေပမယ့္ သတင္းေရးတာမဟုတ္ပဲ ေဘာလုံးပၾဲအေဳကာင္း ထင္ဴမင္သုံးသပ္ခဵက္ေရး တဲ့အခၝမႀာေတာ့ ကုိယ့္အဴမင္ ကုိယ့္အယူအဆကုိ ေရးႎိုင္ပၝတယ္။ ဒၝ သတင္းေရးတာနဲႚ ေဆာင္းပၝးေရးတာ ဴခားနားခဵက္။ သတင္းေထာက္နဲႚ ေဆာင္းပၝး႟ႀင္ ဴခားနားခဵက္ဴဖစ္ပၝတယ္။

တကယ့္ သတင္းေထာက္ေကာင္းတေယာက္ ဴဖစ္ဖုိႚမလၾယ္ပၝဘူး။ ကုိယ့္ခံစားခဵက္ကုိ လုံးဝဖိႎႀိပ္ထား႓ပီး ခံစားခဵက္မဲ့ ငႀက္ေပဵာတုံးတဖၾယ္ ကဵင့္႒ကံဖုိႚဆုိတာ ေတာ္ေတာ္ခက္ပၝတယ္။

ခက္ေပမယ့္ ဴဖစ္ေအာင္လုပ္ရပၝတယ္။ မလုပ္ႎုိင္ရင္ေတာ့ ေဆာင္းပၝးေရးသူသာ လုပ္ပၝ။ သတင္းေထာက္ေကာင္း ဆုိတာကေတာ့ ငႀက္ေပဵာတုံးလုိ လူစားမဵႂိးပၝ။