ရင္ဖၾင့္လၿာ လႁပ္ရႀားမႁ အရႀိန္ရေနဟု (၈၈) ေကဵာင္းသားမဵား ထုတ္ေဖာ္ ေဴပာဆုိ

အခု အခဵိန္ အထိ လက္ခံ ရရိႀ႓ပီး ရင္ဖၾင့္လၿာ ေတၾကို ပညာေရး၊ ကဵန္းမာေရး၊ ဝင္ေငၾ၊ အခၾန္၊ စားဝတ္ ေနေရး စတဲ့ လူမႁ ဒုကၡ အလိုက္ ကၸ ခဲၾ႓ပီး နအဖ အာဏာပိုင္ ေတၾထံ စနစ္တကဵ ေပးပိုႛမႀာ ဴဖစ္တယ္လိုႛ သိရ ပၝတယ္။ ဴပည္သူေတၾ ဆီက ေပးစာ ေတၾကို ဳကည့္မယ္ ဆိုရင္ ဘယ္သူကမႀ ဖိအား ေပးစရာ စည္း႟ံုး စရာ မလိုဘဲ ဴပည္သူေတၾ ဘာသာ သူတိုႛ ဆႎၬ အေလဵာက္ ေရးထားတဲ့ တကယ့္ ရင္ဖၾင့္သံ အစစ္ အမႀန္ေတၾ ဘဝမႀန္ ေတၾကို ဴမင္ရ၊ သိရ ႎိုင္တဲ့ အေဳကာင္း (၈၈) မဵႂိးဆက္ ေကဵာင္းသား ေခၝင္းေဆာင္ ကိုမင္းကိုႎိုင္က အခုလို ေဴပာဆို ခဲ့ပၝတယ္။

"အခု ေလာေလာဆယ္ ကဵေနာ္တိုႛ ဆီကို ေဴမလတ္ပုိင္းက စကု ႓မိႂႚနယ္က အေစာင္ (၇၀) ေကဵာ္ ပုိႛတာ ရႀိတယ္။ အဲဒီ အထဲမႀာ ဴပည္သူ ေတၾရဲႛ လက္ေတၾႛ ေမာဟ ေတၾကို ဴမင္ရ၊ သိရ ပၝတယ္။ ကဵေနာ္တိုႛ သိထားတာ ထက္ကို ကဵေနာ္တုိႛ ပုိသိ ရတယ္။ ထူးဴခားတာ တခု ကေတာ့ (၄) တန္း ေကဵာင္းသူေလး တေယာက္က သူႛသေဘာနဲႛ သူ ဝင္ေရး လုိက္တာ အင္မတန္ ႟ုိး႟ုိး သားသားေလးနဲႛ ကေလး လက္ေရးေလးနဲႛ ကေခဵာ္ ကခ႗တ္ ေရးထားတဲ့ စာကိုလဲ ကဵေနာ္တိုႛ ေတၾႚရတယ္။ ရႀင္းတာက သူႛကို ဘယ္သူမႀ ဒီအ႟ၾယ္ စည္း႟ုံး လုိႛလဲ မရ၊ ေဴမၟာက္ေပး လုိႛလဲ မရ၊ ႓ခိမ္းေဴခာက္ လိုႛလဲ မရ သူႛသေဘာ နဲႛသူ ဝင္ေရးတာ ဆုိေတာ့ အဲဒၝ ေလးက ႟ုိးသား႓ပီး အဴပစ္ ကင္းတာကို ေတၾႚတယ္။ ေနာက္ တခုက ဆင္ေဴခ ဖုန္းက မိသားစုေတၾ ေရးတဲ့ စာထဲ မႀာက သူတုိႛရဲႚ စားဝတ္ ေနေရး မေလာက္ငႀမႁ ေပၝ့။ အေဖက ပန္းရံ လုပ္တာ ဆုိေတာ့ တေနႛ ရတဲ့ ဝင္ေငၾနဲႛ မိသားစု မနက္ပုိင္း ထမင္း ေကာင္းေကာင္း မစားရဘူး။ ညေနစာ ေလာက္ပဲ စားရတယ္ ဆုိတဲ့ အေဳကာင္းကို ေရးထားတာ။ အဲဒၝ လိပ္စာနဲႛ နာမည္နဲႛ အတိ အကဵ ပၝတယ္။ ေရးရင္းနဲႛ တဝက္ ေလာက္မႀာ ေဘာပင္က မႀင္ကုန္ သၾားေတာ့ ခဲတံနဲႛ ဆက္ေရး ထားတယ္။ အဲဒီ မႀာတင္ လက္ေတၾႚ ဘဝကို ဴပေနတာပဲ ဆုိတာကို ေတၾႚလုိက္ ရတယ္။"

႓ပီးခဲ့တဲ့ ဇန္နဝၝရီလ (၄) ရက္ေနႛက စတင္ ခဲ့တဲ့ ဴပည္သူ ေတၾရဲႛ ရင္ဖၾင့္လၾာ လႁပ္ရႀားမႁ အတၾက္ ဴပည္သူေတၾ ေပးပိုႛတဲ့ လူမႁ ဒုကၡ ရင္ဖၾင့္လၿာ ေတၾနဲႛ ပတ္သက္႓ပီး (၈၈) မဵႂိးဆက္ ေကဵာင္းသား ေခၝင္းေဆာင္ ကိုမင္းကိုႎိုင္ ေဴပာဴပ ခဲ့တာ ဴဖစ္ပၝတယ္။

အခု လတ္တေလာ ေရာက္ရိႀ႓ပီး ေပးစာေတၾ ထဲက ပင္စင္စား ဝန္ထမ္းေတၾ ငတ္မၾတ္ ေနဳကတဲ့ ဒုကၡနဲႛ ပတ္သက္လိုႛ (၈၈) မဵႂိးဆက္ ေကဵာင္းသား အဖဲၾႚဝင္ ေကဵာင္းသူ တဦးက အခုလို ဖတ္ဴပ ေပးထား ပၝတယ္။

"ေဴမာက္ဥကၠလာပ ႓မိႂႚနယ္က ေဒၞႌၾန္ႌၾန္ဦးရဲႛ ရင္ဖၾင့္စာေပၝ့။ ကဵမ (၁၉၉၆) ခုႎႀစ္တၾင္ ပင္စင္ ယူခဲ့ေသာ အ႓ငိမ္စား အရာရႀိ တေယာက္ ဴဖစ္ပၝသည္။ ႎုိင္ငံ့ ဝန္ထမ္း အဴဖစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ ခဲ့ေသာ ႎႀစ္ကာလ မဵားစၾာ အတၾင္း ကဵမသည္ မခုိ မကပ္ ဇၾဲလုံလ ရႀိစၾာ၊ စၾမ္းေဆာင္ရည္ ဴပည့္ဝစၾာ တာဝန္ သိသိ သစၤာ ရႀိရႀိ ေဆာင္႟ၾက္ ခဲ့ပၝသည္။ ယခု လက္ရႀိ ဘဝတၾင္ ကဵမသည္ ပင္စင္ လစာ ကဵပ္ (၁၀၀၀) မ႖သာ ရရႀိ ပၝသည္။ ေဆးဝၝး ဓာတ္စာ အစာ အဟာရ မဆုိ ထားႎႀင့္ ေရေသာက္ရန္ပင္ မလုံေလာက္ ႎုိင္ပၝ။ တလလ႖င္ ကဵပ္ (၁၀၀၀) ဟူေသာ ဝင္ေငၾသည္ လူတေယာက္အား ငတ္မၾတ္ ေခၝင္းပၝးေသာ စားရမဲ့ ေသာက္ရမဲ့ ဘဝကို ရည္ႌၾန္း ေနပၝသည္။ တုိင္းဴပည္ အကဵႂိး သယ္ပုိး ခဲ့ေသာ ႎုိင္ငံ့ သားေကာင္း ဘဝအား အလၾန္ ေနာင္တရ စရာ အဴဖစ္ ေနာင္လာ ေနာက္သား မဵားအား ထိပ္လန္ႛ ေစပၝသည္။ သုိႛပၝ၍ ကဵမ အပၝအ၀င္ ယခင္ လစာ ႎႁန္းထားဴဖင့္ အ႓ငိမ္းစား ယူခဲ့ ဳကေသာ သက္႒ကီး ႟ၾယ္အုိ မဵားအား စာနာ ေထာက္ထားေသာ အားဴဖင့္ သင့္တင့္ ေလဵာက္ပတ္ေသာ အ႓ငိမ္းစား လစာမဵား ဴပင္ဆင္ သတ္မႀတ္ ေပးပၝရန္ အႎူးအႌၾတ္ ပန္ဳကား အပ္ပၝသည္။"

မိဘေတၾ ဆင္းရဲ လၾန္းလိုႛ ေကဵာင္းပညာ ဆက္မသင္ ႎိုင္ေတာ့မဲ့ မူလတန္း ကေလးငယ္ရဲႛ ေသာက ေတၾကို အခုလို ဖတ္ဴပ ေပးထား ပၝတယ္။

"အခု ဖတ္ဴပ မႀာကေတာ့ ေတာင္တၾင္း႒ကီး ႓မိႂႚနယ္က (၄) တန္း ေကဵာင္းသူေလးရဲႚ ရင္ဖၾင့္စာ ေပၝ့ေနာ္။ ဘဘ ဗုိလ္ခဵႂပ္႒ကီးရႀင့္ သမီး ႟ုိေသစၾာ စာေရး လုိက္ပၝတယ္။ သမီးက အခု (၄) တန္း ေရာက္ပၝ႓ပီ။ ႎႀစ္စဥ္ အတန္း ထဲမႀာ ဆုရ ပၝတယ္။ သမီး တုိႛက ဆင္းရဲ ပၝတယ္။ အခု သမီးတုိႛ စားေနတဲ့ ဆန္က တဴပည္ကို (၈၀၀) ကဵပ္ ဴဖစ္သၾား ပၝ႓ပီ။ ဒၝေဳကာင့္ အေဖက ဆန္ေပၝ ခဵိန္မႀာေတာင္ ဒီေလာက္ ဴဖစ္သၾားရင္ ေနာင္ဆုိ မလၾယ္ဘူး။ ဒၝေဳကာင့္ သမီးကို (၅) တန္း ေကဵာင္း ဆက္မထား ႎုိင္ပၝဘူးလုိႛ ေဴပာပၝသည္။ ဘဘရဲႚ ေဴမးေတၾက ႎုိင္ငံဴခားမႀာ ေနႛခဵင္းဴပန္ ေကဵာင္းတက္ ေနဳကတယ္လုိႛ ေဖေဖက ေဴပာပၝတယ္။ သမီးလဲ ပညာ တတ္႒ကီး ဴဖစ္္ခဵင္ ပၝတယ္။ ဒၝေဳကာင့္ သမီး ထမင္းတနပ္ ေလဵာ့စား ဆုိလဲ စားပၝမယ္။ ေကဵာင္းေတာ့ ထားပၝ ေဴပာေတာ့ အေမက ငုိပၝသည္။ အေဖနဲႛ အေမ ရတဲ့ ပုိက္ဆံ ကလဲ နည္းေတာ့ (၅) တန္း ဆက္တက္ ႎုိင္ေအာင္ ဘယ္လုိ လုပ္ရမႀန္း မသိ ေတာ့ပၝဘူး ဘဘရယ္။ သမီးက ဘဘ တိုႛရဲႚ ေဴမးေတၾလုိ ပညာ တတ္႒ကီး ဴဖစ္ခဵင္ တာပဲ သိတယ္။ တဴခား ဘာမႀ မလုိခဵင္ ပၝဘူး။

အိသဥၦာခုိင္

အုန္းေတာ (၂) ရပ္ကၾက္၊ ေတာင္တၾင္း႒ကီး႓မိႂႚ။"

(၈၈) မဵႂိးဆက္ ေကဵာင္းသားေတၾ ဆီကို ေရာက္ရိႀ လာတဲ့ ဴပည္သူ ေတၾရဲႚ ရင္ဖၾင့္လၿာ ေပးစာေတၾ ထဲက တခဵိႂႚကို ဴပည္သူေတၾ သိေအာင္ ေကဵာင္းသူေလး ေတၾက ကိုယ္စား ဖတ္ဴပေပး ခဲ့တာ ဴဖစ္ပၝတယ္။

ေကဵာင္းသားမဵား၏ အိပ္ဖၾင့္ေပးစာ မူရင္း