မႀတ္တမ္းမႀတ္ရာ လုပ္ေဆာင္မႁ
လၾတ္လပ္႓ပီေဟ့ ထိုတေနႚတည့္ ထုိေနႚေရာက္ေအာင္ ေဆာင္ရသည္ကား
ဴမန္မာ့ဓနမဂၢဇင္း၊ အမႀတ္ ၁၇၅၊ ေဖေဖာ္ဝၝရီ၊ ၂၀၀၅ ထုတ္မႀ ဳကည္ႎိုင္ရဲႚ "လၾတ္လပ္႓ပီေဟ့ ထိုတေနႚတည့္ ထုိေနႚေရာက္ေအာင္ ေဆာင္ရသည္ကား"ကို ဴပန္လည္ကူးယူ ေဖာ္ဴပတာဴဖစ္ပၝတယ္။
လၾတ္လပ္႓ပီေဟ့ ထိုတေနႚတည့္ ထုိေနႚေရာက္ေအာင္ ေဆာင္ရသည္ကား
ဳကည္ႎိုင္
လၾတ္လပ္႓ပီေဟ့၊ ထိုတေနႚတည့္
ထိုေနႚေရာက္ေအာင္၊ ေဆာင္ရသည္ကား
ႎႀစ္မဵားစၾာပၝ့၊ ဳကာခဲ့ရ၏။
မလႀမဝ၊ ပင္ပန္းဳကလည္း
မဵႂိးသားမာန၊ ႓မဲခဲ့ဳက၍
ဥာဏ စာရိတၩ၊ တၾဲခဲ့ဳက၍
လံုႚလသူရ၊ ရဲခဲ့ဳက၍
ထ႔ကသင္းဖၾဲႚ၊ စုစည္းခဲ့၍
နယ္ခဵဲႚ႓ဖိႂေရး၊ ဓားေဖၾးေဖၾးတၾင္
ေသၾးေခ႗းမဵက္ရည္၊ ေပးရသည္ဟု
ငၝညီသည္းခဵာ၊ သူေတၾးသာေအာင္
ယထာဘူတ၊ နိဂံုးခဵ။ ။
(ေဇာ္ဂဵီ)
၂၀၀၅ ခုႎႀစ္သိုႚ ကူးခဲ့႓ပီ။
ဇႎၮဝၝရီလ (၄) ရက္ေနႚသည္ ဴမန္မာဴပည္ လၾတ္လပ္ေရးေနႚဴဖစ္၏။ က႗န္ေတာ္တိုႚ ဆင္ေဴခဖုန္းရပ္္ကၾက္မဵားတၾင္ လၾတ္လပ္ေရးေနႚ အ႒ကိႂညတညလံုးႎႀင့္ ေနာက္ေနႚ လၾတ္လပ္ေရးေနႚ တေနႚလံုး ကေလးမဵား အားကစား႓ပိႂင္ပၾဲ ကဵင္းပ ဳက၏။
ထုတ္ဆီးတိုးပၾဲ၊ ေဘာလံုးပၾဲ၊ အာလူးေကာက္ပၾဲ၊ ေဴခေထာက္အိပ္စၾပ္ေဴပးပၾဲ၊ သံပံုး႟ိုက္ပၾဲ၊ တာတိုေဴပးပၾဲ၊ မုန္ႚစား႓ပိႂင္ပၾဲ၊ ဳကက္ဖခၾပ္ပၾဲပင္ ပၝလိုက္ေသးသည္။ မဵားေသာအားဴဖင့္ ႟ိုးရာကစားနည္းမဵား ဴဖစ္ပၝ၏။ အခဵႂိႚရပ္ကၾက္မဵားက ေခဵာတိုင္ တက္ပၾဲ၊ ေခၝင္းအုန္း႟ိုက္႓ပိႂင္ပၾဲ၊ ကုန္းစီးေဘာလံုးပစ္ဖမ္း ကစားပၾဲမဵား ဴပႂလုပ္ဳကသည္။ မဵားေသာအားဴဖင့္ မူလတန္းအ႟ၾယ္ ကေလးငယ္မဵား ဴဖစ္ဳကပၝသည္။
ေဘာလံုး၊ ေခဵာတိုင္၊ ေခၝင္အံုး႟ိုက္၊ ကုန္းစီးေဘာလံုးပစ္ဖမ္းပၾဲ၊ ကစားပၾဲမဵားကား ေယာက္ဵားေလးမဵား ကစားရ၍ ထုတ္ဆီး၊ ဳကက္ဖခၾပ္၊ အာလူးေကာက္ပၾဲမဵားကား မိန္းကေလးမဵား ပၝဝင္ယႀဥ္႓ပိႂင္ဳကရသည္။
ရပ္ကၾက္လူ႒ကီးမဵားကား တရပ္တည္းေန အသိခဵင္းေတၾဴဖစ္သဴဖင့္ က႗န္ေတာ့္ထံသိုႚ ကစားပၾဲမဵားအတၾက္ အ႒ကံဉာဏ္ လာေတာင္းဳက၏။ က႗န္ေတာ္က လၾတ္လပ္ေရးေနႚအေဳကာင္း ကဵပမ္းစကားေဴပာပၾဲ၊ စကားရည္လုပၾဲမဵားပၝ ထည့္သင့္ေဳကာင္း က႗န္ေတာ္တိုႚငယ္ငယ္ ေကဵာင္းသားဘဝကလည္း ေကဵာင္းတၾင္ ေဟာေဴပာပၾဲ၊ ကဵဘမ္းစကား႓ပိႂင္ပၾဲ၊ စကားရည္လုပၾဲမဵား ဆရာမဵားက ဴပႂလုပ္ေပးေဳကာင္း၊ ဉာဏ္ရည္လည္းတိုး၊ ဗဟုသုတလည္းရ လၾတ္လပ္ေရး အဓိပၯာယ္ လည္္း အထိုက္အေလဵာက္ သူတိုႚရင္ထဲေရာက္ ကဲ ့ ့့ မေကာင္းဘူးလား ့ ့ ့ ။
က႗န္ေတာ္က က႗န္ေတာ္တိုႚငယ္ငယ္က အေဳကာင္းမဵားကို စကားတန္႟ႀည္ေနမိသည္။ သူတိုႚ ေခၝင္းကုတ္ဳက၏။
“အဲဒၝက ့ ့ ့ သူတိုႚေကဵာင္းေတၾက လုပ္ပၝလိမ့္မယ္ဆရာရယ္ ့ ့ ့ အားကစားပၾဲသာ အ႒ကံေပးပၝ၊ တခုခုေပၝ့ ႚ ႚ ႚ” ဟု ေတာင္းဆိုဳကဴပန္၏။
ထိုေဳကာင့္ က႗န္ေတာ္က မူလတန္း႟ၾယ္ကေလးမဵား သာမက အလယ္တန္း အထက္တန္း႟ၾယ္ ကေလးမဵားအတၾက္လည္း အားကစားပၾဲ ပၝဝင္သင္ေဳကာင္း ႚ ႚ ႚ ဥပမာ - ဳကက္ေတာင္၊ ပင္ေပၝင္၊ တင္းနစ္စသည္ဴဖင့္။
ဘာေဳကာင့္မႀန္းမသိ “က႗န္ေတာ္တိုႚကို မကဵီစားပၝနဲႚ ဆရာရယ္ ႚ ႚ ႚ” ဟုဆိုကာ ဴပန္လႀည့္သၾားဳက၏။ မူလတန္း သမီးငယ္ကိုလည္း ကစားပၾဲတၾင္ ပၝဝင္ရန္ စာရင္းယူသၾားဳက၏။ ကေလးမဵားအား ဆုေပးရန္ ေငၾေဳကးတတ္ႎိုင္သမ႖ ပၝဝင္ ရန္ႎႀင့္ ေဘာလ္ပင္ စာအုပ္ ႚ ႚ ႚ စသည္ဴဖင့္ ကိုယ္တတ္ႎိုင္ရာ လႀႃဒၝန္းပၝရန္ အဘိယာစက ဴပႂ႟ႀာ၏။ ဣတိတသၳာ ထုိႚေဳကာင့္ က႗န္ေတာ္ကလည္း သဒၬၝတရားထက္သန္စၾာဴဖင့္ မဂၢဇင္းေဟာင္းအခဵႂိႚ၊ ဗလာစာအုပ္အခဵႂိႚႎႀင့္ ေငၾေဳကး အနည္းငယ္ ထည့္ဝင္လိုက္ပၝသည္။
သူတိုႚ ဴပန္သၾားသည့္အခၝတၾင္ေတာ့ အိမ္႟ႀင္မက တစခန္းထလာပၝသည္။
“ကိုက ႚ ႚ ႚ ဘာမဟုတ္က ဟုတ္က အ႒ကံဉာဏ္ေတၾ သၾးေပးရတာလဲ။ ခုတင္ အားကစားပၾဲအတၾက္ ဴပင္ဆင္ခ၊ အသဲခဵဲႚစက္ ငႀားခ၊ ဆုေဳကး ရပ္ကၾက္က အလႀႃေငၾထည့္လိုက္ရတယ္ မဟုတ္လား။ ဳကက္ေတာင္ဖိုး၊ ဘက္တမင္တန္ဖိုး၊ ပိုက္ဖိုး ရပ္ကၾက္က စုထည့္လိုႚ ရႎိုင္တယ္ပဲထားပၝေတာ့ ဆင္ေဴခဖုန္းရက္ကၾက္ထဲ တင္းနစ္က ဘယ္ကၾင္းသၾား႟ိုက္မလဲ။ အဲဒီတင္းနစ္ ဘတ္တံတေခဵာင္း ဘယ္ေလာက္ထင္လိုႚလဲ ႟ႀင္တာဝန္ယူႎိုင္လိုႚလား” ဆိုသည့္အခၝတၾင္ေတာ့ က႗န္ေတာ္ ဇက္ပုသၾားပၝသည္။ ေတာ္ေသးသည္။ ဘိလိယက္ကစားပၾဲ အ႒ကံမေပးမိလိုႚ ႎိုႚမဟုတ္ရင္ ဘိလိယက္ခံု႒ကီးပၝ ဝယ္ႎိုင္လိုႚ လား ေမးေပလိမ့္မည္။
က႗န္ေတာ္တိုႚ ေဴပာသည္ကို မလႀမ္းမကမ္းမႀ တေစ့တေစာင္း နားေထာင္ေနသည့္ သားအလတ္ေကာင္က “ေအာ္ ႚ ႚ ႚ အ႒ကံဉာဏ္၊ အ႒ကံဉာဏ္” ဟု ဴမည္ကဵႃးေနပၝသည္။
က႗န္ေတာ္တိုႚ ေဴပာဆိုေနဳကသည္ကို တခဵိန္လံုး ေစာင့္နားေထာင္ေနသည့္ ေနာက္တဦး ႟ႀိပၝေသးသည္။ သူကား က႗န္ေတာ္သမီးငယ္ စတုတၫတန္းေကဵာင္းသူ ခဵစ္စုပံုပင္ ဴဖစ္ပၝသည္။ လၾတ္လပ္ေရးေနႚဆိုသည္မႀာ ကေလးမဵား စုေပၝင္း ကစားရေသာ ေနႚတေနႚဟု သမီးငယ္ မႀတ္ယူထားေလသလား မသိ။
“ေဖ႒ကီးတိုႚလည္း လၾတ္လပ္ေရးေနႚမႀာ သံပံုး႟ိုက္ကစားခဲ့ဳကလား ႚ ႚ ႚ” ဟု ေမးေနေတာ့၏။
ကစားနည္ေတၾထဲတၾင္ ပထမေတာ့ မုန္ႚစားေဴပးကစားနည္းကို သူ႒ကိႂက္သတဲ့။ တကယ္သၾားဳကည့္သည့္အခၝ ႒ကိႂတန္းတၾင္ အပ္ခဵည္႒ကိႂးႎႀင့္ ခဵည္တၾဲထားသည့္ ကိတ္မုန္ႚေဴခာက္ဴပားေလးကို မမီမကမ္း လိုက္ဟပ္ေနရတာ စိတ္မ႟ႀည္ ပန္းတိုင္ ေရာက္ေပမည့္ ပထမ၊ ဒုတိယ စသည္ ခဵိတ္ခဵင္မႀ ခဵိတ္သည္။ ပၝးစပ္ထဲတၾင္ မုန္ႚကဵန္လိုႚဆိုလား၊ ထိုႚေဳကာင့္ မုန္ႚစား ကစားနည္းကို သူဘဝင္မကဵ။ ဒိုင္က မဵက္ႎႀာလိုက္သည္ဟု ယူဆပံုရပၝသည္။
ေနာက္တခုက ေဴခေထာက္အိပ္စၾပ္ေဴပးတမ္း ကစားနည္း လၾတ္လၾတ္လပ္လပ္ လႀမ္းလိုႚမရ ခဵိန္သားမကုိက္လ႖င္ ေမႀာက္လဵက္လဲႎိုင္သည္တဲ့။ သမီးငယ္ သေဘာကဵသည္မႀာ ထုတ္ဆီးတိုးကစားနည္းႎႀင့္ သံပံုး႟ိုက္ကစားနည္း ဴဖစ္သည္။ ထုတ္ဆီးတိုးတမ္း ကစားနည္းက တဖက္ႎႀင့္ တဖက္အသင္းလိုက္ အား႓ပိႂင္ဳကရသည္။ တားသည့္ဘက္က တား တိုးသည့္ ဘက္က တိုး။ က႗န္ေတာ္တုိႚငယ္ငယ္က ေကဵာင္းတၾင္ဖတ္ခဲ့ရသည့္ ကဗဵာေလးကို မႀတ္မိေနပၝေသးသည္။
ဆီးလိုက္ပၝကၾဲႚ … တိုးေတာ့မယ္ …
(တိုးလိုက္ပၝကၾဲႚ … ဆီးေတာ့မယ္)
ေခၝင္ေဳကာင္းကို ေကဵာ္ကာသန္းလိမ့္
(ထမင္းေရပူ - ေလာင္ကာပမ္းလိမ့္)
ဖမ္းလိုက္ပၝကၾယ္
(ဆီး႓ပီေဟ့ …၊ တိုးေတာ့ကဵယ္)
တိုး႓ပီေဟ့ ဆီးေတာ့ကၾယ္…၊
(ေအာင္ထူမယ္လိုႚ ထင္သလား)
ေအာင္ထူမယ္မိုႚ သတိထား …။
(ဖမ္းေတာ့မနား)
တိုးေပၝ့တအား …
က႗န္ေတာ္တိုႚ ငယ္ငယ္က ဆိုခဲ့ရသည့္ ထုပ္ဆီးတမ္းကဗဵာကို သမီးငယ္အား ဆိုဴပေနမိသည္။
သမီးငယ္က တက္႔ကေနသည္။ ထမင္းေရပူေလာင္မႀာ ေဳကာက္၍ မတိုးရဲလ႖င္ ေအာင္ထူႎိုင္မည္မဟုတ္။ ေခၝင္ေဳကာင္းကို ေကဵာ္လ႖င္ ေအာင္ထူႎိုင္႓ပီ ဤကစားနည္းသည္ ႟ိုးရာေကဵးလက္ကစားနည္း ဴဖစ္သည္။ ေကဵးလက္မႀ ႓မိႂႚဴပ … မ႟ိုးႎိုင္ေသာ ကစားနည္းဴဖစ္၏။ ပရိတ္သတ္ကလည္း အားေပးသည့္အခၝ တိုးရသည္မႀာ ပိုအား႟ႀိလာသည္။
သံပံုး႟ိုက္ကစားနည္းကေတာ့ ပရိသတ္ကို ရယ္ေမာေပဵာ္႟ၿင္ေစသည္။ ႟ိုက္မည့္သူက မဵက္လံုးပိတ္ခံထားရသည္။ သံပံု႒ကီးက ေနရာမႀ မေ႟ၿႚ။ လမ္းေဳကာင္းေဴဖာင့္ ခဵိန္သားကိုက္မႀ သံပံုး႒ကီးကို ႟ိုက္ႎိုင္မည္။ တုတ္ကို အသင့္ကိုင္၊ ေဴမၟာက္ခဵိန္႟ၾယ္႓ပီးေလ႖ာက္ လမ္းလၿဲေနလ႖င္ ပရိသတ္က ဘယ္ဘက္ေလ႖ာက္ ညာဘက္ယိမ္း စသည္ဴဖင့္ ေအာ္ဟစ္ လမ္းႌၿန္တတ္သည္။ ပၝးနပ္သည့္ ကေလးမဵားက ပၾဲမဝင္မီ စထၾက္မည့္ တာစီးမႀ သံပံု႒ကီးအထိ မသိမသာ ေဴခလႀမ္း လႀမ္း ဳကည့္သည္။ ပရိသတ္ကလည္း ႟ိုက္မည့္သူ သံပံုးေနရာေရာက္လ႖င္ ႟ိုက္႟ိုက္ဟု ေအာ္ဳကသည္။ ဒိုင္က ပရိသတ္ကို ဟန္ႚတားလိုႚမရ။ မထိလ႖င္ ေနေရာ့ ထိေအာင္ ႟ိုက္ႎိုင္လ႖င္ ဒုန္းကနဲႚ အသံဴမည္ကာ သံပံု႒ကီး ပိန္လိန္ကာ ခံုေပၞက ကဵသၾားမည္။ ပရိသတ္က ေအာ္ဟစ္အားေပးဳကသည္။ တဦးမထိလ႖င္ ေနာက္တဦးဆက္။ ဤကစားနည္းလည္း ေပဵာ္စရာေကာင္းလႀပၝသည္။
သမီးငယ္ကို ကစားပၾဲလိုက္ဴပ႓ပီး က႗န္ေတာ္တိုႚငယ္ငယ္က ကစားရပံုေတၾပၝ ဆက္ေဴပာဴပရဴပန္ပၝသည္။ ကစားပၾဲေတၾ အေဳကာင္းေဴပာ႓ပီး လၾတ္လပ္ေရးေနႚႎႀင္ သက္ဆိုင္ရာ အေဳကာင္းအရာေတၾ ေဴပာဴပမည္ဟု စိတ္ကူးမိ၏။ သမီးတိုႚ ေကဵာင္းေတၾမႀာ လၾတ္လပ္ေရးအ႒ကိႂ ဘာေတၾလုပ္ဳကရသလဲဟု ေမးဳကည့္သည့္အခၝ ေဳကာ္ဴငာသ႟ုပ္ေဆာင္႓ပိႂင္ပၾဲ၊ ပေဟဠိေမးခၾန္း ေဴဖဆို႓ပိႂင္ပၾဲေတၾ လုပ္ရမည္ဟု ဆိုပၝသည္။
ထိုႚေဳကာင့္ လၾတ္လပ္ေရးေနႚအေဳကာင္း မေဴပာခင္ ဦးေကဵာ္ဟိန္းအက္တင္ႎႀင့္ ေဳကာ္ဴငာတခု နမူနာသ႟ုပ္ေဆာင္ဴပရန္ ပန္ဳကားပၝသည္။ ဗုေဒၭၝဟု အာေမဋိတ္ဴပႂမိ၏။
“သမီးရယ္ … ေဖေဖအ႟ၾယ္နဲႚ ေမၿးေမၿးေလးနဲႚ ေဖၾးေဖၾးေလးလုပ္လိုႚ ေကာင္းပၝ့မလား” ဟု ဆိုသည့္အခၝ အိမ္႟ႀင္မက ေစာေစာက မေကဵနပ္သည့္ ဓာတ္ခံႎႀင့္မိုႚလားမသိ “ေအာ္ … ေတာ္က ေမၿးေမၿးေလးနဲႚ ေဖၾးေဖၾးေလး လုပ္ခဵင္ေသး လိုႚလား” ဟု ရန္ေထာင္ပၝေတာ့သည္။ ထိုစဥ္ အိမ္ေ႟ႀႚမႀ အသံမဵားဳကားရပၝသည္။ ထံုးစံအတိုင္း အားရက္လာေနကဵ ကိုရသ၊ ကိုသူတႎႀင့္ ကိုေလ့လာတုိႚပၝပဲ။ ထုိေဳကာင့္ သမီးငယ္ကို က႗န္ေတာ္ေရးထားသည့္ “ေကဵာင္းသားဝန္းကဵင္ ေခတ္အဴမင္” မူလတန္း စာစီစာကံုး စာအုပ္ကေလးမႀ လၾတ္လပ္ေရးေနႚအေဳကာင္း ဖတ္ဳကည့္ရန္ မ႟ႀင္းတာ႟ႀိ ေမးရန္ သမီးဖတ္႓ပီးရင္ ေဖ႒ကီးဴပန္ေဴပာဴပ။ ႓ပီးရင္ ေဳကာ္ဴငာလုပ္ဴပမယ္ဟု ႎႀစ္သိမ့္လိုက္ရသည္။
အိမ္ေ႟ႀႚမႀ အသံမဵား ဆက္ဳကားေနရပၝသည္။
“သတိၨႎႀင့္ ဗဵတိၨမႀာ ဗဵတိၨက ပိုဴမင့္သဗဵ …”
“သတၨိက ဴမင့္တာပၝ …”
“ဗဵတၨိဗဵာ …”
“သတိၨဗဵာ …”
ထံုးစံအတိုင္း သူတိုႚလာလ႖င္ အဴငင္းကေလး ပၝေနကဵ။
က႗န္ေတာ္ : ကဲ … လာဗဵႂိႚ ဒီေနႚ ခင္ဗဵားတိုႚလာတာ အထူးဧည့္ခံပၝမယ္။ ႎႀစ္ဴပန္ေကဵာ္မက ငၝးနီတူေဳကာ္ က႗တ္က႗တ္ေလးနဲႚပၝ ေရေႎၾးဳကမ္းနဲႚ ဳကည့္ရမယ္။ ခင္ဗဵားတိုႚ ေရာက္လာေပလိုႚပဲ … ႎိုႚမဟုတ္ရင္ က႗န္ေတာ္ အဳကပ္ေတၾႚေနတာဗဵ။ ဘာလုပ္လိုႚ ဘာကိုင္ရမႀန္း မသိ။
ကိုေလ့လာ : ဧကႎၨ ဆရာ့အိမ္႟ႀင္မက စာမူခ ဴပန္မအပ္လိုႚ ဆူေန႓ပီနဲႚ တူတယ္။
က႗န္ေတာ္ : မဟုတ္ပၝဘူးဗဵာ က႗န္ေတာ္က လၾတ္လပ္ေရးေနႚအေဳကာင္း ေဴပာခဵင္ သမီးငယ္က ေဳကာ္ဴငာ သ႟ုပ္ေဆာင္႓ပိႂင္ပၾဲ ဝင္ဖုိႚ နမူနာလုပ္ခုိင္း …၊
ကိုရသ : သားအဖႎႀစ္ေယာက္ ဟုတ္ေနတယ္ေပၝ့ေလ …။ က႗န္ေတာ္တိုႚပဲ ေဴပာဴပပၝေတာ့ ဆရာ။
က႗န္ေတာ္ : က႗န္ေတာ္က ဆရာေဇာ္ဂဵီရဲႚ ကဗဵာတပုဒ္ သင္ေပးရင္း ေဴပာဴပမလိုႚ။
ကိုသုတ : က႗န္ေတာ္တိုႚလည္း ဳကားခဵင္ပၝတယ္ ဆရာ။
က႗န္ေတာ္ : ဆရာေဇာ္ဂဵီရဲႚ ကဗဵာစုေတၾမႀာ ပိေတာက္ေ႟ၿဝၝ ကဗဵာစု၊ ေဗဒၝလမ္း ကဗဵာစု၊ ညီသစ္ဆင္း ကဗဵာစု၊ ေ႟ႀးေခတ္ပုဂံ ကဗဵာစု အဲဒီလို ႟ႀိတယ္မဟုတ္လား …။ က႗န္ေတာ္ ေဴပာဴပခဵင္တဲ့ ကဗဵာက ညီသစ္ဆင္း ကဗဵာစုထဲကပဲ၊
ကိုရသ : ေအာ္မႀတ္မိ႓ပီ ဆရာ ငၝ့ညီေဴပာင္ဝင္း ေမာင္သစ္ဆင္း ဆို႓ပီး စတဲ့ကဗဵာေတၾ မဟုတ္လား …။
က႗န္ေတာ္ : ဟုတ္ပၝ့ဗဵာ၊ အဲဒီကဗဵာစုထဲမႀာ စာေပအလႀ၊ ရပ္႟ၾာအလႀ၊ စကားအလႀ၊ အိမ္အလႀ၊ ဴပည္ခဵစ္အလႀ၊ ဂုဏ္အလႀ၊ စၾမ္းရည္အလႀ စသည္ဴဖင့္ေပၝ့ဗဵာ။ နာမည္ေကဵာ္ ကဗဵာ ဝိဓူရဒုကၡလည္း ပၝသေဟ့။ အဲဒီ ကဗဵာစု ေတၾထဲမႀာ လၾတ္လပ္ေရးနဲႚ ပတ္သက္တဲ့ ကဗဵာအခဵႂိႚလည္း ပၝတယ္။
ကိုေလ့လာ : ဆရာသမီး သင္ဖိုႚ ‘တယ္’ တဲ့ ကဗဵာက
က႗န္ေတာ္ : “လၾတ္လပ္ေရးေနႚတရား” တဲ့ဗဵ။ ဒီလို …။
“ငၝညီေဴပာင္ဝင္း ေမာင္သစ္ဆင္း
မင္း၏သားငယ္၊ မင့္ခဵက္ဴခယ္အား
ဘယ္ကစခဵီ၊ မင္းေဟာမည္နည္း
တိုႚဴပည္လၾတ္လပ္၊ ဘဝဴမတ္၏။
ထိန္းမႀတ္သဘင္၊ ေအာင္လံတင္၍
ႎႀစ္စဥ္ကဵင္းပ၊ ေသာကာလ …။”
ကိုရသ : ဆရာေဇာ္ဂဵီေဴပာသလို ‘ဘယ္ကစခဵီ၊ မင္းေဟာမည္နည္း’ ဆိုတဲ့အတိုင္း ဆရာ တယ္ရင္း တယ္ရင္း သမီးကို ေဟာဖုိႚ တယ္မရ ဴဖစ္ေနတယ္ေပၝ့ … ဒုတိယပိုဒ္ ဆက္ပၝဦး ဆရာ …၊
က႗န္ေတာ္ : ဒုတိယပိုဒ္က
“လၾတ္လပ္ေသာေနႚ၊ လၿတ္ေတာ္ေ႟ႀႚတၾင္
ႎႀင္းေငၾႚသိုင္း႓ခံႂ၊ မင္းေပၝင္းစံုႎႀင့္
အာ႟ုဏ္ေရာင္နီ၊ ေအာင္ေမာင္းစည္ႎႀင့္
ေအာင္႓ပီသတင္း၊ ခ႟ုသင္းႎႀင့္
ခၾင္းခဲ့အေမႀာင္၊ အလင္းေရာင္ႎႀင့္
ဴပည္ေထာင္စုမာန္၊ တိုႚအလံသည္
တက္ပဵံတိုင္ဖဵား ေနေ႟ႀႚသၾား … ဟု
မင္းသားသည္းခဵာ သူဝမ္းသာေအာင္
လၾမ္းစရာႎႀင့္၊ ခဵီထုိက္သင့္ …။”
ကိုေလ့လာ : က႗န္ေတာ္မသိလိုႚ ေမးပၝရေစ ဆရာ … ကဗဵာထဲမႀာ သူဝမ္းသာေအာင္လည္း ေဴပာထားတယ္။ လၾမ္းစရာႎႀင့္လည္း ခဵီသင့္တယ္ဆိုတာ …။
ကိုရသ : ေအာ္ … ကိုေလ့လာရယ္ ကဗဵာကို အဖဵားဆၾတ္မဳကည့္နဲႚဗဵ။ ခဵီလာတဲ့ အခဵီကို ဴပည္ဳကည့္၊ ဴပန္ဳကည့္ … လၾမ္းစရာ မေကာင္းဘူးလား …။
ကိုသုတ : တကယ္ေတာ့ လၾမ္းစရာဆိုတာ ေအာက္ေမ့စရာကို ေဴပာတာပၝ။ က႗န္ေတာ္တိုႚရဲႚ အမဵႂိးဂုဏ္၊ ဇာတိဂုဏ္ေတၾဟာ အစဥ္ ေအာက္ေမ့စရာ မဟုတ္လား။ အတိတ္က လၾမ္းစရာ ေအာက္ေမ့စရာေတၾလို ေအာက္ေမ့သိ႟ႀိ႓ပီး ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းဖုိႚ တတိယပိုဒ္ ဆက္ပၝဦး ဆရာ …။
က႗န္ေတာ္ : တတိယပိုဒ္က
“လၾတ္လပ္႓ပီေဟ့၊ ထိုတေနႚတည့္
ထိုေနႚေရာက္ေအာင္၊ ေဆာင္ရသည္ကား
ႎႀစ္မဵားစၾာပၝ့၊ ဳကာခဲ့ရ၏။
မလႀမဝ၊ ပင္ပန္းဳကလည္း
မဵႂိးသားမာန၊ ႓မဲခဲ့ဳက၍
ဥာဏ စာရိတၩ၊ တၾဲခဲ့ဳက၍
လံုႚလသူရ၊ ရဲခဲ့ဳက၍
ထ႔ကသင္းဖၾဲႚ၊ စုစည္းခဲ့၍
နယ္ခဵဲႚ႓ဖိႂေရး၊ ဓားေဖၾးေဖၾးတၾင္
ေသၾးေခ႗းမဵက္ရည္၊ ေပးရသည္ဟု
ငၝညီသည္းခဵာ၊ သူေတၾးသာေအာင္
ယထာဘူတ၊ နိဂံုးခဵ။”
ကိုေလ့လာ : တယ္ေကာင္းပၝလား ဆရာရယ္ …။
ကိုသုတ : ဒီကဗဵာကို ဆၾဲဆန္ႚရင္ အကဵယ္႒ကီးေနမႀာပဲ ေနာ္ဆရာ …။
က႗န္ေတာ္ : ဟုတ္တယ္ဗဵႂိႚ။ ကဗဵာမႀာ သၾယ္ဝိုက္ကဗဵာနဲႚ တိုက္႟ိုက္ကဗဵာဆို႓ပီး ပညာ႟ႀင္မဵားက ေယဘုယဵ (၂) မဵႂိးခၾဲဳကပၝတယ္။ သၾယ္ဝိုက္ကဗဵာကေတာ့ နိမိတ္ပံုနဲႚ၊ အလကႆာေတၾနဲႚ အတတ္ပညာအားေတၾနဲႚ ေပၝ့ဗဵာ။ တိုက္႟ိုက္ကဗဵာကေတာ့ စကားလံုးအား၊ အသံခၾန္အား၊ အသံုးအႎႁန္းအားေတၾ ပိုအားဴပႂတယ္လိုႚ ပညာ႟ႀင္မဵားက ဆိုပၝတယ္။ အေဳကာင္းအရာအားကေတာ့ အရင္းခံေပၝ့ေလ။
ကိုေလ့လာ : ဆရာေဇာ္ဂဵီရဲႚ ဒီကဗဵာက ဘယ္အမဵႂိးအစားလည္း ဆရာ။
က႗န္ေတာ္ : ဒီကဗဵာက တိုက္႟ိုက္ကဗဵာပၝပဲ။ ေဗဒၝလမ္းတိုႚ ဝိဒူရဒုကၡကဗဵာတိုႚကဵေတာ့ နိမိတ္ပံုအားေတၾ သိပ္ေကာင္းတာဗဵ။ ‘လၾတ္လပ္ေရးေနႚတရား’ ကဗဵာမႀာက လူငယ္ေတၾအတၾက္ ရည္႟ၾယ္႓ပီး ဖၾဲႚတယ္လိုႚ ယူဆရတယ္။ တိုက္႟ိုက္ကဗဵာေပမယ့္ ေစာေစာက ကိုသုတ ေဴပာသလို အကဵယ္အဝန္းအား မဵားသဗဵ။
“ဉာဏ စာရိတၨ၊ တၾဲခဲ့ဳက၍
လံုႚလသူရ၊ ရဲခဲ့ဳက၍
ထ႔ကသင္းဖၾဲႚ၊ စုစည္းခဲ့၍”
ဆိုတဲ့ အပိုဒ္ေတၾဟာ သူေနာက္ခံက လၾတ္လပ္ေရးသမိုင္း႒ကီး တခုလံုးကို ရည္ႌၿန္းေန႟ံုမက လၾတ္လပ္ေရး အ႒ကိႂ ဖက္ဆစ္ေတာ္လႀန္ေရးကာလ စိတ္ဓာတ္ေတၾလည္း ေပၞလၾင္ေနသဗဵ … ။
ကိုသုတ : ‘ဉာဏ စာရိတၨ၊ တၾဲခဲ့ဳက၍’ ဆိုတာ အတုယူစရာပၝပဲ။
ကိုေလ့လာ : ‘လံုႚလသူရ၊ ရဲႚခဲ့ဳက၍’ ဆိုတာေကာ သူႚႛက႗န္မခံစိတ္ဓာတ္ကို ရည္ႌၿန္းတာပဲေလ … ။
ကိုရသ : ဒၝထက္ဆရာ ‘ထ႔ကသင္းဖၾဲႚ’ ဆိုတာ၊
က႗န္ေတာ္ : အဲဒၝက တဴခားမူေတၾနဲႚလည္း ႌၟိဳကည့္ရမယ္ထင္တယ္။ ‘တက္႔က’ လည္းဴဖစ္ႎိုင္တယ္။ ‘ထ႔က’ လည္း ဴဖစ္ႎိုင္တယ္။
ကိုေလ့လာ : ကဗဵာတပုဒ္ရဲႚ အကဵယ္အဝန္းကိုေတာ့ က႗န္ေတာ္တိုႚ အတန္အသင့္ မႀန္းဆမိဳက႓ပီ ဒၝထက္ … လၾတ္လပ္ေရး လၾတ္လပ္မႁနဲႚ ပတ္သက္တဲ့ အက္ေဆးမဵားေကာ ေတၾႚမိလား ဆရာ။
ကိုရသ : ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း ကိုေလ့လာတိုႚက ေတာ္ဴပန္ေရာ။
က႗န္ေတာ္ : “The Art of Living” ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကေလးကို ဦးဝင္းတင္ (English For ALl) ဘာသာဴပန္ထားသဗဵ။ ေရးသူက Wilferd Peterson အဲဒီထဲမႀာ The Art of Freedom လၾတ္လပ္ဴခင္း အႎုပညာဆို႓ပီး အက္ေဆးေလး တပုဒ္ပၝတယ္။ Prose လိုႚ ယူဆမယ္ဆိုလည္း ယူဆႎိုင္ ပၝတယ္။ အေရးအသားက ကဗဵာအဖၾဲႚေလးလိုပဲဗဵာ။ လႀလည္းလႀတယ္။
ကိုရသ : ဆရာေဴပာတာနဲႚ သၾားရည္ကဵလာ႓ပီ။
ကိုေလ့လာ : ခင္ဗဵားက အလႀအေဳကာင္းေဴပာရင္ သၾားရည္ကဵ႓မဲဆိုတာ သိေနပၝသဗဵ။
ကိုရသ : ကိုေလ့လာ ခင္ဗဵားလည္း အစားအေဳကာင္းေဴပာရင္
ကိုသုတ : ကဲ - ဆရာေရ ဆက္ပၝဦး။
က႗န္ေတာ္ : လႀတဲ့ အသံုးေလးေတၾဟာ ေဴပာဴပရင္ ရသပဵက္မႀာ စိုးလုိႚ က႗န္ေတာ္ ဖတ္ဴပပၝ့မယ္။ တခုေတာ့ ႟ႀိတယ္။ ဒီစာအုပ္မဵႂိးက ငႀားဖတ္လိုႚ မေကာင္းဘူးဗဵ။ တပုဒ္ခဵင္း ဴဖည္းဴဖည္းဖတ္မႀ ရသလည္း႟ႀိ ေတၾးေခၞ ဉာဏပၾားစရာလည္း ပၝေပၝ့ဗဵာ …။
ကိုသုတ : ဆရာေရ … က႗န္ေတာ္တိုႚ အဳကားေလးနဲႚပဲ အရင္လၾမ္းပၝရေစ။
က႗န္ေတာ္ : “လၾတ္လပ္ဴခင္းအႎုပညာ” တဲ့။
- လၾတ္လပ္ဴခင္း ဆိုသည္မႀာ
- ကိုယ္ပိုင္ပစၤည္းဴဖစ္သည္။
- လၾတ္လပ္ဴခင္း ဆိုသည္မႀာ
- ဖၾင့္ထားေသာ တံခၝးဴဖစ္သည္။
- သိုႚရာတၾင္ ယင္းတံခၝးမႀ ဴဖတ္သန္းဝင္ေရာက္ ဖိုႚလိုသည္။
- လၾတ္လပ္ဴခင္း ဆိုသည္မႀာ ေလႀကားဴဖစ္သည္။
- သိုႚရာတၾင္ ယင္းေလႀကားမႀ တက္သၾားဖိုႚ လိုသည္။
- လၾတ္လပ္ဴခင္း ဆိုသည္မႀာ
- သင္႒ကိႂက္ရာကို လုပ္ႎိုင္သည္ဟု အဓိပၯာယ္မရ။
- သိုႚရာတၾင္ သင္၏ အလႀဆံုး အိမ္မက္မဵားအား အေကာင္အထည္ေပၞေအာင္ အားထုတ္ရာတၾင္ သင့္ကို ေနာက္သိုႚ ဴပန္ဆၾဲထားေသာ အရာမ႟ႀိ ဟူေသာ အဓိပၯာယ္ရသည္ … ။
- လၾတ္လပ္ဴခင္း ဆိုသည္မႀာ
ကိုရသ : ဆ … ဆရာ ဴဖတ္ေဴပာတယ္ မထင္ပၝနဲႚ ဒီလိုလုပ္ပၝ ဆရာရယ္၊ ဆရာ့ကို အရမ္းလည္း ေကဵးဇူးတင္ပၝတယ္။ က႗န္ေတာ္တိုႚ စာအုပ္မဝယ္ႎိုင္ခင္ တေယာက္တပတ္စီေလာက္ ငႀားပၝ။ လိုခဵင္တာေလး ေတၾ ကူးယူထားခဵင္လိုႚပၝ။
က႗န္ေတာ္ : အဲ …၊
ကိုေလ့လာ : ဒီလို လုပ္ပၝဆရာရယ္။ တပတ္စီမဵားရင္ (၆) ရက္စီေလာက္ဆိုရင္ …၊
က႗န္ေတာ္ : အဲ …၊
ကိုေလ့လာ : ကဲပၝ ဆရာရယ္ … (၅) ရက္စီေလာက္ေတာ့ လုပ္ပၝ။ က႗န္ေတာ္တာဝန္ယူ ဴပန္အပ္ပၝ့မယ္ …။
က႗န္ေတာ္ : အင္း ဒီတခၝေတာ့ ခင္ဗဵားတိုႚ ဆိုေနကဵ စကားေလး က႗န္ေတာ္ဆိုရေတာ့မယ္ ထင္ပၝရဲႚ … ဘာတဲ့
ကိုရသ၊ ကိုေလ့လာ : အစက တိုႚမေဴပာလား။ အစက တုိႚမေဴပာလား …။