ဝဇီကိုင္

အခၝကား လၾန္ခဲ့ေသာ ေႎၾဥတု ေကဵာင္းပိတ္စဥ္၊ ေနႛကား စေနေနႛတည္း။ ေနမင္းက အလၾန္ပူ၊ ညည္းညႃ ရဘနန္း စိတ္ဝမ္း မခဵမ္းသာ စရာ ပင္တည္း။ က႗န္ေတာ္၏ ႟ၾာအနီး မန္ကဵည္းပင္ ႟ၾာေန မိတ္ေဆၾ ဆယ္အိမ္ေခၝင္း ေမာင္ဖိုးဘသည္ က႗န္ေတာ့္ ထံသိုႛ အေရးတ႒ကီး ေရာက္လာ ခဲ့ေလ၏။ လာရဴခင္း အေဳကာင္း မႀာကား အဴခား မဟုတ္၊ ေဘာလံုး ပၾဲတၾင္ 'ဝဇီကိုင္' လုပ္ရန္ ေဴပာဳကား လိုေသာ ေဳကာင့္တည္း (ဝဇီကိုင္ ဆိုသည္မႀာ မန္ကဵည္းပင္ ႟ၾာသံုး စကား။ ဝီစီ ေခၞ ပီပီကို ကိုင္မႁတ္ကာ ေဘာလံုး ပၾဲတၾင္ ဒိုင္ ဴပႂလုပ္ သူပင္တည္း။ ဤကား အမႀာ)

မဳကာမီ က႗န္ေတာ္သည္ ေကဵာင္းတၾင္ ဝတ္ေလ့ ရႀိေသာ ေဘာလံုးကန္ အကဵႈကဵား၊ ေဴခအိတ္ကဵားႎႀင့္ ေဘာင္းဘီကို ဝတ္႓ပီးေသာ္ ေလႀေလႀာ္ အသင္း ကုတ္ အကဵႈစိမ္းကို အေပၞ႟ံုႎႀင့္ အရန္သင့္ ေစာင့္လဵက္ ရႀိေသာ လႀည္းေပၞသိုႛ တက္ခဲ့ ေလ၏။ ဖိုးဘသည္ ဂီယာ နံပတ္ တစ္ တည္းဟူေသာ တံဖဵာကို ကိုင္၍ ဝင့္ရာ ႎၾားတိုႛသည္ ႟ုန္းစ ဴပႂေလ၏။ ထိုေနာက္ ႒ကိမ္တံဖဵာႎႀင့္ ခပ္ဆတ္ဆတ္ ႟ိုက္၍ ေငၝက္ရာ လႀည္းသည္ အလၾန္ လဵင္ဴမန္ ေလ၏။ ဤကား ဂီယာ နံပၝတ္ ႎႀစ္ႎႀင့္ သံုးတည္း။ လႀည္းသၾားစဥ္ ဖိုးဘက 'ဟဲ့ ဝိုင္း႒ကီ၊ ဘာေႎႀးကန္ ေနရ တာလဲ။ နန္းေတာ္ သူလို လုပ္ မေနနဲႛ။ အခု ထိသၾားမယ္။ ေအာင္မယ္၊ ဟိုဘက္က ႎၾားကဵား႒ကီး ကေကာ၊ ဘာ ဟန္လုပ္ ေနရ တာလဲ။ လမ္းေဘးက နဴဖႃမကေလး ဴမင္လိုႛလား။ ဒီလိုေတာ့ မလုပ္နဲႛ။ ႒ကိႂက္ရင္ ႒ကိႂက္တယ္ေဴပာ။ အခု ဝယ္႓ပီး အိမ္ေခၞသၾားေပးမယ္' ဟု ဆိုကာ တံဖဵာကို အထက္ေဴမၟာက္၍ အခဵက္ကဵ ေငၝက္ရာတၾင္ အလိုက္ သိေသာ ႎၾားတိုႛသည္ ေဴခကုန္ သုတ္ဳက ေလ၏။ ရန္ကုန္ ႓မိႂႚတၾင္ ေမာ္ေတာ္ကားမႀ ထၾက္ေလ့ ရႀိေသာ ဓာတ္ဆီ အခိုးအနံႚကို ႟ႀႃ႟ိႁက္ ေနကဵ ဴဖစ္ေပမင့္ ထိုစဥ္ အခၝဝယ္ ႎၾားေခဵး အနႛံ ဴဖင့္သာ တင္းတိမ္ ရေတာ့၏။ ေတာ႟ၾာတၾင္ အဘယ္ငႀာလ႖င္ ဓာတ္ဆီ ရႎိုင္ ပၝအံ့နည္း။ သူႚ အလိုက္အထိုက္ ႎႀင့္သာ ေကဵနပ္ ဳကရ သည္သာတည္း။

မဳကာမီ ေဂၝဏ ေမာ္ေတာ္ကားသည္ ရပ္တန္ႛ သဴဖင့္ ေမးဳကည့္ရာ မန္ကဵည္းပင္ ႟ၾာသိုႛ ေရာက္႓ပီ ဴဖစ္ေဳကာင္း သိရ၏။ တကၠသိုလ္ ေကဵာင္းမႀ ဝဇီကိုင္ ေရာက္မည္ဟု ဳကားသိ ရ၍ ဘယ္လို အေကာင္စား မဵိႂးလဲဟု သိရႀိရန္ လာ၍ ေစာင့္ေန ဳကသည္မႀာ မနည္းလႀေပ။ တကၠသိုလ္က ဆို၍ မင္းသား ဴဖစ္မည္ဟု အထင္ ရႀိေန ဳကေသးေသာ လူအခဵႂိႚ တိုႛမႀာ မဵက္လၿာကို ေအာက္ခဵ၍ မနီးမေဝးမႀ ဒူးတုပ္ကာ ခစား ေနဳက၏။ ထိုစဥ္ပင္ ႟ၾာသူ႒ကီးႎႀင့္ ေကဵး႟ၾာ လူ႒ကီး ေလးဦး တိုႛသည္ အနီးသုိႛ ခဵဥ္းကာ 'အရႀင္ ဒီကုိ ႐ကၾပၝ။ အရန္သင့္ ပၾဲေတာ္မဵား ဴပင္ဆင္ ထားႎႀင့္ ပၝတယ္' ဟု မရဲတရဲ ဳကည့္ကာ နားေတာ္ ေလ႖ာက္ဳက ေလ၏။ က႗န္ေတာ္ သည္ကား မဵက္ႎႀားထား ခပ္တည္တည္ႎႀင့္ ေဂၝဏ ယာဥ္ေပၞမႀ ဆင္းသက္ ခဲ့ေတာ့၏။

ထမင္းပၾဲမႀာ အရန္သင့္ ရႀိေနႎႀင့္ ေပ႓ပီ။ ငၝးေဴခာက္ႎႀင့္ ခရမ္းသီးဟင္း၊ သစ္တိုသီး အိုးစိမ္၊ ကန္စၾန္း႟ၾက္ေဳကာ္၊ ငၝးေသတၨာႎႀင့္ ဘူးသီး ဟင္းခဵႂိ တိုႛသည္ မင္းသား ပၾဲေတာ္ တည္ရန္ ငံ့လင့္၍ ေနဳက ဘိ၏။ ရာဇကုမာရလည္း ရာဇိေ႑ႎၬမႀ မငဲ့ကၾက္ ႎိုင္ေတာ့ဘဲ ခပ္ဆာဆာႎႀင့္ အတၾင္သား ဟပ္ရာ ဗိုက္ကားမႀ ေတာ္ေတာ့၏။ မဳကာမဳကာ နန္းေတာ္သူထက္ မသာ ေသာ္လည္း နန္းေတာ္ သူထက္ပင္ ႎုပဵိႂေသာ အဆင္းအ႟ၾယ္ႎႀင့္ ဴပည့္စံုသည့္ မန္ကဵည္းပင္ သူကေလး မဵားကို ေစာင္းငဲ့ ဳကည့္႟ႁ မိ၏။ ပၾဲေတာ္ တည္၍ ဝ႓ပီ။ ဗိုက္ကား႓ပီ ဴဖစ္၍ ေဘာလံုး ကၾင္းသိုႛ သၾားရန္သာ လိုေတာ့သည္။ သူႚဆန္ စား၍ ရဲမႀ ဴဖစ္ေတာ့မည္။

ရန္ကုန္႓မိႂႚ ဴမင္း႓ပိႂင္ ကၾင္းမႀ ဝင္းသန္း၊ ဝင္းစိန္တိုႛ ထက္ပင္ နာမည္ မေကဵာ္ဳကား ေသာ္လည္း မန္ကဵည္းပင္ ႟ၾာတၾင္ အေကာင္းဆံုး ပင္ဟု သမုတ္ဴခင္းကို ခံရေသာ ကၾတ္နီနာမ အႍလိမၳာသည္ ေရာက္ႎႀင့္ ေန႓ပီ၊ မင္းသားလည္း ေလးလံေသာ ခႎၭာကိုယ္ကို အႎိုင္ႎိုင္ ပင့္ထူကာ အႍတိုရ္ေပၞသိုႛ တက္႓ပီးလ႖င္ ေနာက္လိုက္ ေနာက္ပၝ တိုႛဴဖင့္ ထၾက္ရာ ေနႛလယ္ ၁၂ နာရီ ခန္ႛတၾင္ ေဘာလံုး ကၾင္းသိုႛ ေရာက္ေခဵ၏။ ေနကလည္း ပူဴပင္း ပၝဘိ။

ဘယ္က သတင္း ဳကားမႀန္း မသိ။ ေဘာလံုးကၾင္းတၾင္ လာေရာက္ ေစာင့္ဆိုင္း ေနဳကသူ တိုႛမႀာ ၅၀၀ ခန္ႛေလာက္ ရႀိ၏။ လူပဵိႂ၊ အပဵိႂ၊ လူအိုႎႀင့္ သားသည္ အေမ တိုႛမႀာ အမဵားပင္ ဴဖစ္၏။ ေဘာလံုး ကၾင္းမႀာ ဘီေအေအ ကလို မဟုတ္။ ထူးဆန္း သဴဖင့္ မႀတ္းသားဖၾယ္ ေကာင္းလႀ၏။ အလဵားႎႀင့္ အနံမႀာ ထပ္တူ ဴဖစ္ရကား ေလးေထာင့္ ပံုသဏၵာန္ ရႀိ၏။ သိုႛေသာ္ အထူး ကဵဥ္းေလသည္။ မဵဥ္းေဳကာင္း ဟူ၍ မရႀိ။ ေဘးႎႀစ္ဖက္ တိုႛတၾင္ ႟ိုးငယ္ ႎႀစ္ခုသာ ရႀိေလ ေတာ့သည္။ ေဘာလံုး ႟ိုးထဲသိုႛ ကဵမႀ ယူ၍ ေဴမၟာက္ရ ေလသည္။ ႒ကံႂမႀ ႒ကံႂေတၾႚ ရတတ္သည္ တကား။

မဳကာမီ ေဘာလံုး ကစား သူမဵား ေရာက္႓ပီ ဴဖစ္၍ ဝီစီ မႁတ္ရန္သာ လိုေတာ့သည္။ ဝီစီ အဘယ္ မႀာနည္း။ ရႀာ၍ မရေခဵ။ သိုႛေသာ္ ဝီစီ အစား ဝၝးကလတက္ငယ္ႎႀင့္ ေခၝက္ရန္ တုတ္တို တေခဵာင္းကို လာေရာက္ ေပးအပ္ေလ၏။ တဖက္ အသင္းမႀာ အကဵႈဗလာ။ ကဵန္ တဖက္မႀာ ကား နတိၪ။ သိုႚရႀိ ဘိလည္း တဖက္ အသင္းက ထံုးကို အရည္ ေဖဵာ္၍ ကိုယ္တၾင္ သုတ္ထား ဘိ၏။ ဤကား ေခ႗တာေရး အစစ္တည္း။ ႓မိႂႚသားမဵား ကဲ့သိုႛ အကဵႈ၊ ဖိနပ္၊ ေဴခအိတ္ ဝယ္ရ၍ စရိတ္ေငၾ မကုန္ ကဵေခဵ။

ထိုစဥ္ ပင္လ႖င္ အေပၝက္ေစာင့္၊ ၂ တန္းလူ၊ ၃ တန္းလူ၊ ၅ တန္းလူ၊ လက္ေဘာ္၊ ရမ္းကား၊ ေရႀႚလၾန္၊ ပိႎၮဲသီး စေသာ စကားထူး စကားဆန္း မဵားကို ဳကားရ၍ ေမးဳကည့္ရာ '၅ တန္းလူ' မႀာ ေဖာဝၝဒ္၊ 'အေပၝက္ေစာင့္' မႀာ ဂိုးသမား၊ '၂ တန္းလူ' မႀာ ဖူးလ္ဘက္၊ '၃ တန္းလူ' မႀာ ဟဖ္ဘက္၊ 'လက္ေဘာ္' မႀာ သိသာ႓ပီ။ 'ရမ္းကား' မႀာ ေဖာင္းလ္၊ 'ေရႀႚလၾန္' မႀာ ေအာက္ဆိုက္၊ 'ပိႎၮဲသီး' မႀာ ပီနယ္လတီ တိုႛႎႀင့္ ညီေဳကာင္း မဵားကို အံ့ဳသ ဝမ္းေဴမာက္စၾာ သိရ၏။ အံ့ဳသဴခင္း မႀာကား သင့္ေလဵာ္စၾာ ဘာသာ ဴပန္ဆို ႎိုင္ဴခင္းေဳကာင့္ ဴဖစ္၏။ ဝမ္းေဴမာက္ ဴခင္း၌ ႎိုင္ငံဴခား စကား အေခၞအေဝၞတိုႛကို ဴမန္မာစာ သက္သက္ဴဖင့္ မႀန္ကန္ ကဵနစၾာ ဴပန္ဆို ႎိုင္ေဳကာင္းကို ထင္ရႀား သိသာ ေသာေဳကာင့္တည္း။ ေဘာလံုးကၾင္း နံေဘး ႎႀစ္ဖက္ ႎႀစ္ခဵက္တၾင္ ႟ိုးငယ္ကေလး ရႀိေနရာ 'ေကာ္နာ' ကန္၍ မရ သဴဖင့္ ယင္း စကားကို မည္သုိႛ ေခၞေဳကာင္း မသိရ။ သုိႛေသာ္ 'ေထာင့္ကန္' ဟူေသာ စကားသည္ အလၾန္ သင့္ေလဵာ္ ေပမည္။ 'ပိႎၮဲသီး' မႀာကား ပီနယ္လတီ ပင္တည္း။ ဂိုး အနီးတၾင္ ရမ္းကားသည္ ဴဖစ္ေစ၊ ေဘာလံုးကို လက္ဴဖင့္ ကိုင္သည္ ဴဖစ္ေစ ဝဇီကိုင္က ပိႎၮဲသီး ၁၈ လံုး အကၾာ ေနရာမႀ ဂိုးေပၝက္သိုႛ သၾင္းရန္ အခၾင့္ ေပးႎိုင္ ေလသည္။ ဤကား မန္ကဵည္းပင္ သားတိုႛ ဥပေဒတည္း။ ပီနယ္လတီကို 'ဂိုးနီးကန္' ဟု ေခၞဆိုကာ သင့္ေပမည္။ ဤကား က႗န္ေတာ့္ ထင္ဴမင္ခဵက္တည္း။ သင့္ေလဵာ္ရာကို ႒ကံဆ ဳကပၝကုန္။

ေလာင္းစားေသာ ပၾဲ ဴဖစ္ရကား ေငၾသံ တခ႗င္ခ႗င္ ဳကားရ၏။ ေနမၾန္းတည့္ ခဵိန္ပင္ ဴဖစ္ေသာ္လည္း ဳကည့္႟ႁသူေတၾ မဓာန မဴပႂဳက။ ေ႟ၿလသာ ဝၝဝင္းစဥ္ ဖဵာခင္း၍ ထိုင္သလို ထင္မႀတ္ ဳကသလား မသိ။ အခဵိန္ ကဵ႓ပီ ဴဖစ္၍ ကလတက္ကို ေခၝက္ရာ ေဘာလံုး ကန္သူေတၾ ထၾက္လာ ဳက၏။ ပရိတ္သတ္ ထဲမႀ 'ဝၝးရင္းတုတ္ ကၾယ့္ေနာ္'၊ 'တညင္းကဵား'၊ 'ေခၾးဘီလူး'၊ 'သ႖ားႎႀစ္'၊ 'ပုဏၧက'၊ 'ေကဵာ္္ဟိုး'၊ 'အယ္ဒီပိုလို'၊ 'ေတာက္တဲ့'၊ 'ပုဆိုးေပၝက္'၊ 'ဗႎၭႂလ'၊ 'ေ႑မၾနဂၝး'၊ 'ဂဠႂန္' စေသာ ေခၞသံ ေအာ္သံ တိုႛကို ဳကားသိရမႀ ေဘာလံုး ကန္သမား မဵား၏ နာမည္ရင္းကို မေခၞ၊ နာမည္သစ္ မႀည့္၍ ေခၞေဳကာင္း သိရ၍ အလၾန္အမင္း ရယ္ခဵင္၏။

ဝၝးကလတက္ တခဵက္ ေခၝက္သည္တၾင္ ေရၿဖ႟ံု သီးႎႀင့္ အသၾင္ တူေသာ ၂ ကဵပ္ ၈ ပဲတန္ ဘာဘူခဵႂပ္ ေဘာလံုးသည္ ထိုမႀ ဤမႀ လူးလာ တုႛံဴပန္၍ ေနေလ၏။ ေဘာလံုး ကန္စဥ္ အခဵႂိႚမႀာ ေခ႗းမဵား ထၾက္သဴဖင့္ မိမိတိုႛ ကိုယ္တၾင္ သုတ္ထားေသာ ထံုးသည္ ပဵက္ေလ ရကား ခဏခဏ အဴပင္ ထၾက္၍ ထံုးသုတ္ ရဴပန္ ေလ၏။ မဳကာမဳကာလည္း ေဘာလံုးႎႀင့္ လူ ၂ ေယာက္၊ ၃ ေယာက္ ႟ိုးထဲသိုႛ ကဵေလ ဘိ၏။ ဤအခၝတၾင္ ရယ္သံ ႒ကီးကို ဳကားလိုက္ ရ၏။ မဳကာမီ 'ေတာက္တဲ့' သည္ 'ေ႑မၾနဂၝး' ယူလာေသာ ေဘာလံုးကို ေဴပး၍ ဖဵက္ရာ ပဵက္ေလ သဴဖင့္ ပရိသတ္ ထဲမႀ 'ေတာက္တဲ့ ကၾယ့္ေနာ္' ဟူေသာ ခဵီးမၾမ္း သံသည္ ဟိန္းသၾား ေလ၏။ မဳကာခဏလည္း က႗န္ေတာ့္အား လက္ညိၟႂး ထိုးကာ 'ဆရာ႒ကီးနဲႛ ဴမင္းကဵား မတရားေတာ့ မလုပ္ပၝနဲႛ။ ကာေမသု မုတ္စား ဆာလားကံ ထိုက္ပၝ့မယ္' ဟု ေအာ္သူ ေတၾက မရႀား။ 'သံခရာ ေဘးကို ေဳကာက္ပၝေနာ္' ဟု ဟစ္သူ ေတၾက အဖံုဖံု။ အလံုးစံု တခဲနက္ေသာ အသံဆိုး႒ကီး တိုႛသည္ အထက္ မိုးကို ပဵံႚႎႀံႛ၍ သၾားေလ ေတာ့၏။

ထို အတၾင္းဝယ္ 'ေ႑မၾနဂၝး' ေဘာလံုး ယူလာရာ 'ပုဆိန္ေပၝက္' သည္ ႟ုတ္တရက္ ေဴပး၍ ညိႂႚသကဵည္းကို ကန္သဴဖင့္ 'ေ႑မၾနဂၝး' လဲေလ၏။ ပရိသတ္ ထဲမႀ 'ရမ္းကား' ဟူေသာ အသံ႒ကီးကို ဳကားလိုက္ ရကား 'ရမ္းကား' ကို 'ေ႑မၾနဂၝး' ဘက္သိုႛ ေပးလိုက္ရန္ ကလတက္ ေခၝက္မႀ အသံ တိတ္ေတာ့၏။ ဳကည့္သူေတၾ ထဲမႀ 'ေဟ့ သ႖ားႎႀစ္၊ ပုဏၧက၊ ဘာလုပ္ ေနသလဲ။ ခဵပၝ ေတာ့လား။ ေဆာ္ေလ။ တိုႛဆီမႀာ ဓားေဴမၟာင္ ပၝတယ္။ မေဳကာက္နဲႛ။ ဘာခံ ေနသလဲ' စသည္ဴဖင့္ ေအာ္စ ဴပႂလာ ေလ၏။ ေဘာလံုး ကစား သူတိုႚ မႀာလည္း တဴဖည္းဴဖည္း ဳကမ္းစ ဴပႂလာ ေလ၏။ ကလတက္ကို ခဏခဏ ေခၝက္ရ လၾန္း၍ တုတ္မႀာ ကဵိႂးလု မတတ္ ဴဖစ္ခဲ့၏။ 'ပုဆိန္ေပၝက္'၊ 'ေကဵာ္ဟိုး' ႎႀင့္ 'ေခၾးဘီလူး' တိုႛသည္ အထူး ဳကမ္းတမ္း ဳကေလ႓ပီ။ 'ဝၝရင္းတုတ္' ႎႀင့္ 'ဂဠႂန္' တိုႛသည္လည္း ဘယ္သူႚ ကိုမ႖ လူမထင္ ဳကေတာ့ေခဵ။ ထိုစဥ္ပင္ ကလတက္ ေခၝက္ရန္ တုတ္မႀာ ကဵိႂးသၾား ေလ႓ပီ ဴဖစ္၍ ကဵန္ တပိုင္း ႎႀင့္သာ အႎိုင္ႎို္င္ ေခၝက္ေန ရေခဵသည္။ ထိုခဏ၌ ပင္လ႖င္ 'ေခၾးဘီလူး' ေဘာလံုး ယူသၾား သည္မႀာ အဴခား ဘက္ ဂိုးေပၝက္သိုႛ ေရာက္လု နီး၏။ သၾင္းမည္ အဴပႂတၾင္ 'အယ္ဒီပိုလို' ေဴပး၍ လက္သီးဴဖင့္ ထိုးရာ 'ေခၾးဘီလူး' ႎႀာေခၝင္းေသၾး ထၾက္ေလ၏။ ပရိသတ္ ထဲမႀ 'ပိႎၮဲသီး' ဟူေသာ တခဲ နက္ေသာ အသံ႒ကီးကို ဳကားလိုက္ ရ၏။ ထိုစဥ္အခၝ က႗န္ေတာ့္ ထံ၌ တုတ္ မရႀိေတာ့။ ဘယ္မႀာ ခဵထားသည္ မသိရ။ ကလတက္လည္း မေခၝက္ ႎိုင္ေတာ့ေခဵ။ 'ဝဇီကိုင္ မတရားဘူး' ဟု ႒ကိမ္းေမာင္း သံ႒ကီးကို ဳကားရ ဘိ၏။ ခက္ေခဵ႓ပီ။ မည္သိုႛ ႒ကံရ အံ့နည္းဟု ေအာက္ေမ့ မိ၏။

တ႓ပိႂင္နက္ ပင္လ႖င္ ထိုိ ၂ ဖက္ေသာ လူစု တုိႛသည္ တုတ္ကိုင္သူ ကိုင္၊ လက္သီး ဆုပ္သူ ဆုပ္၍ ႟ိုက္ႎႀက္ ထိုး႒ကိတ္ကာ ရန္ပၾဲ႒ကီး စတင္ေလ၏။ ပရိသတ္ ထဲမႀ အမဵား ဝင္ေရာက္ ႟ိုက္ႎႀက္ ဳကေလ၏။ 'ေ႑မၾနဂၝး' မႀာ ထိပ္႓ပဲ သၾားေလ၏။ 'ဓညင္းကဵား' မႀာ ႎႀာေခၝင္းေသၾး ထၾက္ဘိ၏။ 'အယ္ဒီပိုလို' ကား အတၾင္သာ ထိုးေန ေတာ့၏။ 'ေတာက္တဲ့' မႀာ သၾား တေခဵာင္း က႗တ္သၾား၏။ ထို အဴခင္းအရာကို ဴမင္ရေသာ က႗န္ေတာ္သည္ အခက္အခဲ ႒ကံႂရ႓ပီ ဴဖစ္၍ အလဵင္အဴမန္ ေဘာလံုး ကၾင္းမႀ ထၾက္ခဲ့ ႓ပီးေသာ္ ကၾတ္နီ အႍတိုရ္ ေပၞသိုႛ လၿားကာ တက္ေလ၏။ လဵင္ဴမန္ ဴခင္းဴဖင့္ အတၾင္သား ႎႀင္ရာ ေနအိမ္သိုႛ ညေနတၾင္ ေရာက္ေလ၏။ သုိႛမႀ စိတ္ေအး သၾားေတာ့သည္။ အပူလံုး႒ကီး ကဵသၾား႓ပီ တကား။