မဵက္ရည္တုိႚ ခမ္းေနသည့္ ေဒသ

ကၾမ္းဴခံကုန္း

ရန္ကုန္တိုင္းတၾင္းရႀိ ေလေဘးဒဏ္ အခံရဆံုး ကၾမ္းဴခံကုန္း ႓မိႂႚကို ၃ ေခၝက္ ေရာက္ခဲ့သည္။ ဒလ႓မိႂႚက ထၾက္သည္ႎႀင့္ ဴမင္ရသည့္ ႟ႁခင္းမဵားက စိတ္ခဵမ္းသာစရာ တစက္ ကေလးမႀ မရႀိပၝ။ မိုင္ ၃၀ ေကဵာ္ ေဘးဘီက အပဵက္အစီး ေတၾႎႀင့္ အပဵက္အစီး ဳကားက ကုန္း႟ုန္းထဖိုႚ ႒ကိႂးစားေနသည့္ လူေတၾကို ဳကည့္ရင္း ကၾမ္းဴခံကုန္း ေရာက္ခဵိန္တၾင္ ႓မိႂႚအဝင္ရႀိ "ကၾမ္းဴခံကုန္း ႓မိႂႚမႀ ႒ကိႂဆိုပၝ၏" ဆိုသည့္ ေ႟ၿေရာင္ ဆုိင္းဘုတ္မႀာ ေဴမေပၞတၾင္ ေမႀာက္လဵက္သား။

စူးရႀသည့္ အပုပ္နံႚမဵားက လူကို မူးေဝ သၾားေစသည္။ တ႓မိႂႚလံုး မမႀတ္မိ ေတာ့ေလာက္ေအာင္ ပဵက္စီး ေနခဲ့႓ပီ။ ဒုကၡ တရားဳကားမႀာ ႓မိႂႚသူ ႓မိႂႚသားေတၾက လမ္းေပၞမႀာ တန္းစီ စုေဝးလဵက္ ရႀိေနသည္။ သူတုိႚ အဆိုအရ ေထာက္ပံ့ေရး ပစၤည္း ေဝမည့္ အခဵိန္ကို ေစာင့္႓ပီး တန္းစီ ေနဳကတာဟု ဆုိသည္။

မုန္တုိင္း တိုက္အ႓ပီး ၆ ရက္ေဴမာက္ေနႚ ေရာက္သည့္တုိင္ လူေသ အေလာင္းေတၾ ကၾမ္းဴခံကုန္း ေခဵာင္းထဲမႀာ ရႀိေနေသးသည္။ ယင္း အပုပ္နံႚ မဵားကလည္း ႓မိႂႚလယ္ေကာင္မႀာ ေဟာင္ထလဵက္၊ သုသာန္မႀာလည္း မဴမၟႂပ္ရေသးသည့္ အေလာင္းေတၾ တန္းစီ ေနသည္။

"စံဴပ ရပ္ကၾက္ဘက္က ေသတာဆို အမဵား႒ကီး။ အေလာင္းေတၾက ဒီေရတက္ေတာ့ ႓မိႂႚလယ္ အထိ ေမဵာလာတယ္။ သုသာန္ဆီကို ရသေလာက္ သယ္႓ပီး ဴမၟႂပ္ေနတယ္။ ဒၝေပမဲ့ မႎုိင္ဘူး။ လူေသတာေတၾ အရမ္းမဵားတယ္။ မဴမၟႂပ္ရေသးတဲ့ အေလာင္းေတၾကို မိုးကာ ႟ၾက္ဖဵင္နဲႚ အုပ္ထားရတယ္။ က႗ဲေသ၊ ႎၾားေသ ေတၾကဴဖင့္ ဴမင္တဲ့ အတုိင္း မ႟ႁမလႀ အမဵားအဴပားပဲ" ဟု ႓မိႂႚခံ တဦးက ဆိုသည္။

သူႚဳကည့္ရသည္ မႀာလည္း စိုးရိမ္ ထိတ္လန္ႚ ေနပံုရသည္။ ေဳကာက္စရာ အဴဖစ္ဆိုး႒ကီး အ႓ပီး လူတုိင္း လိုလိုပင္ စုိးရိမ္ ထိတ္လန္ႚ ေနဳကတာကို ေတၾႚရသည္။ ဒၝကေတာ့ မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္ အ႓ပီး ၅ ရက္ အဳကာ ကၾဵန္ေတာ္ ပထမ အ႒ကိမ္ ကၾမ္းဴခံကုန္း႓မိႂႚ ေရာက္ခဲ့စဥ္က ဴဖစ္သည္။

က႗န္းေခဵာင္း

ေမ ၁၁ ရက္မႀာေတာ့ ကၾမ္းဴခံကုန္း ႓မိႂႚနယ္တၾင္းရႀိ ေလေဘးဒဏ္ခံ ေကဵး႟ၾာမဵားသုိႚ ကၾဵန္ေတာ္ ဒုတိယ အ႒ကိမ္ ေရာက္ခဲ့ဴပန္သည္။ အထူးသဴဖင့္ ကၾမ္းဴခံကုန္း ႓မိႂႚႎႀင့္ ၃ မုိင္ခန္ႚသာ ေဝးသည့္ ကၾဵန္းေခဵာင္း ေကဵး႟ၾာသုိႚ ဦးတည္ လာခဲ့ဴခင္း ဴဖစ္သည္။ တခၝက အလၾန္ သာယာခဲ့သည့္ ႟ၾာကေလး ဴဖစ္ေသာ္လည္း နာဂစ္ မုန္တုိင္း တိုက္ခတ္႓ပီးေနာက္ အရာ အားလံုး ပဵက္စီး သၾားခဲ့႓ပီ ဴဖစ္သည္။ အရာဝတၪႂ ေတၾတင္ မကပၝ။ လူေတၾ၏ ဘဝ ေတၾပၝ ပဵက္စီး ခဲ့ရဴခင္း ဴဖစ္သည္။

"ကၾဵန္ေတာ့္ မိသားစုဝင္ ၅ ဦးမႀာ ၄ ဦး ေသခဲ့တယ္။ မုန္တုိင္း တိုက္တဲ့ ညက ကၾဵန္ေတာ္တိုႚက ကၾင္းထဲမႀာ ရႀိေနတယ္။ မုန္တုိင္း တုိက္တဲ့ အခဵိန္မႀာ မိုးကလည္း သဲသဲမဲမဲပဲ။ ေလကေတာ့ ဴပင္းထန္သလား မေမးနဲႚ။ အစတုန္း ကေတာ့ မိသားစုေတၾ အကုန္လံုး မတ္တပ္ရပ္ ေနရတယ္။ ဴပီးေတာ့ ဒီလႁိင္းေတၾ တက္လာတဲ့ အခဵိန္မႀာ အကုန္ အိမ္ေရာ၊ လူေရာ ပၝသၾားတယ္။ မိသားစုဝင္ေတၾ ကၾဲသၾားတယ္။ ေအာ္ေခၞလည္း မဳကားေတာ့ဘူး။ ကၾဵန္ေတာ္လည္း တညလံုး ေသၾး႟ူး ေသၾးတန္းနဲႚ ေမဵာေနတာ၊ ေနာက္ဆံုး ေကာက္႟ိုးပံု တပံု ေတၾႚေတာ့ အဲဒီေပၞမႀာ တက္ေနရတယ္။ မိုးလင္း မုန္တုိင္း စဲခဵိန္၊ ကၾဵန္ေတာ့္ ဇနီးနဲႚ ကေလးေတၾကို လိုက္ရႀာေတာ့ ညေနပိုင္းမႀာ ဇနီးနဲႚ ကေလး ၁ ေယာက္ ဖက္လဵက္သား ေသေနတာ ေတၾႚရတယ္။ ကၾဵန္ေတာ့္ ကဵန္တဲ့ ကေလးႎႀစ္ဦး ကေတာ့ အခုခဵိန္ထိ မေတၾႚေသးဘူး" ဟု လယ္ကူလီလုပ္ အသက္ေမၾးသည့္ ကိုဴမတ္ထၾန္းက ေဴပာဴပသည္။

၃၁ ႎႀစ္သာ ရႀိေသးေပမယ့္ သူႚမဵက္ႎႀာသည္ ဆယ္ႎႀစ္စာေလာက္ ပို႓ပီး အိုစာ သၾားသည္။ အဴဖစ္အပဵက္ေတၾ ဴပန္ေဴပာဴပ ေနရင္းက တခၝတခၝ အသံေတၾ နစ္ဝင္ ေနသည္။ တခၝ တခၝမႀာေတာ့ အံကိုတင္းတင္း ႒ကိတ္ထားသည္။ ဘယ္လိုေဴဖေဴဖ မေဴပ ႎိုင္ေတာ့သည့္ သူႚရင္ထဲက ေသာကကို ကၾဵန္ေတာ္ ခံစားလိုႚ ရပၝသည္။ ေလာေလာဆယ္ သူႚမႀာ ေနစရာ အိမ္မရႀိ၊ ဝတ္စရာ အဝတ္မရႀိ၊ မိသားစုလည္း မရႀိေတာ့႓ပီ။

"႟ၾာထိပ္မႀာ အေလာင္းေတၾ ရႀိေသးတယ္ အစ္ကို။ သၾားဳကည့္ ဦးမလား" ေဒသခံ တဦးက ကၾဵန္ေတာ္တိုႚကို ေမးလာသည္။ သၾားဳကည့္ေတာ့ ကေလး အေလာင္းႎႀင့္ မိန္းမ အေလာင္းေတၾ ဴဖစ္ေနသည္။

"အဲဒၝ ဟိုဘက္ကမ္းက ေသ႓ပီး ေမဵာလာတဲ့ အေလာင္းေတၾ။ ဒီမႀာ တင္ေနတာ အစ္ကို။ လူေတၾကလည္း ကိုယ့္ဒုကၡနဲႚ ကိုယ္ဆိုေတာ့ အေလာင္းေတၾ ဘယ္ရႀင္း ႎိုင္မႀာလဲ။ ကိုယ့္မိသားစုဝင္ ထဲက ေသသၾား သူေတၾရဲႚ အေလာင္းကိုေတာင္ ဴပန္မရႀာ ဳကေတာ့တာ" ဟု အဆိုပၝ ေဒသခံက ဆက္ေဴပာေနသည္။

ဟုတ္ပၝသည္။ ႟ၾာထဲက လူေတၾမႀာ လတ္တေလာ ေနဖိုႚႎႀင့္ စားဖိုႚ အတၾက္ လံုးပန္း ေနရသည္မိုႚ ကိုယ့္အိမ္သားေတၾ ထဲက မုန္တိုင္းထဲ ပၝသၾား သူေတၾ၏ အေလာင္း ကိုေတာင္မႀ မရႀာအား ဳကေတာ့။ ေသ႓ပီးတဲ့ သူက ေသ႓ပီး႓ပီပဲဟု ေဴဖေတၾးေလး ေတၾးဳက ေတာ့သည္။

"အဲဒီ မုန္တုိင္း တိုက္တဲ့ ညက တခၝတည္း ေသတာကမႀ ေကာင္းသား။ ေသရင္ ေအးေရာ။ သားနဲႚ ေခ႗းမ ေသတယ္။ သူတိုႚကေတာ့ ေအး႓ပီေပၝ့။ ကိုယ္က အသက္ရႀင္ ေနေတာ့ အခုလို ဒုကၡေတၾနဲႚ ရင္ဆိုင္ ေနရ႓ပီ" မဵက္ရည္ေတၾ သုတ္ရင္း မိန္းမ႒ကီး တဦးက ေဴပာေနသည္။ သူမ အိမ္မႀာ တစစီ ဴဖစ္ေန႓ပီ။ အိမ္ေထာင္ ပရိေဘာဂ ေတၾလည္း မရႀိေတာ့။ အိမ္မႀာ အဓိက ရႀာေဖၾ ေက႗းေမၾးေနသည့္ သားႎႀင့္ ေခ႗းမတိုႚ ေသဆံုး သၾားသည့္အခၝ ကဵန္ရစ္ခဲ့သည့္ ေဴမးတေယာက္ႎႀင့္ အဘၾားအို၏ ေရႀႚေရးကို ကာယကံရႀင္ မေဴပာႎႀင့္ က႗န္ေတာ္ပင္ စဥ္းစားလိုႚ မရပၝ။

အလႀႃရႀင္မဵားက ဂဵာနယ္တိုက္မဵား၊ မဂၢဇင္း တိုက္မဵားကို လာေရာက္ ဆက္သၾယ္႓ပီး ေလေဘးသင့္ ဴပည္သူမဵား အတၾက္ လႀႃဒၝန္းသည့္ ပစၤည္းမဵားကို အဆိုပၝ က႗န္းေခဵာင္း ေကဵး႟ၾာတၾင္ ကၾဵန္ေတာ္တုိႚ လႀႃဒၝန္းခဲ့သည္။ စားဝတ္ေနေရး အခက္အခဲ ဴဖစ္ေနခဵိန္တၾင္ ကၾဵန္ေတာ္တိုႚ ကူညီႎိုင္သည့္ ပမာဏ နည္းေသာ္လည္း ေကဵး႟ၾာ ဴပည္သူတိုႚ အဖိုႚ ေ႟ၿဴဖစ္ေနသည္။ ယခုလို သူတိုႚ အကူအညီ ရသည္မႀာ ကၾဵန္ေတာ္တိုႚ ဆီက ပထမဦးဆံုး ဴဖစ္ေဳကာင္း ေဴပာဴပ ဳကသည္။

ကၾဵန္ေတာ္တိုႚ ႟ၾာထဲက ဴပန္ထၾက္လာသည့္ အခၝ လယ္ကၾင္းထဲတၾင္ ဴပန္ႚကဵဲ ေနသည့္ စပၝးအိတ္ ရာေထာင္ မဵားစၾာကို လႀမ္းေတၾႚရသည္။ တစ္ခၝက ဤေနရာတၾင္ လူေတၾ ေနခဲ့ဖူးသည္ ဟုသာ စိတ္ကူးဴဖင့္ ဴမင္ေအာင္ ဳကည့္ရေတာ့မည္။ တေနရာ မႀာေတာ့ အမိႁက္သ႟ိုက္ ဒိုက္မဵားဴဖင့္ ေရာေထၾး ႓ငိတၾယ္ကာ ပဵက္စီးေနသည့္ အိမ္ေလး တလံုးကို ေတၾႚရသည္။ ေလထုထဲ လၾင့္ပၝ လာသည့္ အနံႚအသက္က သိပ္မေကာင္းလႀ။

"ဒီအိမ္က မိသားစုေတၾဆို အကုန္လံုး ေသကုန္တာ။ အေလာင္းေတၾက အဲဒီ အပဵက္အစီး ေအာက္မႀာ အခုထိ ရႀိေန ေသးတယ္" ေဒသခံက ရႀင္းဴပ ေနသည္။

႟ၾာက ဴပန္အထၾက္မႀာ ေဒသခံ တဦးက ေဴပာလိုက္သည့္ ငိုစရာ မဵက္ရည္ေတာင္ မရႀိေတာ့ဘူး ဆိုသည့္ စကားကို ကၾဵန္ေတာ္ အခုမႀ သေဘာေပၝက္ နားလည္ သၾားသလို ရႀိသည္။

ႎႀာေခၝင္းေခဵာင္း၊ ေခဵာင္း႒ကီး

ေမလ ၁၄ ရက္တၾင္ ဧရာဝတီတိုင္း ေဒးဒရဲ ႓မိႂႚနယ္ အပိုင္ ေကဵး႟ၾာမဵား ဴဖစ္သည့္ ႎႀာေခၝင္းေခဵာင္း ေကဵး႟ၾာႎႀင့္ ေခဵာင္း႒ကီး ေကဵး႟ၾာတိုႚမႀ ေလေဘးသင့္ ဴပည္သူမဵားကို ဆန္ႎႀင့္ အဴခား ပစၤည္းမဵား သၾားေရာက္ လႀႃဒၝန္းဖိုႚ ကၾမ္းဴခံကုန္း ႓မိႂႚကို တေခၝက္ ေရာက္ခဲ့ဴပန္သည္။

လူေသ အေလာင္းႎႀင့္ အပုပ္နံႚမဵား ကေတာ့ အေတာ္ေလး ကင္းစင္ သၾားခဲ့႓ပီ ဴဖစ္သည္။ ကၾမ္းဴခံကုန္း ေခဵာင္းထဲမႀ တဆင့္ စက္ေလႀဴဖင့္ တိုးဴမစ္ကို ဴဖတ္႓ပီး တဖက္ကမ္းရႀိ ႎႀာေခၝင္းေခဵာင္း ေကဵး႟ၾာကို အရင္ဝင္ ဴဖစ္သည္။ တခၝက စိမ္းစိုညိႂႚ မိႁင္းခဲ့သည့္ ထိုဴမစ္အတၾင္းရႀိ ကၾဵန္းကေလးမဵားသည္ ယခုေတာ့ ေသၾႚေဴခာက္ သၾားခဲ့႓ပီ။ ကၾဵန္းေပၞတၾင္ ရႀိသည့္ ငႀက္ေပဵာဴခံမဵား မႀာမူ အပိုင္းပိုင္း ဴပတ္႓ပီး အုန္းပင္ တခဵႂိႚသာ ကဵိႂးတိုးကဵဲတဲ ဴမင္ရသည္။

ေလႀႎႀစ္စင္း ဝင္စာသာ ကဵယ္သည့္ ေခဵာင္းကေလး ထဲမႀ ႎႀာေခၝင္းေခဵာင္း ႟ၾာဘုန္း႒ကီး ေကဵာင္းသိုႚ ဝင္သည့္ လမ္းတေလ႖ာက္တၾင္ လက္ကိုင္ ေလာ္စပီကာဴဖင့္ ေထာက္ပံ့ေရး ပစၤည္းမဵား ေကဵး႟ၾာ ဘုန္း႒ကီးေကဵာင္းတၾင္ ေဝေပးမည့္ အေဳကာင္း ေအာ္သည့္ အခၝ ေကဵး႟ၾာ ေဒသခံမဵားမႀာ ေဳကာင္ေန ဳကသည္။ ဘယ္ကမႀ အေထာက္အပံ့ေတၾ ေရာက္မလာ သည္မိုႚ သူတိုႚ အေထာက္အပံ့ေတၾ မေမ႖ာ္တတ္ ဳကေတာ့ ဘူးလား မသိ။

ကဵေနာ္တိုႚ ေအာ္လၾန္းမက ေအာ္ေတာ့မႀ ဝမ္းသာအားရ ေဴပးလာ ဳကသည္။ "က႗န္ေတာ္တိုႚ ကူထမ္း ေပးပၝမယ္" ဆို႓ပီး ပၝလာသည့္ ပစၤည္းေတၾကို ဝိုင္းဝန္း သယ္ခဵ ေပးဳကသည္။ဘုန္း႒ကီးေကဵာင္းမႀာ ကေလး၊ လူ႒ကီး အမဵား႒ကီး စုေန႓ပီး၊ နာဂစ္ မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္စဥ္က သူတိုႚ ဳကံႂရသည့္ ဒုကၡေတၾ၊ ခံစားရမႁ ေတၾကို အေဴပးအလၿား ရင္ဖၾင့္သည္။

တခဵိႂႚ အေမ႒ကီးေတၾက မဵက္ရည္ လည္႟ၾဲဴဖင့္ "႓မိႂႚ႒ကီးသားမဵား ကဵန္းမာ ခဵမ္းသာပၝေစ" ဟု တိုးတိုးေလး ဆုေတာင္း ေပးဳကသည္။ က႗န္ေတာ္တိုႚ ဴမစ္ကူး ေခဵာင္းဖဵား ခက္ခက္ခဲခဲ လာ႓ပီး သူတိုႚကို ကူညီ ေထာက္ပံ့တာေတၾ ကိုလည္း အေတာ္ အံ့ဳသ ေနသည္။ "ေရ ေရ ေပးပၝ …" ဟု အသက္ ၅၀ အ႟ၾယ္ လူ႒ကီး တဦးက ကၾဵန္ေတာ့္ အနား ကပ္လာသည္။ လႀမ္းေပးသည့္ ေရဘူးကို အငမ္းမရ ဖၾင့္႓ပီး ေမာ့ေသာက္ လိုက္သည္။ ႓ပီးေတာ့မႀ မဵက္လံုးေတၾ ဴပန္ဝင္းလက္ လာ႓ပီး ဴပံႂးဴပသည္။

"က႗န္ေတာ္တုိႚ ႟ၾာကန္ကပဲ ေရေသာက္တာေလ။ အခု ႟ၾာကန္က ဒီေရ တက္တုန္းက ေရဴမႂပ္ေတာ့ ငန္ေန႓ပီ။ ဘာမႀ ေသာက္မရေတာ့ဘူး။ ဒၝေပမဲ့ ငတ္လၾန္းမက ငတ္ေတာ့လဲ ..." သူက လက္ရႀိ သူတုိႚ အခက္အခဲကို ရႀင္းဴပ႓ပီး စကား ဴဖတ္ထား လုိက္သည္။

သူ ဆက္မေဴပာေတာ့ ေသာ္လည္း က႗န္ေတာ္ နားလည္ ပၝသည္။ ေရငန္ ဝင္ေနသည့္ ေရကိုပဲ သူတုိႚ ဆက္ေသာက္ ေနရသည္။ အခဵိန္ မရေတာ့သည္မိုႚ သူတုိႚေတၾႎႀင့္ အေသအခဵာ စကား မေဴပာခဲ့ရ ေသာ္လည္း ဒီ႟ၾာမႀာ လူေတၾ ဘယ္ႎႀစ္ေယာက္ေလာက္ ေသလဲဟု ေမးမိသည္။ 'လူ တရာ ဝန္းကဵင္ခန္ႚေလာက္' ဟု ေဒသခံေတၾက ေဴပာသည္။ ေသတဲ့ အေလာင္းေတၾကို ဘယ္လို လုပ္လိုက္သလဲေတာ့ မေမးမိ။ ေသခဵာတာက သူတိုႚလည္း ဴမစ္ထဲ ေမ႖ာထားလိုက္မႀာ ပၝပဲ။

ႎႀာေခၝင္း ေခဵာင္း႟ၾာက ထၾက္႓ပီး တိုးဴမစ္ဘက္ စုန္ဆင္းလ႖င္ ေခဵာင္း႒ကီး ေကဵး႟ၾာကို ေရာက္သည္။ ႎႀာေခၝင္းေခဵာင္း ႟ၾာလိုပင္ ေခဵာင္း႒ကီး ႟ၾာထဲကို ေရာက္ဖိုႚ ေခဵာင္းထဲကို အေတာ္ ဝင္ရသည္။ ဝင္လာသည့္ ေခဵာင္း႟ိုး တေလ႖ာက္မႀာေတာ့ က႗ဲေသေတၾကို ေတၾႚရသည္။ စက္ေလႀေပၞ ပၝလာသည့္ ေစတနာရႀင္ ေတၾက ေခဵာင္း႟ိုး တေလ႖ာက္မႀာ ရႀိသည့္ ကေလးေတၾကို ေပၝင္မုန္ႚေတၾ လႀမ္းပစ္ ေပးေတာ့ ကေလးေတၾ ေပဵာ္သၾား ဳကတာ ေတၾႚရသည္။

ႎႀာေခၝင္းေခဵာင္း ႟ၾာမႀာလိုပင္ ဘုန္း႒ကီးေကဵာင္းမႀာ ကၾဵန္ေတာ္တုိႚ ကူညီသည့္ ဆန္ႎႀင့္ အဴခား ေထာက္ပ့ံ ပစၤည္းေတၾ လာယူႎိုင္ေဳကာင္း ေအာ္သၾားသည္။ ဘုန္း႒ကီးေကဵာင္း တံတားဆိပ္မႀာ က႗န္ေတာ္တိုႚ စက္ေလႀ ေရာက္ေတာ့ ကေလး၊ လူ႒ကီး အေတာ္ေလး မဵားေနတာ ေတၾႚရသည္။ ဴမစ္ကူး ေခဵာင္းဖဵား ေရလမ္း ခရီးမႀာ ဒီေရ အတက္အကဵ ဳကည့္သၾား ရသည္မိုႚ ေခဵာင္း႒ကီး ႟ၾာမႀာလည္း အခဵိန္မရ။ ဒုကၡသည္ ေတၾလည္း ဘုန္း႒ကီးေကဵာင္းမႀာ စုေနဳကသည္။ ေကဵာင္းထုိင္ ဘုန္း႒ကီး ကိုသာ ပစၤည္းေတၾ သင့္ေတာ္သလို ေဝပၝဟု အပ္ႎႀံ ခဲ့ရသည္။

စက္ေလႀ ထၾက္ခၝနီးေတာ့ ေဒသခံ လူငယ္ တဦးကို အေဴပးအလၿား ေမးဳကည့္ရသည္။ ဒီ႟ၾာမႀာ အေတာ္ ေသဳကသည္ဟု သူက ဆိုသည္။

"က႗န္ေတာ္ဆို အိုးလဲမရႀိ၊ အိမ္လဲ မရႀိေတာ့ဘူး။ အခု ဘုန္း႒ကီးေကဵာင္းမႀာ တက္ေနရတယ္။ ေသတဲ့ လူကေတာ့ ဘုန္း႒ကီးေတၾ စာရင္း ေကာက္တာေတာင္ လူ ၉၀ ၀န္းကဵင္ေလာက္ ရႀိမယ္" ဟု ယင္းေဒသခံ လူငယ္က ဆိုသည္။

အေဴပးအလၿားမိုႚ နာမည္ကို မေမးခဲ့မိ။ ဘာပဲဴဖစ္ဴဖစ္ သူတိုႚ အဖိုႚ က႗န္ေတာ္တိုႚ သၾားေရာက္ လႀႃဒၝန္းခဲ့သည့္ ပစၤည္းမဵားက ၇ ရက္စာ ေလာက္ေတာ့ ဖူလံု ပၝသည္။ ဒီထက္ ပိုသည့္ အေထာက္အပံ့ အကူအညီေတၾ ရရင္ေတာ့ ပိုေကာင္း မႀာေပၝ့။ အကူအညီေတၾ အမႀန္တကယ္ ေရာက္သင့္သည့္ ေနရာကို အဴမန္အဆန္ ေရာက္ပၝေစေဳကာင္း ဆုေတာင္းရသည္။

အသၾားနဲႚ အဴပန္

အဴပန္မႀာေတာ့ ကၾမ္းဴခံကုန္းမႀ ရန္ကုန္ ကားလမ္းေဘးက ဴပည္သူေတၾ ကားလမ္း တဖက္ တခဵက္မႀာ သူတိုႚကို ပၝလာတာ ေလးေတၾ ခဵေပးခဲ့ဖိုႚ အကူအညီ ေတာင္းေနတာ ေတၾႚရသည္။ ယခင္ ႎႀစ္ေခၝက္ ဤလမ္းေပၞ ဴဖတ္သၾားစဥ္က ကၾဵန္ေတာ္ မေတၾႚခဲ့ရသည့္ ဴမင္ကၾင္းႎႀင့္ အေတၾႚအဳကံႂမဵား ဴဖစ္ပၝသည္။ ေစတနာရႀင္ ေတၾက ေပးသၾားသည့္ ဆန္ထုပ္ေလးေတၾ ပိုက္ရင္း ေယာကဵ္ား ရင့္မာ႒ကီးေတၾ၊ မိန္းမေတၾ၊ အဘၾားအုိေတၾ၊ ကေလးေတၾ ေနာက္ထပ္ ကားေပၞက ပစ္ခဵေပးမည့္ ပစၤည္းမဵားကို သူတိုႚ ေမ႖ာ္ေနဳကတာ ေမႀာင္ရီပဵိႂးစ အခဵိန္ထိ ကၾဵန္ေတာ္တိုႚကား ဴဖတ္လာရာ လမ္းတေလ႖ာက္မႀာ ဴမင္ေန ခဲ့ရသည္။

ကၾဵန္ေတာ္ကေတာ့ ဤလူေတၾ လမ္းေဘးမႀာ ရပ္ရင္း အကူအညီ ေမ႖ာ္ေနတာ ေနာက္တေခၝက္ လာရင္ မဴမင္ပၝ ရေစႎႀင့္ ဟုသာ ဆုေတာင္း မိသည္။ ထိုက္သင့္သည့္ အကူအညီေတၾ လာပၝ ေစေတာ့၊ အမႀန္တကယ္ ေရာက္သင့္သည့္ ေနရာေတၾကို ေရာက္ပၝေစေတာ့၊ အကူအညီ ခံစားသင့္သည့္ ဴပည္သူေတၾ ခံစားရ ပၝေစေတာ့၊ လူသားဆန္သည့္ စိတ္ဓာတ္ေတၾ ေနရာအႎႀံႚ ထၾန္းကားပၝ ေစေတာ့ ... ... ... ။