ပရင္ဒၝဂတ္၏ ဴပန္ဳကားစာ

တတိယ အဂႆလိပ္ - ဴမန္မာ စစ္ပၾဲတၾင္ ႓ဗိတိသ႖ တပ္မဵား မႎၩေလး ေနဴပည္ေတာ္ကို လၾယ္လင့္ တကူ သိမ္းပိုက္ ႎိုင္ဴခင္းႎႀင့္ စပ္လဵဥ္း၍ ထင္ဴမင္ခဵက္ အမဵိႂးမဵိႂး ရႀိသည္။ 'ဦးေကာင္း လိမ္ထုတ္ သီေပၝ ဴပႂတ္' ဆိုသည့္ စကားကို အခိုင္ ကိုင္သူ မဵားက ကင္းဝန္ မင္း႒ကီး ဦးေကာင္းကို အဴပစ္ ဖိုႛဳကသည္။ ႓ဗိတိသ႖ တပ္မဵားကို မခုခံႎႀင့္၊ လက္နက္ ခဵ၍ စစ္ကို ႟ုပ္သိမ္း လိုက္ရမည္ဟု လၿတ္ေတာ္က ေဳကးနန္းဴဖင့္ ဆင့္ဆို ေသာေဳကာင့္ အဝ စစ္ကိုင္းႎႀင့္ သေဴပတန္း ခံတပ္ မဵားရႀိ ရဲမက္ မဵားသည္ လူစၾမ္း ဓားစၾမ္း မဴပ လိုက္ရဘဲ လက္နက္ခဵ လိုက္ဳက ရသဴဖင့္ လၿတ္ေတာ္မႀ ေဳကးနန္းကို သံသယ ဴဖစ္သူ မဵားလည္း ရႀိသည္။ ထိုႛဴပင္ ႓ဗိတိသ႖ တပ္မဵား ဧရာဝတီ ဴမစ္ေဳကာင္း တေလ႖ာက္ ခဵီတက္ လာရာတၾင္ ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္ လိုက္ပၝ လာသည့္ သေဘႆာဦး၌ ဦးဘသန္း ဆိုသူကို ဴမန္မာ မင္းသား အသၾင္ ဝတ္စား ဆင္ယင္လဵက္ တင္ေဆာင္ လာသဴဖင့္ ေညာင္ရမ္း မင္းသားကို နန္းတင္ရန္ လာသည္ဟု အထင္ ေရာက္ကာ ဴမစ္စဥ္ တေလ႖ာက္ ခဵထားေသာ ရဲမက္ မဵားက ဴပင္းဴပင္း ထန္ထန္ ခုခံဴခင္း မရႀိ ေဳကာင္းလည္း ေဴပာဆို ဳကသည္။

ဴဖစ္ရပ္႒ကီး တခုသည္ တဦး တေယာက္တည္း ေကာင္း၍ ဴဖစ္ေစ၊ ဆိုး၍ ဴဖစ္ေစ၊ အေဳကာင္းအခဵက္ တခု တည္းေဳကာင့္ ဴဖစ္ေစ ဴဖစ္ပၾား ေပၞေပၝက္ ႎိုင္ရန္ မလၾယ္ ကူေခဵ။ အေဴခအေန အမဵိႂးမဵိႂး၊ အေဳကာင္း အမဵႂိးမဵႂိးတိုႛ ေပၝင္းစပ္ ဆံုစည္း မႀသာ ဴဖစ္ေပၞ ႎိုင္ေပသည္။ ထိုႛေဳကာင့္ မည္သည့္ အေဳကာင္း အရာကို မဆို ဘက္စံုေအာင္ ေလ့လာ ဆင္ဴခင္ရန္ လိုသည္။ ဴမန္မာတိုႛ လၾယ္လၾယ္ႎႀင့္ လက္နက္ ခဵကာ လၾတ္လပ္ေရး ဆံုး႟ႁံး ခဲ့ရသည့္ ဴဖစ္ရပ္ တၾင္လည္း လၿတ္ေတာ္က အဘယ္ေဳကာင့္ မခုခံရန္ ေဳကးနန္းဴဖင့္ အမိန္ႛ ထုတ္ဴပန္ သလဲ၊ ေကဵာက္ေဴမာင္း အတၾင္းဝန္ႎႀင့္ ဝက္မစၾတ္ ဝန္ေထာက္တိုႛ ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္ႎႀင့္ သၾားေရာက္ ေတၾႚဆံုကာ အဂႆလိပ္ အစိုးရတိုႛ ေတာင္းဆိုသည့္ အခၾင့္အေရး မဵားကို အလံုးစံု ခၾင့္ဴပႂမည္ ဴဖစ္ေဳကာင္း စစ္ကို ႟ုပ္သိမ္း ႓ပီးလ႖င္ မဟာမိတ္ စာခဵႂပ္ အသစ္ ဴပႂလုပ္ရန္ အေဳကာင္း မဵားကို ေဴပာဆို ဳကစဥ္က ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္က မည္ကဲ့သိုႛ အဓိပၯာယ္ ေကာက္ယူ သလဲ၊ ပရင္ဒၝဂတ္၏ စာကို ဴမန္မာ ဘုရင္ အစိုးရက မည္သိုႛ အဓိပၯာယ္ ေကာက္ယူ သလဲ၊ မည္သိုႛ သေဘာ ထားသလဲ ဆိုသည့္ အခဵက္မဵား ကိုပၝ ထည့္သၾင္း စဥ္းစား မႀသာလ႖င္ အေဴဖ မႀန္ႎႀင့္ နီးစပ္ ႎိုင္မည္ ဴဖစ္သည္။ ဴမန္မာမဵား လၾယ္လင့္ တကူ လက္နက္ ခဵလိုက္သည့္ အေဳကာင္းရင္း မဵားတၾင္ ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္၏ ဴပန္ဳကားစာသည္ အေရး ပၝသည့္ အခဵက္ တရပ္ ဴဖစ္ေပသည္။ ယင္း ထင္ဴမင္ ခဵက္ကို ဤ စာတမ္းတၾင္ ရႀင္းလင္း တင္ဴပ ပၝသည္။

ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္၏ ဴပန္ဳကားစာကို ဆန္းစစ္ ႎိုင္ရန္ သမိုင္းေဳကာင္း ေကာက္ဳကည့္ ဳကပၝစိုႛ။ ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္ ေခၝင္းေဆာင္သည့္ ႓ဗိတိသ႖ ဴပည္သိမ္း တပ္မဵားသည္ ၁၈၈၅ ခုႎႀစ္ ႎိုဝင္ဘာ ၁၄ ရက္ေနႛတၾင္ နယ္စပ္ကို ေကဵာ္လၾန္၍ ဧရာဝတီေဳကာင္း ခဵီတက္ လာဳကသည္။ မင္းလႀ ေဂၾးေခဵာင္း ခံ႓မိႂႚမဵားကို သိမ္းပိုက္ ႓ပီးေနာက္ ဴမင္း႓ခံမႀ ဆီးဆိုႛ ရပ္ခံသည့္ ဴမန္မာ တပ္မဵားကို ၁၈၈၅ ခု ႎိုဝင္ဘာလ ၂၅ ရက္ေနႛတၾင္ တိုက္ခိုက္ ေအာင္ဴမင္ ဳကသည္။ ေလႀသင္း အတၾင္းဝန္ ဦးေဆာင္သည့္ ဴမန္မာ ရဲမက္ေတာ္မဵား ဴမင္း႓ခံမႀ ဆုတ္ခၾာ ရသည္တၾင္ 'အဂႆလိပ္တိုႛ ေတာင္းဆိုရင္း အခၾင့္အေရး မဵားကို အလံုးစံု ခၾင့္ဴပႂေတာ္ မူမည္' ဟု သီေပၝမင္းက မိန္ႛေတာ္ မူသည္။ ယင္း မိန္ႛ႑မၾက္ခဵက္ အရ ေကဵာက္ေဴမာင္း အတၾင္းဝန္ႎႀင့္ ဝက္မစၾတ္ ဝန္ေထာက္ တိုႛသည္ မႀန္စီ ေ႟ၿထည့္ ခိုေတာင္ ေ႟ၿခဲခတ္ ေလႀေတာ္တၾင္ စစ္ဆိုင္း အလံ တင္လဵက္ ႓ဗိတိသ႖ တိုႛႎႀင့္ စကား ေဴပာရန္ သၾားဳက ရသည္။

ေကဵာက္ေဴမာင္း အတၾင္းဝန္တိုႛ အဖၾဲႚသည္ ႟ၾာသစ္႒ကီးေအာက္ လက္ပံပင္ ထမင္းဆိုင္ စခန္း အနီး ေရလယ္တၾင္ ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္ တိုႛႎႀင့္ ေတၾႚ၍ လၿတ္ေတာ္မႀ ေပးလိုက္ေသာ စာကို ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္ လက္သိုႛ ေပးအပ္ လိုက္ဳကသည္။ ထိုအခၝတၾင္ ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္က -

"မႎၩေလး ေနဴပည္ေတာ္ အေရာက္ ခဵီတက္ ရမည္ဟု အိႎိၬယ ဘုရင္ခံခဵႂပ္ ထံမႀ အမိန္ႛ ပၝသဴဖင့္ စစ္ကို မရပ္ဆိုင္း ႎိုင္ေဳကာင္း။ ဴမန္မာမင္းက မိမိ ကိုယ္ႎႀင့္ တကၾ လက္နက္ ကိုင္သူ မဵားႎႀင့္ ေနဴပည္ေတာ္ ကိုပၝ အပ္လဵက္ မႎၩေလး ေနဴပည္ေတာ္ရႀိ အဂႆလိပ္ က႗န္ေတာ္ မဵိႂးမဵား ဥေရာပ တိုက္သား မဵားကို ဥစၤာ ပစၤည္းမႀ စ၍ တစံုတရာ အထိ အပၝး မရႀိ ခဲ့လ႖င္ ဴမန္မာ မင္းဴမတ္၏ အသက္ကို ခဵမ္းသာ ေစ၍ ေဆၾေတာ္ မဵိႂးေတာ္မဵား ႎႀင့္တကၾ ေကာင္းစၾာ ေစာင့္ေလ႖ာက္မည္ ဴဖစ္ေဳကာင္း၊ ႎႀစ္တိုင္း ႎႀစ္ဴပည္ အခင္း ဴဖစ္ပၾားသည့္ စကားရပ္ မဵားကို အဂႆလိပ္ မင္းက အလို ရႀိရာ အခၾင့္ မဵားကို ေဴပာသည္ အတိုင္း သီေပၝမင္းက လက္ခံ ပၝလ႖င္ မဟာမိတ္ စာခဵႂပ္ ထပ္မံ ခဵႂပ္ဆို ႎိုင္ေဳကာင္း" ဴပန္စာ ေပးလိုက္သည္။ အဂႆလိပ္ ဘာသာဴဖင့္ ေရးထားသည့္ ယင္းဴပန္စာ သာမက ဴမန္မာ ဘာသာဴပန္ ကိုပၝ ေပးပၝရန္ ေကဵာက္ေဴမာင္း အတၾင္းဝန္က ေတာင္းဆို သဴဖင့္ စာေရး႒ကီး နီကိုလပ္က ဴမန္မာ ဘာသာ ဴပန္ဆို ေရးသား၍ ေပးလိုက္သည္။

အထက္ ေဖာ္ဴပပၝ ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္၏ ဴပန္ဳကား စာကို ရေသာ အခၝ လၿတ္ေတာ္က ရဲမက္ တိုႚအား စစ္ကို ဆက္မတိုက္ရန္ လက္နက္ ခဵလိုက္ရန္ ေဳကးနန္းဴဖင့္ ဆင့္ဆိုသည္။ ထိုႛေဳကာင့္ အဝ၊ စစ္ကိုင္း၊ သေဴပတန္း ခံတပ္ မဵားရႀိ ရဲမက္ မဵားသည္ လူစၾမ္း ဓားစၾမ္း မဴပ လိုက္ရဘဲ လက္နက္ ခဵလိုက္ ဳကရသည္။ ပရင္ဒၝဂတ္၏ ဴပန္စာကို ဴမန္မာ တိုႚက စိတ္ခဵ ယံုဳကည္သည္။ အဓိပၯာယ္ ႟ိုး႟ိုးစင္းစင္းပင္ ေကာက္ယူ ဳကသည္။ လက္နက္ ခဵလိုက္လ႖င္ စစ္ရပ္ စဲ၍ အဂႆလိပ္တိုႚ ေတာင္းဆို သမ႖ကို လိုက္ေလဵာကာ ႎႀစ္ဴပည့္ တဴပည္ မဟာမိတ္ စာခဵႂပ္ အသစ္ ခဵႂပ္ဆို ႎိုင္မည္ဟု မႀတ္ယူ ဳကသည္။ ထိုသိုႛ မႀတ္ယူသည့္ အတၾက္ ဴမန္မာ မဵားသည္ ပရင္ဒၝဂတ္၏ ဴပန္စာကို နားမလည္ သိုႛမဟုတ္ အဓိပၯာယ္ အေကာက္အယူ လၾဲသည္ ဘာသာ ဴပန္ဆိုခဵက္ မႀားသည္ဟု ဆိုရန္ အေဳကာင္း မရႀိေခဵ။ ေကဵာက္ေဴမာင္း အတၾင္းဝန္သည္ ပရင္ဒၝဂတ္၏ ဴပန္စာကို အဂႆလိပ္ မူရင္း သာမက ဴမန္မာ ဘာသာဴပန္ ကိုပၝ ရယူ ခဲ့ဴခင္း ဴဖစ္သည္။ ထိုႛေဳကာင့္ ပရင္ဒၝဂတ္၏ ဴပန္စာကို ယံုဳကည္ စိတ္ခဵေသာ ဴမန္မာ တိုႛသည္ လၾယ္လၾယ္ႎႀင့္ လက္နက္ ခဵလိုက္ ဳကသည္။ သိုႛေသာ္ ပရင္ဒၝဂတ္၏ တပ္မဵားသည္ ေနဴပည္ေတာ္ အေရာက္ ခဵီတက္၍ ဘုရင္ကို နန္းခဵကာ တိုင္းဴပည္ကို အ႓ပီးတိုင္ သိမ္းယူ ခဲ့ဳကသည္။

ယင္းကဲ့သိုႛ လက္ တလံုးဴခား မလိမ့္တပတ္ ခံလိုက္ ရပံုကို ဴမန္မာ ဝန္႒ကီး မႀႃး႒ကီး မဵားႎႀင့္ သိနားလည္ သူမဵားက လၾန္စၾာ ခံဴပင္း ခဲ့ဳကဟန္ တူသည္။ ထိုႛေဳကာင့္ ၁၈၈၆ ခု ေဖေဖာ္ဝၝရီ အတၾင္း အိႎိၬယ ဘုရင္ခံခဵႂပ္ ေလာ့ဒ္ဒပ္ဖရင္ မႎၩေလးသိုႛ ႐ကၾေရာက္ လာေသာ အခၝ ဴမန္မာ ဝန္႒ကီး မႀႃး႒ကီး ေဟာင္းမဵားသည္ ဘုရင္ခံခဵႂပ္ထံ တင္ေလ႖ာက္ စာ တေစာင္ တင္သၾင္း ဳကသည္။ ယင္း တင္ေလ႖ာက္ စာတၾင္ ႓ဗိတိသ႖ တပ္မဵား ဧရာဝတီ ဴမစ္ေဳကာင္း ခဵီတက္ လာစဥ္က ဴမန္မာ ဘုရင္ အစိုးရသည္ မင္းႎႀင့္ တကၾ ထီးနန္း တိုင္းဴပည္ စစ္သည္ လက္နက္ ခဵလ႖င္ အဂႆလိပ္ မင္း၏ အလို ရႀိသည့္ အတိုင္း လိုက္နာ၍ မဟာမိတ္ စာခဵႂပ္ အသစ္ ထပ္မံ ခဵႂပ္ဆို ႎိုင္သည္ဟု ပၝသဴဖင့္ မင္းႎႀင့္ တကၾ ထီးနန္း တိုင္းဴပည္ စစ္သည္ လက္နက္ မဵားကို အဂႆလိပ္ အစိုးရ ထံသိုႛ အလံုးစံု လၿဲအပ္ ခဲ့ေဳကာင္း၊ အနာဂတ္ ကာလ တိုင္းဴပည္ မႁကို ေထာက္၍ လက္နက္ ခဵခဲ့ေသာ ဴမန္မာ ႎိုင္ငံကို ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္၏ ဴပန္စာပၝ စကား ကတိ အတိုင္း အဂႆလိပ္ အစိုးရ တိုႚက ဴပႂလုပ္ လိမ့္မည္ဟု ရဟန္း ရႀင္လူ အေပၝင္း တိုႛက ယံုဳကည္ ေမ႖ာ္လင့္လဵက္ ရႀိေဳကာင္း စသည္ဴဖင့္ ပၝရႀိသည္။ ထိုစာကို အိႎိၬယ ဘုရင္ခံခဵႂပ္ ေလာ့ဒ္ဒပ္ဖရင္က လက္သင့္ မခံေခဵ။ ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္၏ ဴပန္ဳကား စာကို အသိအမႀတ္ မဴပႂဴခင္းပင္ ဴဖစ္သည္။ တနည္း အားဴဖင့္ေသာ္ ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္၏ စာသည္ တရား မဝင္ေသာ စာ ဴဖစ္ေန ေပသည္။

ဴမန္မာ တိုႛသည္ ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္၏ ဴပန္ဳကားစာ အရ လၾယ္လၾယ္ကူကူ လက္နက္ ခဵခဲ့ေဳကာင္း ဝန္႒ကီး မႀႃး႒ကီး ေဟာင္းတိုႛ၏ တင္ေလ႖ာက္ စာတၾင္ အထင္အရႀား ေပၞလၾင္သည္။ သိုႛေသာ္ ပရင္ဒၝဂတ္၏ စာတၾင္ ပၝသည့္ အတိုင္း မဟာမိတ္ စာခဵႂပ္ အသစ္ ခဵႂပ္ဆို ရဴခင္း မရႀိဘဲ မင္းႎႀင့္ တကၾ တႎိုင္ငံလံုး သူႚ လက္တၾင္းသိုႛ ကဵေရာက္ သၾားခဲ့သည္။ ထိုႛေဳကာင့္ ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္ လိမ္သည္၊ ဉာဏ္နီ ဉာဏ္နက္ႎႀင့္ ေဴပာေသာ ပရင္ဒၝဂတ္၏ စကားကို ယံုမိ၍ မႀားရ ေလသည္ဟု ယူဆ သူမဵား ရႀိခဲ့သည္။ ယင္းတိုႚ အထဲတၾင္ အခဵႂပ္တန္း ဆရာ ေဖလည္း တဦး အပၝအဝင္ ဴဖစ္သည္။

အခဵႂပ္တန္း ဆရာ ေဖသည္ အဂႆလိပ္ တိုႚ၏ တတိယ ကဵႃးေကဵာ္ စစ္ကို ကိုယ္တိုင္ ရင္ဆိုင္ လိုက္ရသူ ဴဖစ္သည္။ အလၾယ္ တကူ လၾတ္လပ္ေရး ဆံုး႟ႁံး ခဲ့ရ သည္မႀာ အလိမ္ မိေသာ ေဳကာင့္ဟု ဆရာ ေဖ ထင္ဴမင္ ယူဆသည္။ ယင္း အေဳကာင္းႎႀင့္ စပ္လဵဥ္း၍ သူ၏ ထင္ဴမင္ခဵက္ မဵားကို ေလးဆစ္ သဴဖန္ တပုဒ္၊ ေတးထပ္ တပုဒ္ဴဖင့္ ေဖာ္ထုတ္ ခဲ့သည္။ "ဴမတ္ေကာဇာ လႀစ္ဆို ဴပရ မႀာဴဖင့္" အစ ခဵီသည့္ ေလးဆစ္ သဴဖန္ ေနာက္ဆံုး အပိုဒ္တၾင္ "စခန္းငယ္ ယႀဥ္၊ လမ္းအစဥ္ တပ္ေတာ္ ရႀိ႓ပီဘုႚ၊ သတင္းလ႖ံ ဴမင္း႓ခံ ထိကာမႀ၊ အသိဉာဏ္ ႎုစေလာင္းရယ္နဲႛ ၊ ကဝိမာန္ အဴပႂ ေကာင္းသူက၊ အေဳကာင္း မဴမင္ ေလ၍၊ စကားေဴပ ေဴပာရန္ လၿတ္ပၝ ဘုရား၊ ဝပ္တၾားကာ ရႀိပန္ ေတာင္းေသာ္ေဳကာင့္၊ ေကဵာက္ေဴမာင္းဝန္ အဴမန္ ေဴပးရႀာရ၊ အေရးပိုိင္ မိန္ႚဆိုခဵက္မႀာလ၊ လက္နက္ကုန္ အပ္ႎႀံ သလ႖င္ဴဖင့္၊ ခၾင့္လိုရာ ေတာင္းပၝ့ မယ္လိုႛ၊ ခဵိႂလႀစၾာ ဉာဏ္နီ စၾက္တာမိုႚ၊ ခၾင့္လိုရာ ယူေစလိုႛ ႑မၾက္မိတယ္၊ တန္ခိုး ပဵယ္ဖၾယ္ အေရး ေပပ၊ မဵိႂးကနက္ ႎၾယ္ဘၾား" ဟု ဆရာ ေဖက အတိအလင္း ေဖာ္ထုတ္ စပ္ဆို ခဲ့ေပသည္။

ဆရာ ေဖကား ထိုမ႖ႎႀင့္ မေကဵနပ္ ေသးေခဵ။ အိႎိၬယ စစ္သည္တိုႚ သစၤာ မတည္ေဳကာင္း၊ ဴမန္မာမဵား အလိမ္ မိေဳကာင္း၊ မင္းႎႀင့္ တကၾ မႀႃးမတ္ အေပၝင္း တိုႛက ဴမန္မာတိုႚ လက္နက္ခဵ အညံ့ခံ လိုက္လ႖င္ ႓ဗိတိသ႖ တပ္မဵားသည္ ၁၈၂၆ ခုႎႀစ္ အဂႆလိပ္ - ဴမန္မာ ပထမ စစ္ပၾဲ အ႓ပီးတၾင္ စကားေဴပ ေဴပာ၍ ရႎၩပိုက ဴပန္သၾားဳက သကဲ့သိုႛ ဴပန္ဳက လိမ့္မည္ဟု ထင္ဳကေဳကာင္း၊ ဴဖစ္ရ ပုံသည္ လူနာကို ေဆးမႀား တိုက္မိ သည္ႎႀင့္ တူေဳကာင္းမဵား ကိုလည္း ေတးထပ္ တပုဒ္ ေရးစပ္ ခဲ့ေသးသည္။ "လက္နက္ေတာ္ ထိန္ညီ၊ အိႎိၬယ စစ္သည္" အစ ခဵီသည့္ ယင္း ေတးထပ္တၾင္ "လက္နက္ေတာ္ ထိန္ညီ၊ အိႎိၬယ စစ္သည္၊ အလိမ္မိ ညစ္သည္ကို၊ သစၤာတည္ ထင္လိုႛ၊ မင္းမႀႃးမတ္ ႒ကံသည္ ကိုမႀာ ရႎၩပို ထံုးႎႀင့္ ပံုသိုႛ။ ဝိုင္းမိမႀ နာခၝ ဴမင္သည္၊ ဇာတာခၾင္ သုန္ခဵိႂႚ၊ ရာဇဝင္ ကုန္ညိႂႚညိႂႚ ႒ကံႂရတိုႛ ႎႀစ္ဆူ၊ ေရးဴမင္သူ ေတၾးခဵက္ ပၝးတာက၊ ေဆးခၾက္မႀား တိုက္သည့္ အတူ" ဟု ေရးစပ္ ထားသည္။

ထိုႛေဳကာင့္ ဴမန္မာတိုႛ လၾယ္လၾယ္ႎႀင့္ လက္နက္ခဵ အညံ့ခံ လိုက္ဴခင္း၊ တိုင္းဴပည္႒ကီး လၾယ္လၾယ္ကူကူႎႀင့္ ရန္သူႚ လက္တၾင္း ပၝသၾား ရဴခင္းတၾင္ ဂဵင္နရယ္ ပရင္ဒၝဂတ္၏ ဴပန္ဳကားစာ ကိုလည္း အေရး ႒ကီးေသာ သတိ ဴပႂအပ္ေသာ အေဳကာင္းအခဵက္ တရပ္ အဴဖစ္ ထည့္သၾင္း စဥ္းစား သင့္သည္ဟု ယူဆ မိေဳကာင္း တင္ဴပ လိုပၝသည္။