ဳကယ္ပၾင့္ ဴပခဵိန္ေလာ သမုိင္းနိဂုံးေလာ

ဳကယ္ပၾင့္ ဴပခဵိန္ေလာ သမုိင္းနိဂုံးေလာ

ေမာင္စူးစမ္း

ဖရန္စစ္ဖူကူးယားမား၏ “သမုိင္း၏ နိဂုံးႎႀင့္ ေနာက္ဆုံးလူ” စာအုပ္ ေပၞေပၝက္လာ႓ပီးသည့္ေနာက္ အသိပညာရႀင္ ပညာတတ္ အသုိင္းအဝုိင္းထဲတၾင္ ဂုိဏ္းႎႀစ္ဂုိဏ္း ေပၞလာသည္။

နိဂုံးဂုိဏ္းႎႀင့္ နိဂုံးဆန္ႚကဵင္ေရးဂုိဏ္း တုိႚဟူ၍ ဴဖစ္သည္။ ဖရန္စစ္ဖူကူးယားမားက ဆုိဗီယက္ယူနီယံ ႓ပိႂကဵသၾားသည္မႀာ ကၾန္ဴမႃနစ္ဝၝဒ ကဵဆံုးသၾားဴခင္း ဴဖစ္၏။ ဤသိုႚ ကဵဆံုးသၾားေသာ ကၾန္ဴမႃနစ္ဝၝဒေနရာတၾင္ ေလာကအလုံးစုံကုိ ဳသဇာတန္ခုိး သက္ေရာက္ႎုိင္ေသာ ဝၝဒမဵႂိးသည္ ဒီမုိကေရစီကုိ အစားထုိးရန္ ေနာက္ထပ္ ဴဖစ္ထၾန္းေပၞေပၝက္လာစရာ အေဳကာင္းမရႀိေတာ့ဟု ေကာက္ခဵက္ဆၾဲဴပသၾားခဲ့သည္။ ကၾန္ဴမႃနစ္ဝၝဒသည္ သမုိင္း၏ အမႁုိက္ဴခင္းထဲ ေရာက္သၾားေလ႓ပီ။

ဤသုိႚဴဖစ္သဴဖင့္ သမုိင္းသည္ နိဂုံးပုိင္းထဲေရာက္႓ပီဟု ဖူကူးယားမားက ဆုိသည္။ ဤတၾင္ ပညာရႀင္တုိႚ အဳကားတၾင္ အ႒ကီးအကဵယ္ ဂယက္႟ုိက္႓ပီး အဴမင္အမဵႂိးမဵႂိး ထုတ္ေဖာ္ေဴပာဆုိ တင္ဴပလာဳကသည္။ ဖူကူးယားမားကုိ ေထာက္ခံသူမဵားရႀိသလုိ ေဝဖန္ဆန္ႚကဵင္သူမဵားလည္း ရႀိသည္။

ေဝဖန္ဆန္ႚကဵင္သူမဵားက စကားရပ္တမဵႂိးကုိ အဆန္းတီထၾင္ အသုံးဴပႂသည္။ စကားရပ္မႀာ ဂဵာမန္ ဘာသာစကားဴဖင့္ Sternstunde ဟု ေခၞသည္။ အဂႆလိပ္လုိ Star Hour ဟု ဴပန္ဆုိဳကသည္။ ဴမန္မာလုိ “ဳကယ္ပၾင့္ဴပခဵိန္” ဟု စာေရးသူက ဴပန္ဳကည့္ထား၏။ ဳသစ႒တီးယား စာေရးဆရာ စတီဖန္ဇၾက္က အသုံးဴပႂခဲ့ဴခင္း ဴဖစ္၏။

“ဳကယ္ပၾင့္ဴပခဵိန္” ဆုိသည္မႀာ သမုိင္းလမ္းေဳကာင္းတခုလုံးကုိ ေဴခေဴခဴမစ္ဴမစ္ ေဴပာင္းလဲပစ္လုိက္ေသာ ဴဖစ္ရပ္႒ကီးဟု အဓိပၯာယ္ဖၾင့္သည္။

နိဂုံးဆန္ႚကဵင္ေရးပညာရႀင္တုိႚက ဆုိဗီယက္ယူနီယံႎႀင့္ ကၾန္ဴမႃနစ္ဝၝဒတုိႚ ႓ပိႂသၾားဴခင္းသည္ လူႚသမုိင္းေဳကာင္း႒ကီး တခုလုံးကုိ ေဴခေဴခဴမစ္ဴမစ္ကစ၍ အေဴပာင္းအလဲ ဴဖစ္သၾားေစသည္ကား အမႀန္ပင္ဴဖစ္၏။ သုိႚေသာ္ ဤဴဖစ္ရပ္႒ကီးသည္ သမုိင္းကုိ နိဂုံးခဵႂပ္ေစလုိက္သည္ကား မဟုတ္။ သမုိင္းသည္ ဆက္လက္ရႀိေနမည္ဟု ဆုိဳကသည္။

တနည္းေဴပာလ႖င္ ကၾန္ဴမႃနစ္ဝၝဒ ႓ပိႂကဵဴခင္းသည္ သမုိင္း၏ နိဂုံးမဟုတ္ ဳကယ္ပၾင့္ဴပခဵိန္သာဟု ဆုိဴခင္းဴဖစ္သည္။

ဤေနရာ၌ ပညာရႀင္တုိႚက အသုံးဴပႂေသာ စံတုိႚက အေတာ္စကားေဴပာလာသည္။ အေဴခခံကဵလာသည္။ ဖူကူးယားမားက ဝၝဒ (Ideology) ကုိ အေဴခခံအဴဖစ္ အသုံးဴပႂ၏။ ဤ၌ပင္ ေလာကအလုံးစုံကုိ ႓ခံႂေသာ၊ တကမာၲလုံးကုိ ႓ခံႂေသာ ကာလေဒသမေ႟ၾးေသာ ဝၝဒကုိ ပင္မအဴဖစ္ စံထားသုံးသပ္သည္။

ထုိႚေဳကာင့္ ဖူကူးယားမားက သူသုံးသပ္ေသာ သမုိင္းကုိ ေလာကအလုံးစုံႎႀင့္ ဆုိင္ေသာသမုိင္းဟု ေဴပာသည္။ ဒီမုိကေရစီသည္ ေလာကအလုံးစုံႎႀင့္ဆုိင္ေသာ ဝၝဒဴဖစ္သည္။ ကၾန္ဴမႃနစ္ဝၝဒသည္လည္း အလားတူဴဖစ္၏။

ဤဝၝဒႎႀစ္ခု႓ပိႂင္ပၾဲတၾင္ ကၾန္ဴမႃနစ္ဝၝဒ အေရးနိမ့္သၾား႓ပီဴဖစ္၍ ေလာကအလုံး အကဵႂံးဝင္ပတ္သက္ေသာ အုိင္ဒီအုိလုိဂဵီဆုိ၍ ဒီမုိကေရစီသာ ကဵန္ေတာ့သည္ဟု ဆုိသည္။ ဒီမိုကေရစီကုိ အန္တုမည့္၊ အစားထုိးမည့္ ကမာၲႚဝၝဒတရပ္ ေနာက္ထပ္ မေပၞႎုိင္ေတာ့ဟု ဖူကူးယားမားက ေကာက္ခဵက္ဆၾဲသည္။

ေပၞလာႎုိင္ဖၾယ္ရႀိသည့္ ဝၝဒႎႀင့္ ေပၞေပၝက္ေနသည့္ ဝၝဒတုိႚမႀာလည္း ကမာၲလုံးဆုိင္ရာ လကၡဏာမရႀိ။ တေလာကလုံးႎႀင့္ စပ္ဆုိင္ေသာ လကၡဏာမရႀိ။ ေဒသအလုိက္သာ ဆုိင္မည္။ လူမဵႂိးအလုိက္သာ ဆုိင္မည္။ ကာလတခုအတၾက္သာ ဆုိင္မည္။ အလုံးစုံ အကဵႂံးမဝင္ႎုိင္ေပ။

နိဂုံးဆန္ႚကဵင္ေရးသမားတုိႚက ဝၝဒတခုတည္းကုိသာ ေသာ့ခဵက္စံအဴဖစ္ ထားရႀိဴခင္းကုိ မဴပည့္စုံဟု ေဝဖန္ဳကသည္။ အဴခား အဴခားေသာ စံတုိႚကိုလည္း သမုိင္း၏ ေမာင္းႎႀင္ေရးအင္အားမဵားအဴဖစ္ တၾဲဖက္ထားလုိဳကသည္။

ဤကိစၤႎႀင့္ပတ္သက္၍ ေရမၾန္အာ႟ၾန္၏ ကဵမ္းအဆုိအမိန္ႚသည္ အေတာ္အားထားရေလာက္ပုံ ေပၝက္ေနသည္။ အာ႟ၾန္က “အာဏာ၊ အေတၾးအဴမင္မဵားႎႀင့္ ဂုဏ္ေရာင္ေဴပာင္မႁ မက္ထရစ္” တုိႚအေဳကာင္းကုိ ေရးသားခဲ့သည္။ အာ႟ၾန္၏နည္းမႀာ အာဏာ၊ အေတၾးအဴမင္ႎႀင့္ ဂုဏ္ေရာင္ေဴပာင္မႁတုိႚကုိ ခၾင္တခၾင္တည္း ထည့္႓ပီး အဆက္အစပ္ စစ္ေဆးဳကည့္ေသာနည္း ဴဖစ္ေလသည္။ ဤနည္းကုိ matrix (မက္ထရစ္) နည္းဟု ေခၞ၏။

ဤနည္းအရ သုံးသပ္ဳကည့္လ႖င္ ဳကယ္ပၾင့္ဴပအခဵိန္တုိႚကုိ ဴဖစ္ေပၞေစသည္မႀာ အေတၾးအဴမင္မဵား (အုိင္ဒီအုိလုိဂဵီ) သာမက အာဏာႎႀင့္ ဂုဏ္ေရာင္ေဴပာင္ေဴမာက္ ေတာက္ပလုိမႁတုိႚကလည္း သမုိင္း၏ လႁိင္းတုိႚကုိ ေ႟ၾႚလဵားေစသည္ဟု ဆုိဳကသည္။ တနည္းေဴပာလ႖င္ သူတုိႚကလည္း ဳကယ္ပၾင့္ဴပအခဵိန္တုိႚကုိ ေမၾးထုတ္ဳကပၝ၏။

မည္သုိႚပင္ဴဖစ္ေစကာမူ နိဂုံးသမားႎႀင့္ နိဂုံးဆန္ႚကဵင္ေရးသမားတုိႚသည္ ကၾန္ဴမႃနစ္ဝၝဒ ႓ပိႂကဵ႓ပီးေနာက္ ေပၞထၾန္းေနသည့္ေခတ္၊ ေပၞထၾန္းလာမည့္ေခတ္တုိႚႎႀင့္ ပတ္သက္၍ သုံးသပ္မႁတုိႚတၾင္ အဴမင္ခဵင္း အေဴခခံအားဴဖင့္ သၾားတူညီေနဳကသည္ကုိ ေတၾႚရႀိရသည္။ ႎႀစ္ဂုိဏ္းစလုံးက ေနာက္ပုိင္းေပၞလာေသာေခတ္သည္ အလၾန္တရာမႀ ႟ႁပ္ေထၾးလိမ့္မည္။ အႎၩရာယ္ေတၾ အမဵား႒ကီးရႀိလိမ့္မည္။ ဝိေရာဓိေတၾႎႀင့္ ႕ပမ္းတီးေနလိမ့္မည္ဟု သုံးသပ္ဳက၏။

ႎႀစ္ဂုိဏ္းစလုံးသည္ အမည္း (သုိႚမဟုတ္) အဴဖႃ၊ ယုတၨိရက္(စ္) သုိႚမဟုတ္ ႎုိးယုတၨိ။ ဒၝ သုိႚမဟုတ္ ဟုိဟာ ယုတၨိမဵႂိးတိုႚကုိ ဴငင္းဆုိဳကဟန္ရႀိသည္။ ထုိႚေဳကာင့္လည္း ကၾန္ဴမႃနစ္ဝၝဒ ႓ပိႂကဵသၾားသည္ႎႀင့္ ဒီမုိကေရစီတုိႚသည္ ဒုိင္းခနဲႚ ဝုန္းခနဲ ေနႚခဵင္းညခဵင္း ဴဗႂန္းစား႒ကီး အလုိအလုိ ေရာက္ရႀိလာလိမ့္မည္မဟုတ္ဟု ေထာက္ဴပဴခင္းဴဖစ္၏။ အလၾယ္မေတၾးဳကေပ။ ကေလးလုိ မေတၾးဳကေပ။

ပၾင့္လာေသာဒီမုိကေရစီသုိႚ သၾားရာလမ္းတေလ႖ာက္သည္ အေကၾႚအေကာက္ေတၾႎႀင့္ တင္းဳကမ္း ဴပည့္ႎႀက္ေနလိမ့္မည္ဟု သုံးသပ္ဳကသည္။ ဤကိစၤႎႀင့္ ပတ္သက္၍ ဟားဗတ္တကၠသုိလ္မႀ အစုိးရပညာဆုိင္ရာ ပၝေမာကၡ ဆဲလ္ဴမႃယဲ ပီဟန္တင္တန္က “ႎႀစ္လမ္းတုိး တလႀမ္းဆုတ္” ဆုိေသာ စကားကုိသုံးသည္။ (သူလည္း အေမရိကန္ ႎုိင္ငံဴခားေရးဆုိင္ရာေလာကတၾင္ အလၾန္ဳသဇာ႒ကီးမားလဵက္ ရႀိသည္။)

အဓိပၯာယ္မႀာ ဒီမုိကေရစီသုိႚသၾားရာလမ္းသည္ တေဴဖာင့္တည္းမရႀိ။ မဵဥ္းေဴဖာင့္မဟုတ္။ ေရႀႚႎႀစ္လႀမ္းတက္၊ ေနာက္ တလႀမ္းဴပန္ဆုတ္လုိက္ စသည္ဴဖင့္ ေနာက္ဴပန္ဆုတ္မႁမဵား ရႀိေဳကာင္းဆုိလုိသည္။ ဤအတၾက္လုိႚငႀာ သမုိင္း အေထာက္အထားတုိႚကုိ ဴပသည္။ ဒီမုိကေရစီအစုိးရမဵား ထူေထာင္႓ပီးမႀ ဴပႂတ္ကဵသၾားေသာ သာဓကတုိႚကုိ မီးေမာင္းထုိးဴပ၏။

ထုိႚအဴပင္ ပၝေမာကၡ ဟန္တင္တန္သည္ ဒီမုိကေရစီဴဖစ္ေပၞမႁႎႀင့္ ပတ္သက္၍ ပထမလႁုိင္း၊ ဒုတိယလႁုိင္း စသည္ဴဖင့္ ခၾဲဴခားဴပသည္။ ယခု ၂၀ ရာစုႎႀစ္ ေနာက္ပုိင္းထဲ ေရာက္ရႀိေနသည္မႀာ တတိယလႁုိင္းေခတ္ ဴဖစ္ေလသည္။ အေဴခအေနအရပ္ရပ္ ဴပည့္စုံလာေသာအခၝတၾင္ ဒီမုိကေရစီေတာ္လႀန္ေရးသည္ စတုတၪလႁိင္းထဲ ေရာက္ရႀိလိမ့္မည္ဟု ခန္ႚမႀန္းထားသည္။

ပထမလႁုိင္း ။ ။ ၁၈၂၈ ခုႎႀစ္မႀ ၁၉၂၆ ခုႎႀစ္အထိကာလ။ ဤကာလထဲတၾင္ အေမရိကန္ႎုိင္ငံ အပၝအဝင္ ၂၈ ႎုိင္ငံတုိႚက အသက္ဴပည့္သူတုိင္း မဲဆႎၬေပးပုိင္ခၾင့္ဆုိေသာမူဴဖင့္ ေရၾးေကာက္ပၾဲမဵား ကဵင္းပကာ ဒီမုိကေရစီ အစုိးရမဵား ထူေထာင္ခဲ့ဳကသည္။ ၁၉၃၀ ဴပည့္ႎႀစ္မဵား တဝုိက္တၾင္ ဂဵာမနီ၊ အီတလီ၊ စပိန္၊ ေပၞတူဂီတုိႚ၌ ဒီမုိကေရစီအစုိးရမဵား ဴပႂတ္ကဵကာ ဖက္ဆစ္နာဇီစနစ္မဵား ေပၞထၾန္းခဲ့သည္။ ဒီမုိကေရစီ ေနာက္ဴပန္ဆုတ္ရသည္။

ဒုတိယလႁုိင္း ။ ။ ၁၉၄၃ ခုႎႀစ္မႀ ၁၉၆၂ ခုႎႀစ္အထိ ကာလ။ ဤကာလထဲတၾင္ မဟာမိတ္တုိႚက နာဇီဖက္ဆစ္တုိႚအေပၞ ေအာင္ပၾဲခံခဲ့သည္။ ဤေအာင္ပၾဲေဳကာင့္ ကုိလုိနီစနစ္မဵား ႟ုပ္သိမ္းခဲ့ရကာ ကုိလုိနီႎုိင္ငံတုိႚ ဒီမုိကေရစီႎုိင္ငံမဵား ဴဖစ္လာခဲ့ဳကသည္။

ဤကာလထဲတၾင္ပင္ မူလက အာဏာရႀင္ႎုိင္ငံ ၂၀ တုိႚသည္ ဒီမုိကေရစီႎုိင္ငံမဵား အဴဖစ္သုိႚလည္းေကာင္း၊ ဒီမုိကေရစီတပုိင္း ႎုိင္ငံမဵားအဴဖစ္သုိႚလည္းေကာင္း ပုံစံမဵား ေဴပာင္းခဲ့ဳကရသည္။

ဤကာလထဲ၌ပင္ မဵားစၾာေသာ ဤဒီမုိကေရစီႎုိင္ငံတုိႚသည္ ယာယီအားဴဖင့္သာ သက္ဆုိးရႀည္ခဲ့ဳကသည္။ အာဏာပုိင္စနစ္ဘက္ ဴပန္ေရာက္ခဲ့သည္။

တတိယလႁိင္း ။ ။ ၁၉၇၄ ခုႎႀစ္မႀအ႓ပီး ၁၆ ႎႀစ္ဳကာ ကာလကုိ တတိယလႁိင္းေခတ္ဟု ရည္ႌၿန္းသည္။ ဤကာလတၾင္ ဒီမုိကေရစီႎုိင္ငံမဵား အလ႖ႂိလ႖ႂိေပၞလာ၏။ မူလက အာဏာရႀင္ႎုိင္ငံမဵားလည္း ဒီမုိကေရစီႎုိင္ငံမဵား ဴဖစ္လာကုန္ဳက၏။

တတိယလႁိုင္း၌ ဒီမုိကေရစီဘက္မႀ အေရးသာေစေသာ အေဳကာင္းတရားငၝးခဵက္ရႀိေဳကာင္းကုိ ပၝေမာကၡ ဟန္တင္တန္က ရႀင္းဴပသည္။

၎တိုႚမႀာ ေအာက္ပၝအတုိင္း ဴဖစ္၏။

(၁) ကၾန္ဴမႃနစ္ဴဖစ္ေစ၊ ပုဂၢႂိလ္အရဴဖစ္ေစ၊ စစ္ဘက္ဴဖစ္ေစ အာဏာရႀင္ သုိႚမဟုတ္ အာဏာပုိင္စနစ္၏ တရားဝင္ ရပ္တည္မႁသည္ ေပဵာက္ဆုံးသၾားသည္။

(၂) ဤတတိယလႁိင္းကာလထဲ၌ မဵားစၾာေသာ တတိယကမာၲႚႎုိင္ငံတုိႚသည္ အကူးအေဴပာင္းဇုန္ထဲ စီးပၾားေရးအရ ေရာက္ရႀိသၾားဳကသည္။ ဆုိလုိသည္မႀာ ဤႎုိင္ငံတုိႚ၏ တဦးခဵင္းဝင္ေငၾသည္ တႎႀစ္လ႖င္ ေဒၞလာ ၁၀၀၀ ႎႀင္ ၃၀၀၀ အဳကား တုိးတက္ခဲ့ဳက၍ တည္႓ငိမ္ေသာ လူလတ္တန္းစားမဵား ေပၞလာဴခင္း ဴဖစ္၏။

(၃) ဘာသာေရး အယူမဵားလည္း အေဴပာင္းအလဲ ရႀိခဲ့သည္။ အထူးသဴဖင့္ ႟ုိမင္ကက္သလစ္ဝၝဒသည္ ေရႀး႟ုိးစၾဲသေဘာ ရႀိခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ပုိင္းတၾင္ အေဴပာင္းအလဲႎႀင့္ ေခတ္မီမႁတုိႚကုိ မဆန္ႚကဵင္ေတာ့ေပ။

(၄) ေဂၞဘာေခဵာ့၏ ပၾင့္လင္းေရးဝၝဒႎႀင့္ အေမရိကန္၊ ဥေရာပတုိႚမႀ ဴပင္ပဳသဇာတုိႚကလည္း ဒီမုိကေရစီဘက္ ေ႟ၾႚလဵားေစ၏။ အေတာ္ဳသဇာဴပင္း၏။

(၅) အဴခား ဒီမုိကေရစီႎုိင္ငံတုိႚမႀ ေအာင္ဴမင္မႁတုိႚသည္ ႎႀင္းခဲႎႀင့္ ေပၝက္သည့္အလား အကဵႂိးေကဵးဇူးမဵား ပဵႚံႎႀံႚသည္။

ပၝေမာကၡ ဟန္တင္တန္က ၂၁ ရာစုႎႀစ္အဝင္တၾင္ စတုတၪဒီမုိကေရစီလႁိင္း ေပၞလာစရာရႀိသည္ဟု အဳကမ္းဖဵင္း ေဴပာသည္။ အာဏာပုိင္စနစ္တုိႚက ဒီမုိကေရစီကုိ ေနရာေပးလာရေသာ ကာလကုိ စတုတၪလႁိင္းအဴဖစ္ သတ္မႀတ္ဴခင္း ဴဖစ္၏။

ဤေနရာ၌ ဖူကူးယားမား၏ အာေဘာ္တခုကုိ အကဵယ္အဴပန္ႚ ကုိးကားမႁမဵား ရႀိလာသည္ကုိ ေထာက္ဴပအပ္၏။

ဖူးကူးယားမားက မားမားစၾင့္စၾင့္ ရပ္ေနရေသာ လစ္ဘရယ္ဒီမုိကေရစီသည္ အလုံးစုံ ဴပည့္စုံႎုိင္မည္မဟုတ္။ မရင့္ကဵက္ႎုိင္ေသးေသာ အေဴခအေနမဵားအရလည္းေကာင္း၊ သီးဴခားရႀိေသာ ယဥ္ေကဵးမႁ အေဴခအေနမဵားေဳကာင့္လည္းေကာင္း လစ္ဘရယ္ ဒီမုိကေရစီသည္ ႎုိင္ငံမဵားစၾာတုိႚ ခဵက္ခဵင္းလက္ငင္း အတုယူအစားထုိးစရာ ပုံစံ Model ဴဖစ္ႎုိင္ဦးမည္မဟုတ္ေသးဟု ေထာက္ဴပသည္။ သုိႚတည္းမဟုတ္ လစ္ဘရယ္ ဒီမုိကေရစီသည္ပင္ ထူးဴခားေသာ ယဥ္ေကဵးမႁ အေဴခအေနတုိႚဴဖင့္ မၾမ္းမံရမည္။

ဖူးကူးယားမား၏ ဆုိလိုရင္းမႀာ ဒီမုိကေရစီစခန္းသုိႚ မေရာက္မီ လမ္းခရီး၌ စပ္ကူးမတ္ကူး ဳကားကာလပုံစံမဵား ရႀိႎုိင္ေသးသည္ဟု ယူဆဴခင္း ဴဖစ္ေပသည္။ ဤဳကားကာလ ပုံစံတုိႚထဲတၾင္ အာရႀတၾင္ လက္ငင္းေခတ္စားေနေသာ အာဏာပုိင္အစုိးရ ပုံစံတုိႚလည္း ပၝဝင္ေလသည္။ အထက္တၾင္ ေဖာ္ဴပခဲ့ေသာ ဳကယ္ပၾင့္ဴပအခဵိန္ အယူအဆ ရႀိသူတုိႚကလည္း ဤအခဵက္ကုိ အသိအမႀတ္ဴပႂဳက၏။

သုိႚေသာ္ ဴပႍနာမႀာ ဤဳကားကာလ၏ စပ္ကူးမတ္ကူ ပုံစံတုိႚသည္ အကဵပ္အတည္းမဵား မရႀိ။ ပဋိပကၡမဵား မရႀိ။ မည္မ႖ဳကာသည္အထိ ေခဵာမၾတ္ေဴပဴပစ္စၾာ လည္ပတ္ႎုိင္ပၝမည္နည္းဟူ၍ေမးရန္ ဴဖစ္ေပၞလာဴခင္း ဴဖစ္ပၝသည္။

ဖူးကူးယားမားက လူသည္ မိမိကုိယ္ကုိ အမဵားက ဝုိင္းဝန္းအသိအမႀတ္ဴပႂေစလုိေသာ ဆႎၬရႀိသည္ဟု ဆုိ၏။ ဤအဴမင္မႀာ ဟီးဂဲလ္၏အဴမင္ ဴဖစ္ေပသည္။ ဟီးဂဲလ္၏ ဤအဴမင္ကုိယူ၍ လူသည္ မိမိအား အသိအမႀတ္ဴပႂမႁ ရရႀိေရးအတၾက္ အ႓မဲတမ္း ႟ုန္းကန္လႁပ္ရႀားေနခဲ့သည္ဟု ဆုိသည္။ မည္မ႖အထိ ဴဖစ္ဘိမူ အေဳကာင္းမရႀိဘဲႎႀင့္လည္း ႟ုန္းကန္လႁပ္ရႀားခဵင္ဳက၏။

ဤသုိႚ အသိအမႀတ္ဴပႂမႁ ရရႀိေရးအတၾက္ ႟ုန္းကန္လႁပ္ရႀားမႁသည္ပင္ သမုိင္းကုိ ပင္မ ေမာင္းတင္ တၾန္းအားေပးေသာ ေမာင္းႎႀင္ေရးအားဴဖစ္သည္ဟု ဖူကူးယားမားက သုံးသပ္ေပသည္။ ဆက္လက္႓ပီး ၎က လစ္ဘရယ္ဒီမုိကေရစီသည္ မည္မ႖ပင္ေကာင္းေကာင္း လူ၏ အေဴခခံဗီဇဴဖစ္ေသာ အသိအမႀတ္ဴပႂခံယူလုိေသာ ဆႎၬကုိ ကုံလုံစၾာ ဴဖည့္ဆည္းေပးႎုိင္လိမ့္မည္မဟုတ္ဟု ဆုိသည္။

ထုိႚေဳကာင့္ ဤသုိႚ မဴဖည့္ဆည္းႎုိင္ေသာအခၝ လူသည္ ႟ုန္းကန္လႁပ္ရႀားစရာအဳကာင္း မရႀိေစကာမူ ႟ုန္းကန္လႁပ္ရႀားလုိမႁ သက္သက္ဴဖင့္ နိဂုံးခဵႂပ္ေနေသာ သမုိင္းကုိ အသစ္တဖန္ ဴပန္စႎုိင္ဖၾယ္ရာရႀိသည္ဟု ႒ကိႂတင္ေဟာကိန္းထုတ္လုိက္ပၝသည္။

အဴမင့္ဆုံး လစ္ဘရယ္ဒီမုိကေရစီသည္ပင္ လူ၏ အသိအမႀတ္ ခံယူလုိမႁကုိ ကုံလုံစၾာ မဴဖည့္စၾမ္းႎုိင္လ႖င္ (လူႚအလုိ နတ္မလုိက္ႎုိင္လ႖င္) ဳကားကာလပုံစံဴဖစ္ေသာ အာဏာပုိင္စနစ္ပုံစံတုိႚကလည္း အသုိႚလ႖င္ ဴဖည့္ဆည္းေပးႎုိင္ပၝမည္နည္း။ အကဵပ္အတည္းႎႀင့္ ဝိေရာဓိတုိႚဴဖင့္သာ နပန္းလုံးေနရဖၾယ္ ရႀိမည္မႀာ ဧကန္ဴဖစ္၏။ အာဏာပုိင္စနစ္တုိႚသည္ ဒီမုိကေရစီဘက္ ေ႟ၾႚလဵားရေသာ ကာလကုိ ပၝေမာကၡဟန္တင္တန္က စတုတၪလိႁင္းဟု သတ္မႀတ္သည္။

ဳကယ္ပၾင့္ဴပအခဵိန္အေဳကာင္းေဴပာေသာ ပညာရႀင္တုိႚကလည္း တကမႝာလုံး ဒီမုိကေရစီစခန္း မေရာက္မီ၌ အာဏာလုပၾဲႎႀင့္ အာဏာ႓ပိႂင္ပၾဲမဵား၊ လူမဵႂိးေရး၊ ဘာသာေရး ပဋိပကၡမဵား၊ တ႒ကိမ္က ထၾန္းေဴပာင္ခဲ့ေသာ အမဵႂိးသားေရးဂုဏ္ကုိ ဴပန္လည္ အဖတ္္ဆည္ေရး စသည္တုိႚဴဖင့္လည္းေကာင္း ထူးဆန္းေသာ အေတၾးအဴမင္ အယူအဆတုိႚဴဖင့္လည္းေကာင္း၊ သမုိင္းစခန္းမဵား ႟ႁပ္႟ႁပ္ေထၾးေထၾးတိုႚ ေပၞထၾန္းလာဦးမည္ဟု ဆုိထားဳကသည္။

သမုိင္းသည္ တကယ္ပင္ နိဂုံးခဵႂပ္မည္ မခဵႂပ္မည္ကုိကား မသိႎုိင္ေပ။ ထုိနည္းတူစၾာ ဳကယ္ပၾင့္ဴပအခဵိန္တုိႚသည္ ရင္သပ္႟ႁေမာစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေနာက္ထပ္ေပၞထၾန္းမည္ဆုိေသာ အခဵက္ႎႀင့္ပတ္သက္၍လည္း ႒ကိႂတင္ေဟာကိန္းထုတ္ဖုိႚ ခက္လႀ၏။ သုိႚေသာ္ “ေနာက္ဆုံးလူ”က မ႒ကီးစုိးမည္မႀာကေတာ့ ေသခဵာသည္။

ဖူကူးယားမားက နီေရႀးကုိ ကုိးကား၍ “ေနာက္ဆုံးလူ” ဆုိသည္မႀာ သမုိင္းလၾန္ေခတ္လူဟု ေဴပာသည္။ ဤလူသည္ သမုိင္းမတုိင္မီေခတ္ လူကဲ့သုိႚပင္ အ႟ုိအေသ အေလးအစားမရႀိ။ ငေတမာ႓ပီးေရာ စိတ္ထားရႀိသူ၊ ငၝတေကာေကာလုိသူကုိ ဆုိလုိသည္။ ဒီမုိကေရစီကုိ ဤကဲ့သုိႚေသာ ေနာက္ဆုံးလူက အႎၩရာယ္ေပးမႀာ မဟုတ္ဟုလည္း ဖူကူးယားမား ေဴပာသည္။ အခဵႂိႚက ဤ “ေနာက္ဆုံးလူ” ကုိ စုိးရိမ္ဳကသည္။