မႀတ္တမ္းမႀတ္ရာ လုပ္ေဆာင္မႁ
လက္မႀတ္
မေဟသီ ႟ုပ္စံု မဂၢဇင္း၊ အမႀတ္ ၂၇၈၊ ေဖေဖာ္ဝၝရီ၊ ၂၀၀၈ ခုႎႀစ္ ကေန စာေပ၊ အႎုပညာ အလုပ္နဲႚ ပတ္သက္လိုႚ 'မင္းသစ္'ရဲႚ ဆၾဲမႀတ္ ဖၾယ္ရာ မႀတ္တမ္း တုိေလး တခု ဴဖစ္တဲ့ "လက္မႀတ္" ကို ဴပန္လည္ ကူးယူ ေဖာ္ဴပ လိုက္ပၝတယ္။
ဆရာ ေပၞဦးသက္ရဲႚ ဆၾဲမက္ဖၾယ္ရာ ပန္းခဵီကား တခဵပ္။
လက္မႀတ္
၁၉၆၀ ဴပည့္လၾန္ ႎႀစ္မဵား ဟုသာ မႀတ္မိ ေတာ့သည္။ ယခု ေရးေနရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေဒၝသ ထၾက္ေန မိသည္။ ဒိုင္ယာရီ၊ ဴပကၡဒိန္၊ နာရီ တုိႚကို အ႟ူးထ႓ပီး ဆန္ႚကဵင္ ခဲ့သည့္ အ႟ၾယ္။ "နာရီ ဆုိတာ အခဵိန္ရဲႚ လက္ထိပ္ ပဲကၾ" ဟု ဆိုခဲ့ဳကေသာ ေနာင္ေတာ္မဵား ဴဖစ္ဳကသည့္ ေဌးဦး (ေ႟ၿဘုိ) ႎႀင့္ ဴမတ္သင္း တုိႚ၏ ဳသဝၝဒ စကားမဵားကို သေဘာ အကဵ႒ကီး ကဵမိ ခဲ့သည့္ ငယ္ဘဝ။
အခုေတာ့ လၾန္ခဲ့တဲ့ ႎႀစ္ ၄၀ ေကဵာ္ ေလာက္တုန္း ကပဲ ဟုသာ အေဴပးအဖဵန္း ေဴပာႎိုင္ ေတာ့သည္။
ဟို ၆၀ ၏ ဆယ္စုႎႀစ္ ေနာက္ပိုင္း ကာလမဵား အတၾင္းမႀာ ကဵေနာ္သည္ အထက္တန္းဴပ ဆရာ လူထၾက္၊ ႟ုပ္ရႀင္ ဝတၪႂ ဇာတ္ႌၿန္းေရး ဆရာ တပတ္ႎၾမ္း၊ သီခဵင္းေရး ဆရာ ပင္စင္စား ဘဝဴဖင့္ အႎုပညာ ေလာက႒ကီးကို ေတာ္လႀန္ ေဴပာင္းလဲ ပစ္လိုက္မည္ ဟူေသာ ခၝခဵည္ေကာင္ တေကာင္၏ ေ႔ကးေဳကာ္သံဴဖင့္ ခၝးကဵႂိး ေနသူ၊ ေနစရာ အတည္မကဵ၊ စားစရာ နပ္မမႀန္၊ ေလသံ ကေတာ့ နည္းနည္းမႀ မေလ႖ာ့။
မေနႎိုင္ ဳကေသာ အညာသား မိတ္ေဆၾ သဂႆဟမဵားက ဝိုင္းဝန္း ေစာင့္ေရႀာက္ ဳကသည္။ ေနာင္ေတာ္ ကဗဵာ ဆရာ တဦးက မနက္စာ ေက႗းသည္။ ကဗဵာ ဆရာ လင္မယား ႟ံုးသၾား၊ ေကဵာင္းသၾား ေသာအခၝ ကိုေပၞဦးထံ ပိုႚအပ္ ထားသည္။ စိတ္ေလမည္ စိုး၍ . . .။
အားလံုးက စိတ္ပူ ဳကသည္။ ထိုစဥ္က က႗န္ေတာ္ ကလည္း ကဵား ဖမ္းမယ္၊ ဆင္ ဖမ္းမယ္ ဳကံႂးဝၝး ေနခဵိန္။ ေနာင္ေတာ္ ကဗဵာ ဆရာ ကေတာ့ တခၾန္းပဲ ေဴပာသည္။
"မင္းလို ေကာင္မဵႂိး ဗဟုိ မေဴပာနဲႚ၊ ေ႟ၿကဵင္ - မေဒၝက္ မႀာတင္ အသတ္ ခံရမယ့္ ေကာင္"
ထားပၝေတာ့။ သည္လိုႎႀင့္ မနက္ ၉ နာရီ ဝန္းကဵင္တုိင္း အမႀတ္ ၅၅၅၊ ကုန္သည္ လမ္းဟု ေခၞေသာ၊ ဦးဴမင့္စိုး ခဵိန္းဘားဟု တ႓မိႂႚလံုး သိဳကသည့္ တရား႟ံုးခဵႂပ္ ေရႀႚေန႒ကီး ဴမင့္စိုး၏ (Chamber) ႟ံုးခန္းသိုႚ ေရာက္ရ႓မဲ ဴဖစ္ခဲ့သည္။
မႀတ္မိ သေလာက္၊ ႟ံုးခန္း ဟူ၍ ထိုင္သူ မရႀိေတာ့ပၝ။ ႟ံုးခန္း အထက္က ထပ္ခိုး အကဵယ္႒ကီးမႀာ ကိုေပၞဦး (ပန္းခဵီ ဆရာ ေပၞဦးသက္) ေနသည္။ တေနႚလံုး က႗န္ေတာ္၏ စားေရး၊ ေနေရးကို ကိုေပၞဦးက တာဝန္ ယူသည္။ ေရာက္သည္ႎႀင့္ စာေပ ဗိမာန္ ေဘးက လက္ဖက္ရည္ ဆိုင္မႀာ လက္ဖက္ရည္ တုိက္သည္။
၁၀ နာရီခန္ႚ အခန္းသိုႚ ဴပန္အေရာက္တၾင္ ကိုေပၞဦး ေရခဵႂိးသည္။ ႓ပီး ပိတ္ဴဖႃ စင္ဳကယ္ကို လဲလႀယ္ ဝတ္ဆင္သည္။ ဓာတ္ဴပား႒ကီးမဵား ဖၾင့္ႎိုင္သည့္ ရက္ေကာ့ခဵိန္ဂဵာ စက္႒ကီးဴဖင့္ ဥေရာပ ဂႎၩဝင္ တီးလံုးမဵား ဖၾင့္သည္။ မိုဇာ့တ္၊ ဘီသိုဗင္၊ ဘာ့ခ္ စသည္ . . .။ အထူးသဴဖင့္ ဂဵိမ္းစ္ (အမည္ အဴပည့္အစံု မမႀတ္မိ ေတာ့ပၝ) ႎႀင့္ လူးဝစ္ အမ္းစထေရာင္း တုိႚ၏ တကိုယ္ေတာ္ လက္စၾမ္းဴပ ထရမ္းပက္ ဂီတသံ မဵားကို ဆက္တုိက္ ဖၾင့္သည္။
ကိုေပၞဦး ပန္းခဵီကား တခဵပ္ စေရး႓ပီ။
"ကိုဴမတ္သူ၊ ထ . . .၊ ထမင္း သၾားစား ဳကမယ္"
"ကိုဆန္နီညိမ္းနဲႚ ကိုခင္ေမာင္ရင္တိုႚ လာဳက ဦးမႀာဆုိ . . ."
"မေစာင့္ေတာ့ဘူး၊ ၁၂ နာရီ ထိုး႓ပီ။ ဒီမႀာ မေတၾႚရင္ သူတုိႚ ဆိုင္ လိုက္လာ လိမ့္မယ္"
႒ကိႂးစား ေရးဖၾဲႚ ေနေသာ ကဗဵာ (သိုႚမဟုတ္) ဝတၪႂ စာမူကို အသာ ခဵ႓ပီး သူႚေနာက္က လိုက္ခဲ့ရသည္။
ဤသိုႚဴဖင့္ ၃၇ လမ္းက လမ္းေဘး ထမင္း ဆိုင္ေလးမႀာ ၃ လခန္ႚ ေနႚစဥ္ က႗န္ေတာ့္ကို ထမင္း ေက႗းသည္။
အေခၝက္ကင္၊ နံကင္၊ ထမင္းေပၝင္း၊ ဳကံမဆိုင္ . . .။
အေခၝက္ကင္၊ နံကင္၊ ထမင္းေပၝင္း၊ ဳကံမဆိုင္ . . .။
ေနႚစဥ္ မၾန္းလၾဲ ၁ နာရီ ခန္ႚတၾင္ အလုပ္ ဴပန္စ ဳကသည္။ သူက ပန္းခဵီေရး၊ က႗န္ေတာ္က စာဖတ္၊ စာေရး . . .။
တခၝတရံ . . .၊ တပတ္မႀာ တခၝ (သိုႚမဟုတ္) တလမႀာ တခၝေလာက္၊ အားတက္ ဖၾယ္ရာ ဝမ္းေဴမာက္ ဳကည္ႎူး ဆၾတ္ပဵံႚ ဖၾယ္ရာ အသံကို က႗န္ေတာ္ ဳကားရတတ္သည္။
"ဂဵစ္ . . . ဂဵစ္ . . . ဂဵစ္ . . . ဂဵစ္ . . ."
ေပဵာ္လိုက္တာ . . .။ ကိုေပၞဦး ပန္းခဵီကား တခဵပ္ ေရး႓ပီး သၾား႓ပီ၊ လက္မႀတ္ ထိုးေနသည့္ အသံ . . .။
ထိုတေနႚ ကလည္း ထို "ဂဵစ္ . . . ဂဵစ္ . . . ဂဵစ္ . . . ဂဵစ္" အသံကို ဳကားရသည္။ က႗န္ေတာ္ ေပဵာ္သၾားသည္။
"ကိုေပၞဦး ႓ပီး႓ပီလားဗဵ"
"အင္း . . . လက္က ႓ပီးလိုႚသာ လက္မႀတ္ ထိုးလိုက္ရတာ ေပၝ့ဗဵာ။ ဘယ္႓ပီး ပၝ့မလဲ"
က႗န္ေတာ္ ဳကက္သီး ေမၾးညင္း ထသၾားသည္။ ။
မင္းသစ္
၁၆ - ၁၂ - ၂၀၀၇
ဴမတ္သင္းအိမ္၊ ေခတၨ-ရန္ကုန္