ေခၝင္းေဆာင္ အလုိရႀိသည္

ကမာၲဦး သူတိုႛ ေနႎႀင့္ လကို တ ဳကဘိ သကဲ့သိုႛ ဴမန္မာ ဴပည္သူ တိုႛသည္ ေခၝင္းေဆာင္ကို တ ၍ ေနဳကသည္။

ဤကား မဵက္ေမႀာက္ ေခတ္၏ ေတာင့္တ ခဵက္တည္း။

အသိုႛနည္း။ က႗ႎု္ပ္တိုႛ ႎိုင္ငံ၌ ေခၝင္းေဆာင္ မရႀိ၍ေလာ။ မဟုတ္ပၝ။ ေခၝင္းေဆာင္ သူတိုႛ ဒုႎႀင့္ေဒး ရႀိဳက ေပ၏။ သိုႛဴဖစ္လ႖င္ အဘယ့္ေဳကာင့္ ေခၝင္းေဆာင္ကို တ ၍ ေနဳက ပၝသနည္း။

ေခၝင္းေဆာင္ ဒုႎႀင့္ ေဒး ရႀိသည့္ေနာက္ ကိစၤ ႓ပီး႓ပီ မဟုတ္ေလာ။ အလို ဆႎၬ ဴပည့္ဝ႓ပီ မဟုတ္ေလာ။

ဴမန္မာ ႎုိင္ငံတၾင္ ေခၝင္းေဆာင္ ေပၝမဵားသည္၊ မႀန္ပၝ၏။ စင္စစ္ ႎုိင္ငံေရး ေရာဂၝ၏ အေဴခ အေနကို အကဲခတ္ ဳကည့္လ႖င္ ေခၝင္းေဆာင္ ေပၝမဵားေသာ ေရာဂၝ ဴဖစ္ေန သည္ဟု ဆိုႎုိင္ ပၝ၏။

သိုႛေသာ္ ဴပည္သူတိုႛ လိုခဵင္ေသာ ေခၝင္းေဆာင္မႀာ ထို ထို ေသာ ေပၝမဵားသည့္ ေခၝင္းေဆာင္ တိုႛကို မလို ခဵင္ပၝ။ အရည္အခဵင္း ဴပည့္ဝေသာ ရႀားပၝး လႀသည့္ ေခၝင္းေဆာင္ ကိုသာ လိုခဵင္ ေနပၝသည္။ ႓ဗိတိသ႖ ေခတ္ လၾတ္လပ္ေရး ႒ကိႂးပမ္း ခဲ့ဳက စဥ္က က႗န္ ဘဝမႀ လၾတ္ေဴမာက္ လိုစိတ္ ဴပင္းထန္၍ နယ္ခဵဲႚ သမားကို အလၾန္အမင္း ေထာ္ေလာ္ ကန္ႛလန္ႛ လုပ္ႎုိင္ေသာ သူဟူ သမ႖သည္ ေခၝင္းေဆာင္ အရာကို အလၾယ္ပင္ ရရႀိ ႎိုင္ဳက သည္။

ဴမန္မာတိုႛ ႓ဗိတိသ႖ကို ေတာ္လႀန္၍ လၾတ္လပ္ေရး ရေအာင္ ႒ကိႂးပမ္း ခဲ့ဳက သည္မႀာ ဒုတိယ ကမာၲ စစ္႒ကီး ေခတ္ကဵမႀ မဟုတ္၊ ပထမ အဂႆလိပ္ ဴမန္မာ စစ္ဴဖစ္၍ ဴမန္မာ တိုႛက ရခိုင္ႎႀင့္ တနသႆာရီကို အဂႆလိပ္ တိုႛအား ေပးအပ္ ခဲ့ရသည့္ အခဵိန္မႀ စ၍ ေတာ္လႀန္ေရးကို သူႛေခတ္ႎႀင့္ သူ ဴပႂလုပ္ ခဲ့ဳကသည္။ ဗိုလ္ခဵႂပ္ ေအာင္ဆန္း ကဲ့သိုႛ လူထု တရပ္လုံး၏ ညီႌၾတ္စၾာ ေထာက္ခံမႁကို မရခဲ့၍ သာလ႖င္ ထိုထိုေသာ ေတာ္လႀန္ေရးႎႀင့္ လၾတ္ေဴမာက္ေရး တိုက္ပၾဲ ႒ကီးငယ္ အေပၝင္းတိုႛ အေရးနိမ့္ ခဲ့ဳက ရသည္။ စင္စစ္ကား လၾတ္ေဴမာက္ေရး ႒ကိႂးပမ္းမႁ ရာဇဝင္မႀာ ထိုစဥ္ ကပင္ စတင္ခဲ့သည္။

ထိုႛေဳကာင့္လည္း ခရစ္ ၁၈၈၆ ခုႎႀစ္၌ သီေပၝမင္း ပၝေတာ္ မူ႓ပီဟု သိရ သည္ႎႀင့္ တ႓ပိႂင္နက္ အထက္ ဴမန္မာ ႎုိင္ငံ လူထု တရပ္ လုံးသည္ အုံ႐ကၾ၍ ေတာ္လႀန္ ခဲ့ဳကသည္။ လၾတ္ေဴမာက္ ေရးကို ႒ကိႂးပမ္း ခဲ့ဳကသည္။ ထိုႛေဳကာင့္ အဂႆလိပ္ တိုႛသည္ ဴမန္မာ တိုႛ၏ ပုန္ကန္ ထ႐ကၾမႁကို ၁၁ ႎႀစ္မ႖ နည္း အမဵႂိးမဵႂိးဴဖင့္ ႎႀိမ္နင္း ခဲ့ဳက ရသည္။ သိုႛေသာ္ အမဵႂိးသား စိတ္ ဴပင္းထန္ေသာ ေခတ္ ေရာက္တိုင္း ေရာက္တိုင္း ဴမန္မာ ႎိုင္ငံတၾင္ အေရးေတာ္ ပုံ႒ကီးမဵား၊ အေရးေတာ္ ပုံကေလးမဵား သူႚေခတ္ႎႀင့္ သူ ေပၞေပၝက္သည္။

ဤ ရာဇဝင္ကို က႗န္ေတာ္သည္ ဴပန္ေဴပာင္း မေရး လိုပၝ။ က႗န္ေတာ္ ဆိုလို ခဵင္ေသာ အခဵက္မႀာ ယင္းကဲ့သိုႛ လၾတ္ေဴမာက္ေရး ႒ကိႂးပမ္းမႁ ေခတ္တၾင္ က႗ႎု္ပ္တိုႛသည္ အဂႆလိပ္ကို ဆန္ႛကဵင္ သည္ဟု အမူအရာ တခုခုကို ဴပလိုက္႟ုံ မ႖ဴဖင့္ ထို ဆန္ႛကဵင္ သူကို ဆိုးဆိုး ေကာင္းေကာင္း ေခၝင္းေပၞတင္ ေဴမၟာက္စား ခဲ့သည္ကို က႗န္ေတာ္ ေဴပာလို ပၝသည္။

ဥပမာ ခရစ္ ၁၈၈၆ ခုႎႀစ္မႀ စ၍ ေပၞေပၝက္ ခဲ့ေသာ ဴမန္မာ တိုႛ၏ ကနဦး ေတာ္လႀန္ေရးတၾင္ မင္းညီ မင္းသား ထဲက ဆိုလ႖င္ 'ဴမင္ကၾန္း ဴမင္ခုန္တိုင္' ၏ အဆက္ အႎၾယ္မဵား အဴပင္ မင္းတုန္းမင္း တရား႒ကီး၏ ေနာက္လိုက္ ဗိုလ္ပၝ အဆက္မဵားႎႀင့္ သီေပၝမင္း တရား၏ အဆက္ အႎၾယ္ မဵားလည္း ပၝဝင္ ဳကသည္။ ထိုႛဴပင္ ရႀမ္းေစာ္ဘၾား မဵားထဲမႀ 'ဝန္းသို ေစာ္ဘၾား႒ကီး' သည္ ေခၝင္းေဆာင္႒ကီး တဦး ဴဖစ္သည္။ အဴခား ကခဵင္၊ ခဵင္း၊ ကယား၊ ကရင္ စေသာ လူမဵႂိးစု ထဲမႀ ေခၝင္းေဆာင္ မဵားလည္း ပၝသည္။ ထိုႛဴပင္ ႓မိႂႚစား ႟ၾာစားတိုႛ သာမက သာမည ႟ၾာသူ႒ကီးပင္ လၾတ္ေဴမာက္ေရး ႒ကိႂးပမ္းမႁ ေခၝင္းေဆာင္ အဴဖစ္ ပၝဝင္ ဳကသည္။ ဗိုလ္ခဵႂပ္ ေအာင္ဆန္း၏ အဖိုး ဴဖစ္သူ ဗိုလ္မင္းေရာင္ တိုႛ ကဲ့သိုႛေသာ ဴမန္မာ့ စစ္သည္ေတာ္ အင္အားစု ထဲမႀ သာမက သာမန္ အရပ္သား တိုႚပင္ ပၝဝင္ ဳကသည္။

ထိုထိုေသာ ေခၝင္းေဆာင္ တုိႛတၾင္ အမဵႂိး အမည္ ထင္ရႀား သူလည္း ရႀိ၏။ မထင္ရႀား သူလည္း ရႀိ၏။ မင္းညီ မင္းသားလည္း ပၝ၏။ အရပ္သားလည္း ပၝ၏။ ေခၝင္းေဆာင္ အရာႎႀင့္ ေတာ္ေသာ သမာဓိ ဂုဏ္ႎႀင့္ ဴပည့္စုံ သူတိုႛလည္း ပၝ၏။ အေဴခအေန ဳကည့္၍ စၾန္ႛစားေသာ သူတိုႛလည္း ပၝ၏။ ထိုႛေဳကာင့္ အခဵႂိႚမႀာ တိုင္းဴပည္ ေခၝင္းေဆာင္ အမည္ဴဖင့္ သမိုင္း တၾင္ကဵန္ ရစ္ခဲ့၏။ အခဵႂိႚမႀာ မူကား သာမန္ ဓားဴပ ဗိုလ္မဵား အေနဴဖင့္ သမိုင္း စာရင္း မဝင္ဘဲ 'အညဳတ' ဴဖစ္ဳက ကုန္သည္။

သိုႛရာတၾင္ ထိုေခတ္က မင္းညီ မင္းသားကို မဆိုထားဘိ ဓားဴပ ဗိုလ္ပင္ ဴဖစ္ေစ ကာမူ အဂႆလိပ္ကို ခံတိုက္ေသာ သတၨိေဳကာင့္ ဴမန္မာ လူထုက ၎တိုႚကို အဆင့္ အတန္း မခၾဲဘဲ ေခၝင္းေဆာင္ အရာ၌ ထားခဲ့ ဳကသည္။

ထိုထိုေသာ ေခၝင္းေဆာင္ တိုႛတၾင္ အရည္အခဵင္း ဴပည့္ဝ၍ ဥာဏ္ပညာ ထက္ဴမက္ ႓ပီးလ႖င္ အနာဂတ္ အတၾက္ အေဴမၟာ္အဴမင္ ရႀိသူ တိုႛလည္း ပၝ၏။ အရည္အခဵင္း ဘာမ႖ မရႀိ ဓားကို စၾဲကိုင္၍ ရန္သူကို ေခဵမႁန္း ႎိုင္ေသာ သတၨိသာ ရႀိသူ တိုႛလည္း ပၝ၏။ မည္သိုႛပင္ ဆိုဆို ထိုေခတ္ ဴမန္မာ လူထုက ထိုေခၝင္းေဆာင္ အမဵႂိးမဵႂိး တိုႛကို ေလးစား ဳက၏။ 'အာဇာနည္' ဟု မႀတ္ယူ ဳက၏။

သိုႛေသာ္ သမိုင္းက လူကို စစ္၍ ခဵလိုက္ေသာ အခၝ လူထု၏ ပူေဇာ္ ဴခင္းကို ခံထိုက္ေသာ သူတုိႛ သည္လ႖င္ အမည္ ထင္ရႀား ကဵန္ရစ္ ဳကေလသည္။

က႗န္ေတာ္ ငယ္စဥ္က က႗န္ေတာ္၏ ဇာတိ ခဵက္ေ႐ကၾ ဴဖစ္ေသာ အရပ္တၾင္ နာမည္ ႒ကီးခဲ့ေသာ လၾတ္ေဴမာက္ေရး ႒ကိႂးပမ္းသူ 'ကဵားဗိုလ္' ဟူေသာ ေခၝင္းေဆာင္ အေဳကာင္းကို ဳကားခဲ့ ဖူးသည္။ ကဵားဗိုလ္သည္ ႓ဗိတိသ႖ အုပ္ခဵႂပ္ေရး အဴမစ္တၾယ္ ေန႓ပီ ဴဖစ္ေသာ ဴမစ္ဝ က႗န္းေပၞ အေနာက္ဘက္ ေဒသတၾင္ ပင္လ႖င္ အဂႆလိပ္ ေတာ္လႀန္ေရးကို လုပ္ေန ခဲ့သည္။ က႗န္ေတာ္ လူမႀန္း သိသည့္ အ႟ၾယ္တၾင္ မိဘ ဘိုးဘၾား တိုႛက ကဵားဗုိလ္သည္ ေတာ္လႀန္ေရး တိုက္ပၾဲ၌ ဆင္ဘား သခင္ဟု အမည္ တၾင္ေသာ မဵက္ႎႀာဴဖႃ ရဲဘက္ ခ႟ိုင္ အရာ႟ႀိ စိန္ဗာ့ဗ္ (St. Barbe) ကို ပုသိမ္ ခ႟ိုင္ အတၾင္းတၾင္ သုတ္သင္ လိုက္ေဳကာင္း အားပၝး တရ ေဴပာဳကားသည့္ အခဵက္ တိုႛကို ဗဟုသုတ အဴဖစ္ဴဖင့္ မႀတ္ယူ ခဲ့ဖူး ပၝ၏။ က႗န္ေတာ္၏ ဘၾားေအ ကမူ က႗န္ေတာ္ တိုႚ၏ ႟ၾာကေလးကို ကဵားဗိုလ္ လာ၍ စီးစဥ္က ၎၏ ညီမ အေထၾးဆုံးကို ပုခက္တၾင္ သိပ္ထားဆဲ လက္လၾတ္ ထၾက္ေဴပး ခဲ့ရာ ပုခက္တၾင္း ကေလးကို ကဵားဗိုလ္တိုႚ လူသိုက္ ဆုတ္ခၾာ သၾားကာမႀ သတိရ၍ ဴပန္လည္ ရႀာေဖၾ ခဲ့ရ ေဳကာင္းကို ေဴပာဴပ သဴဖင့္ မႀတ္သား ရပၝ၏။

သိုႛေသာ္ ကဵားဗိုလ္၏ ႒ကိႂးပမ္းခဵက္ တိုႚကို တၾက္စစ္ ဳကည့္ေသာ အခၝ ၎သည္ ဴမစ္ဝ က႗န္းေပၞ ေခဵာင္းေဴမာင္း ထဲတၾင္ ေလာင္း႒ကီး တစင္းႎႀင့္ စုန္ခဵည္ ဆန္ခဵည္ သၾားလာ လႀည့္ပတ္ကာ လူထု ထံမႀ ရိကၡာ တိုႛကို လုယူ တိုက္ခိုက္ ေနသူ တဦး၏ အေဴခသိုႛ ဆုိက္ခဲ့ သည္ကို သိရ ဴပန္သည္။

ကဵားဗိုလ္သည္ ေနာက္ဆုံးတၾင္ ၎၏ ဇာတ္လမ္းကို တက႗န္း၌ စခန္း သိမ္းခဲ့ ရသည္။ ဒုတိယ ကမာၲစစ္ မဴဖစ္မီ အေတာ အတၾင္း ၎ ကဵားဗိုလ္သည္ တက႗န္းမႀ လၾတ္လာ သည္ကို သိလိုက္ ရ၏။ သိုႛေသာ္ ယခင္က ေခၝင္းေဆာင္ဟု ဆိုခဲ့ ရေသာ္လည္း ထိုစဥ္ ကမူ ကဵားဗုိလ္သည္ ဒၸာရီ ပုံဴပင္ ထဲက လူတေယာက္ မ႖သာ ဴဖစ္ခဲ့သည္။ ယေနႛ အဖိုႛ၌ မူကား ၎ကို သုေတသီ ပုဂၢိႂလ္ အခဵႂိႚ၏ စိတ္ဝင္ စားစရာ လူတေယာက္ မ႖သာ အသိ အမႀတ္ ဴပႂဳကသည္။ မည္သူမ႖ ၎အား ဴမန္မာ့ သမိုင္းႎႀင့္ ဆက္စပ္၍ မဳကည့္ဳက ေတာ့ေခဵ။

ထိုနည္း တူစၾာ က႗န္ေတာ္ ေကဵာင္းေနစဥ္ အ႟ၾယ္က အမဵႂိးသားေရး ေခၝင္းေဆာင္ ပုဂၢိႂလ္ ဆိုသူ တဦးကို ေတၾႛခဲ့ ဖူး၏။

ထိုပုဂၢိႂလ္မႀာ အသက္ ၂ဝ မ႖ပင္ မဴပည့္ ေသးပၝ။ ထို ပုဂၢိႂလ္သည္ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၨမႎႀင့္ ေဆၾမဵႂိး နီးစပ္ ေတာ္သည္ ဟူေသာ အရည္ အခဵင္းဴဖင့္ ႎုိင္ငံေရး ဓမၳ ကထိက ေခၝင္းေဆာင္ အရာ၌ တည္သည္ဟု သိရ ပၝသည္။ ထိုပုဂၢိႂလ္မႀာ ကိုရင္ဝတ္ႎႀင့္ ရႀိသည္။

တေနႛေသာ္ ထို ကိုရင္ ကေလးသည္ ေဴမာင္းဴမ႓မိႂႚ ခၝေတာ္မီ ေကဵာင္းတၾင္ ႎိုင္ငံေရး အဘိဓမၳာ ေဒသနာ ယပ္လႀဲ တရား႒ကီးကို ေဟာဳကား ပၝသည္။

ထို အဘိဓမၳာ ေဒသနာ အရ အဂႆလိပ္ ဟူသည္ 'အင္းထဲက လိပ္ႎႀင့္ ေမဵာက္ဴဖႃ တေကာင္တိုႛ စပ္၍ ကဵေသာ သား အဆက္အႎၾယ္' ဴဖစ္သည္။ ထိုႛေဳကာင့္ ၎တိုႛသည္ မဵႂိး႟ိုး ဇာတိ မပဵက္ ေစရန္ ေမဵာက္၏ အတုကို ယူ၍ ေခၝင္းေပၞ၌ ဗိုလ္ေက ခၾဲဳက သည္ဟု ဆိုပၝသည္။

သူႚေခတ္က သူသည္ အဂႆလိပ္ ဆန္ႛကဵင္ေရး ေခၝင္းေဆာင္ တဦး ဴဖစ္၍ လူထုက လက္ခုပ္ ဳသဘာ တီးေပး ခဲ့ဳက ပၝ၏။ သိုႛေသာ္ ပညာ အႎႀစ္ ကင္းမဲ့ေသာ အဘိဓမၳာပဵက္ တရား တုိႛကို မဵႂိးခဵစ္စိတ္ႎႀင့္ ယႀဥ္၍ တည္ေထာင္ ခဲ့ေသာ အမဵႂိးသား ေကဵာင္းရႀိ ၁၂ ႎႀစ္၊ ၁၃ ႎႀစ္ အ႟ၾယ္ လူငယ္မဵား ကပင္လ႖င္ လက္မခံ ခဲ့ေခဵ။ ၎ေနာက္ ထို ကိုရင္သည္ ေခတ္ကေလး တေခတ္ သမိုင္း ထဲ၌ ဒၸာရီ ပုံဴပင္၏ ပမာ တမ႖ ပင္လ႖င္ နာမည္ ကဵန္ရစ္ ခဲ့ဴခင္း မရႀိေခဵ။ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၨမ ပင္လ႖င္ ထို အေဳကာင္းကို သိရႀိ ခဲ့လ႖င္ သူ၏ နာမည္ကို အလၾဲသုံးစား လုပ္သည္ဟု ေရ႟ၾတ္ မိမည္မႀာ အမႀန္ ဴဖစ္၏။

ေနာင္ အခၝတၾင္ က႗န္ေတာ္သည္ အလုပ္ႎႀင့္ အကိုင္ႎႀင့္ တာဝန္ ရႀိသူ လူ႒ကီး ေဘာင္ထဲသိုႛ ေရာက္ခဲ့ ဴပန္သည္။ ထိုအခၝ ၌လည္း ေခၝင္းေဆာင္ ဆိုသူ လူ အမဵႂိးမဵႂိးႎႀင့္ ဆက္ဆံ ေပၝင္းသင္း ခဲ့ရသည္။

အလုပ္ လုပ္စ၌ ရပ္ကၾက္ ေခၝင္းေဆာင္ ဆုိသူ တဦးႎႀင့္ ေတၾႛခဲ့ ရ၏။ ၎သည္ ဴမႃနီစီပယ္ ေ႟ၾးေကာက္ပၾဲ၌ အေ႟ၾးခံရန္ ႒ကိႂးပမ္း ေနသူ ဴဖစ္၏။ သူ၏ ဇာစ္ဴမစ္မႀာ ႎုိင္ငံဴခားသား ကလယ္ ကုလား၊ ကဵႃလယာ ကုလား၊ ကာကာ ကုလား မဵားႎႀင့္ ေပၝင္းသင္း၍ ၎တိုႛက ဴမန္မာ လယ္သမား မဵား၏ လယ္ေဴမ မဵားကို မတရား ကဵႃးလၾန္ သိမ္းပုိက္သည့္ အမႁ တိုႛတၾင္ ႟ုံးေတာ္က မသိ ေစရဘဲ ေတာေရႀႛေန အဴဖစ္ဴဖင့္ ေဆာင္႟ၾက္ ေပးေနသူ ဴဖစ္၏။ ဤသိုႚ ေဆာင္႟ၾက္ ေပးရင္း တရား႟ုံး တိုႛတၾင္ သၾားလာ ဆက္ဆံ ေပၝင္းသင္းမႁ မဵားလာေသာ အခၝ ေလ႖ာက္လၿာ စာေရး လုိင္စင္ကို ယူ႓ပီးလ႖င္ ႟ုံးမဵား၌ ေဴခ႟ႁပ္ ေနသူ တဦး ဴဖစ္၏။

သိုႛေသာ္ ၎သည္ သူ၏ ဝမ္းေရး အကၾက္ကို ဴမင္တတ္သူ ဴဖစ္သည့္ အေလဵာက္ ႎုိင္ငံေရး၌ အာဏာရဆဲ ပၝတီ၊ သိုႚတည္း မဟုတ္ လူထု အမဵားက မဵက္စိ ကဵထားေသာ ပၝတီ အစ ရႀိသည္ တိုႛကို ကပ္၍ ပၝတီ ေခၝင္းေဆာင္ ရာထူးကို မိမိ ဘာသာ မိမိ တီထၾင္ ရယူ ထားသူ ဴဖစ္ေလသည္။

သိုႛေသာ္ သူယူ ထားေသာ ရာထူးသည္ တခုတည္း မဟုတ္၊ ၂၁ ဦး အတၾက္ သူသည္ ကိုယ္စားလႀယ္ ဴဖစ္၏။ မဵႂိးခဵစ္ အတၾက္လည္း သူ သာလ႖င္ လူထုအား ကိုယ္စား ဴပႂ၏။ တုိႛ ဗမာ အစည္း အ႟ုံး အဖိုႛလည္း သူပင္လ႖င္ ဦးစီး ဦးေဆာင္ ဴဖစ္၏။ က႗န္ေတာ္ သူႎႀင့္ ေတၾႛစက သူသည္ ဓားမ ပၝတီ အတၾက္ ေနာက္လုိက္ စုေနသည္။

သိုႛေသာ္ ထိုစဥ္က ႎိုင္ငံေရး သေဘာမႀာ ႓ဗိတိသ႖ တိုႚကို နဖူးေတၾႚ ဒူးေတၾႚ တိုက္ဳက ရမည့္ သေဘာ ဴဖစ္၍ ႓ဗိတိသ႖ အုပ္ခဵႂပ္ေရးကို ဝင္ေရာက္ ႟ႁပ္ေပၾ ေႎႀာင့္ယႀက္ ႎိုင္သူသည္ 'အာဇာနည္ ပုဂၢိႂလ္' ဴဖစ္ေန ေလသည္။ ထိုႛေဳကာင့္ တရား ႟ုံးတိုင္းက ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အရပ္က ေသာ္လည္းေကာင္း လူ႟ႁပ္ လူေပၾဟု ယူဆ ထားဳက ေသာ္လည္း ေတာမႀ တက္လာေသာ ကလယ္ ကလား၊ ကဵႃလယာ ကုလား၊ ကာကာ ကုလား၏ ေနာက္လိုက္ ေတာသူ ေတာင္သား တိုႛ၏ မဵက္စိ ထဲတၾင္ သူသည္ ေခၝင္းေဆာင္ အရာ၌ တည္ခဲ့သည္။

က႗န္ေတာ္ သည္လည္း အလုပ္ သေဘာကို ဳကည့္၍ လူထု၏ အစိတ္ အပိုင္း ေခၝင္းေဆာင္ တဦးအား ေနရာ ထား၍ ဆက္ဆံ ခဲ့ရ၏။ သိုႛေသာ္ ထုိသူသည္ 'ဗေလာင္း ဗလဲ' ေခၝင္းေဆာင္ ဴဖစ္သည္ ဟူေသာ အခဵက္ကို မူကား သိရႀိ ရ၍ သတိ မဵားစၾာ ထား႓ပီး ေပၝင္းသင္း ဆက္ဆံ ရသည္။

တေနႛေသာ္ တိုႛဗမာ အစည္း အ႟ုံး၏ ေခၝင္းေဆာင္ မႁဴဖင့္ ႓ဗိတိသ႖ အုပ္ခဵႂပ္ေရးကို ေမာင္းထုတ္ ႓ပီးလ႖င္ ဂဵပန္ တိုႛ၏ အုပ္ခဵႂပ္ေရးကို တည္ေဆာက္ ရေသာ အခၝ က႗န္ေတာ့ စိတ္ အထင္၌ အဆိုပၝ ေလ႖ာက္လၿာ စာေရး ဗေလာင္း ဗလဲ ေခၝင္းေဆာင္႒ကီးသည္ ႓မိႂႚဴပ အုပ္ခဵႂပ္ေရး ေကာ္မတီ၏ ဥကၠႉ ဴဖစ္လာေလ မေလာဟု တထိတ္ထိတ္ႎႀင့္ ေစာင့္ေမ႖ာ္ ဳကည့္မိသည္။

သိုႛေသာ္ က႗န္ေတာ့ မိတ္ေဆၾ ဗေလာင္းဗလဲ ေလ႖ာက္လၿာ စာေရး႒ကီးသည္ ထို အခဵိန္မႀ စ၍ စုံးစုံး ဴမႂပ္ေလ၏။

သမိုင္းေရ အလဵင္ ထဲတၾင္ က႗ႎု္ပ္၏ 'ေခၝင္းပုံဴဖတ္ ေခၝင္းေဆာင္႒ကီး' သည္ အမိႁက္ သ႟ုိက္ ပမာ တမ႖ ေမဵာပၝ၍ ေပဵာက္ပဵက္ သၾားေခဵ႓ပီ။ ယေနႚ အဖိုႚ သူသည္ အသက္ ထင္ရႀား ရႀိမႀ ရႀိပၝ ေသး၏ ေလာဟု က႗န္ေတာ္ ေတၾးမိ၏။

အကယ္၍ ရႀိခဲ့ေသာ္ ကဵန္းမာ ပၝေစ၊ ဴမန္ဴမန္ ခဵမ္းသာ ပၝေစဟု က႗န္ေတာ္ ဆုေတာင္း လုိ၏။

အေဳကာင္းကို ဆိုေသာ္ သူ ဴမန္ဴမန္ ခဵမ္းသာ၍ သူႚ လိုဘ ဴမန္ဴမန္ ဴပည့္ဝမႀ က႗ႎု္ပ္တိုႚ လူထုသည္ သူ၏ စက္ကၾင္းမႀ လၾတ္ေဴမာက္မည္ ဴဖစ္၏။

သိုႛရာတၾင္ လက္ေတၾႚ ၌ကား ထုိ လူမဵႂိးသည္ ေသသည့္ အခဵိန္ တန္ေအာင္ လိုဘ ဴပည့္လိမ့္မည္ မထင္။ ရေလ လိုေလ အို တေစၥ ဆိုသည္မႀာ ထို လူစား မဵႂိးတည္း။

ယခု ေခတ္ကား လၾတ္လပ္ေရး ေခတ္ ဴဖစ္၏။

က႗န္ေတာ္သည္ ႎုိင္ငံဴခားသား လက္ေအာက္ခံ မင္းမႁထမ္း ဘဝ၌ ထို လၾတ္လပ္ေရး ေခတ္ကို ေမ႖ာ္မႀန္း ခဲ့၏။

ကိုယ့္တုိင္း၊ ကိုယ့္ဴပည္၊ ကိုယ့္လူမဵႂိး၊ ကိုယ့္အစိုးရ ဘဝသိုႛ ေရာက္ေသာ အခၝ ကိုယ့္တိုင္း၊ ကိုယ့္ဴပည္၊ ကိုယ့္ လူမဵႂိး၊ ကိုယ့္အစိုးရ အတၾက္ အကဵႂိးစီးပၾား ဴဖစ္ထၾန္းေအာင္ လၾတ္လၾတ္ က႗တ္က႗တ္ စိတ္ရႀိတိုင္း ေဆာင္႟ၾက္ ရမည့္ အေဴခကို ေမ႖ာ္မႀန္း မိ၏။

က႗န္ေတာ္ႎႀင့္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ မိတ္ေဆၾ သူငယ္ခဵင္း မဵားႎႀင့္ စကား လက္ဆုံ ကဵသည့္ အခၝ ဴမန္မာ ႎုိင္ငံ၏ အုပ္ခဵႂပ္ေရး တိုးတက္ လာလ႖င္ ေကဵး႟ၾာ သူ႒ကီး အဖၾဲႚကို မည္သိုႚ မည္ပုံ ေကာင္းမၾန္ လာေအာင္ ေဆာင္႟ၾက္ ရမည့္ လုပ္ငန္း တိုႛကို ေဆၾးေႎၾး ခဲ့၏။ က႗န္ေတာ္တိုႛ ေခတ္က အုပ္ခဵႂပ္ေရး လုပ္ငန္း ထဲသိုႛ ေရာက္ရႀိ လာဳကေသာ ႎိုင္ငံ ဝန္ထမ္း အေပၝင္း တိုႛသည္ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္မႀ ရအပ္ေသာ ပညာ အသိဥာဏ္ တိုႛဴဖင့္ တုိင္းဴပည္ ႒ကီးကုိ တိုးတက္ ေကာင္းမၾန္ေအာင္ အဘယ္ပုံ လုပ္လုိက္ မည္ဟု ႒ကႂံးဝၝး ခဲ့ဳက၏။

တခုေသာ ည လကေလး ခပ္သာသာတၾင္ ေတာင္ကုပ္ ႓မိႂႚနယ္ရႀိ တန္းလၿဲ ဴမစ္၏ ေရ အလ႖င္ကို ဳကည့္ကာ ခ႟ိုင္ ရဲဝန္ တဦး၊ ခ႟ုိင္ လယ္ဝန္ တဦး၊ ခ႟ုိင္ ယစ္မဵႂိး ဝန္ေထာက္ တဦးႎႀင့္ က႗န္ေတာ္သည္ က႗န္ေတာ္တိုႛ ေလးဦးသား ရာထူး ဌာနႎၩရ တိုးတက္၍ ႎုိင္င့ံ တာဝန္ ႒ကီး႒ကီး တိုႛကို ေဆာင္႟ၾက္ ႎုိင္ေသာ အေဴခသိုႛ ေရာက္ေသာ အခၝ ရဲ အဖၾဲႚကို လန္ဒန္ ႓မိႂႚေတာ္ ရဲအဖၾဲႚ နီးနီး တိုးတက္ေအာင္ မည္သိုႛ ဴပႂဴပင္ ဳကရမည္ ဟူေသာ အခဵက္ကုိ ဗဟုသုတ ႎႀီးေႎႀာ ဖလႀယ္ပၾဲ ဴပႂလုပ္ ခဲ့ဳက၏။ စိတ္ကူး ယဥ္သည္ ႎႀင့္အမ႖ က႗န္ေတာ္တိုႛ ေလးဦးသား ေပဵာ္႟ၿင္ ဳက၏။

လၾတ္လပ္ေသာ ေခတ္တၾင္ ႟ႁပ္ေပၾေသာ ေလာက႒ကီးႎႀင့္ နဖူးေတၾႚ ဒူးေတၾႚ ေတၾႚရေသာ အခၝ က႗န္ေတာ္တိုႛ တေတၾသည္ ကဵားဗိုလ္ ကဲ့သိုႛေသာ ေခၝင္းေဆာင္၊ ဦးဥတၨမ၏ အဆက္အႎၾယ္ ဴဖစ္ေသာ ကိုရင္ ကဲ့သိုႛေသာ ေခၝင္းေဆာင္၊ ေလ႖ာက္လၿာ စာေရး ကဲ့သိုႛေသာ ေခၝင္းေဆာင္၊ ထို ေခၝင္းေဆာင္ တိုႚ၏ အဆင့္အတန္း ကိုမ႖ပင္ မမီေသာ ေခၝင္းေဆာင္ စသည့္ ေခၝင္းေဆာင္ တိုႛႎႀင့္ ေဴပးမလၾတ္ ရႀိခဲ့ ရသည္။

က႗န္ေတာ္၏ မိတ္ေဆၾ မဵားသည္ က႗န္ေတာ့္ထက္ ေတာ္ဳကသည္။ ၎တိုႛသည္ မိမိကိုယ္ကို မိမိ ပတ္ဝန္းကဵင္ႎႀင့္ ဟပ္မိေအာင္ ႒ကိႂးစား ခဲ့ဳကသည္။ ထုိႛေဳကာင့္ ယခင္က ခ႟ိုင္ ရဲဝန္၊ လယ္ဝန္၊ ယစ္မဵႂိးဝန္ ဆိုသူ တိုႛသည္ ယေနႛ အဖိုႚ၌ အထက္ လူ႒ကီးမဵား အဴပစ္ မဆို သာေအာင္ မိမိတိုႛ၏ အလုပ္ခၾင္တၾင္ ဣေ႑ႎၬမပဵက္ လုပ္ကိုင္ ေနဳကသည္။ အသက္ ၅၅ ႎႀစ္ ဴပည့္မည့္ ႎႀစ္တၾင္ အနား ယူရန္ ရည္သန္၍ အဴပစ္ ကင္းေအာင္ ပတ္ဝန္းကဵင္ႎႀင့္ ေရလုိက္ ငၝးလုိက္ ဴပႂလုပ္ ေနဳကသည္။

သိုႛေသာ္ က႗န္ေတာ့္ မႀာမူ စိတ္ အေမာခံ၍ ပတ္ဝန္းကဵင္ကို သုံးသပ္ ေနမိသည္။

ထိုႛေဳကာင့္လည္း ယေနႛ အဖိုႛ၌ ဴမန္မာ ႎုိင္ငံသူ ႎုိင္ငံသား တိုႛသည္ ေခၝင္းေဆာင္ ပီသ သူတုိႛကို ေမ႖ာ္လင့္ ေတာင့္တ ေနေဳကာင္း စဥ္းစား မိဴခင္း ဴဖစ္၏။

လက္ရႀိ အေဴခ အေန၌ က႗ႎု္ပ္တိုႛအား ေရႀႛေဆာင္ လမ္းဴပ ဴပႂေန ဳကေသာ ေခၝင္းေဆာင္ တုိႛသည္ အမႀားကို ဴပႂလုပ္ မိခဲ့ သည္လည္း ရႀိပၝ၏။ သိုႛေသာ္ သူတိုႛ ဴပႂခဲ့ သမ႖ေသာ အလုပ္ တိုႛသည္ တုိင္းဴပည္ အေပၞ၌ ေစတနာ ထား၍ ဴပႂလုပ္ ခဲ့ဳက သည္ကို က႗န္ေတာ္ နားလည္ ပၝ၏။

သိုႛေသာ္ ထို ေခၝင္းေဆာင္႒ကီး တိုႛသည္လည္း ပတ္ဝန္းကဵင္၌ 'ကဵားဗိုလ္ ေခၝင္းေဆာင္'၊ 'ဓမၳကထိက ကိုရင္ ေခၝင္းေဆာင္'၊ 'ေလ႖ာက္လၾၿာ စာေရး ေခၝင္းေဆာင္' တိုႛႎႀင့္ ေဴပးမလၾတ္ ရႀိေန ဳကသည္ ကိုလည္း က႗န္ေတာ္ ရိပ္မိ၏။

ယခု အခၝ တတိုင္းလုံး တဴပည္လုံးက ေခၝင္းေဆာင္မဵား အကၾဲကၾဲ အဴပားဴပား ဴဖစ္သည္ကို ႎႀာေခၝင္း ႟ႁံႛဳက သည္။ သိုႛေသာ္ ကဵားဗိုလ္၊ ကိုရင္ႎႀင့္ ေလ႖ာက္လၿာ စာေရးတိုႛ ေပၝင္းမိ မည္ကိုလည္း ေဳကာက္ဒူး တုန္ဳကသည္။ ဤ အဴဖစ္ သနစ္ေဳကာင့္ လူထုသည္ သူႛကို အဴပစ္တင္၊ ငၝ့ကို အဴပစ္တင္ႎႀင့္ အဴပစ္ တိုႛကိုသာ ဴမင္ေန ဳကသည္။

က႗န္ေတာ္ကား လူကို အဴပစ္ မတင္ လို႓ပီ။ သေဘာ တရား၊ စနစ္၊ လုပ္ရပ္ စေသာ အေဳကာင္း တရား တိုႛ၌သာ အဴပစ္ကို ဴမင္ေန မိသည္။

လူသည္ လူပင္ ဴဖစ္၏၊ လူသည္ ေလာဘသား၊ ေဒၝသသား၊ ေမာဟသား ဴဖစ္သည္။ လူ၌ လူႚအဴပစ္ ရႀိစ႓မဲတည္း။ လူသား မႀန္ပၝလ႖က္ႎႀင့္ နတ္ကဲ့သိုႛ ဟန္ေဆာင္ ေနဴခင္းသည္ လူတိုႛ၏ လၾတ္ေဴမာက္ေရး လမ္းစဥ္ မဟုတ္။ လူကို ေကာင္းေသာ စည္းဝုိင္း၊ ေကာင္းေသာ ကဵင့္စဥ္၊ ေကာင္းေသာ လုပ္ငန္း ထဲသိုႛ ပိုႚေပး ႎိုင္မႀသာ လူသည္ လူႚအဴဖစ္ႎႀင့္ ပင္လ႖င္ တိုးတက္ လာဖိုႚ ရႀိသည္။ ေရႀးေခတ္က ႎိုင္ငံေရးကို ေဆာင္႟ၾက္သည္ ဆိုသည္မႀာ လက္ေအာက္ခံ ဘဝမႀ လၾတ္ေဴမာက္ေရးကို ေဆာင္႟ၾက္ဴခင္းပင္ ဴဖစ္သည္။ ယခု လၾတ္ေဴမာက္ေသာ ဘဝ၌ မူကား ႎိုင္ငံေရး လုပ္ငန္း ဟူသည္မႀာ လူသည္ လူႚအဴဖစ္ ႎႀင့္ပင္ တိုးတက္ လာေအာင္ ဴပႂလုပ္ ေပးဖိုႚ ဴဖစ္သည္။

လူကုိ နတ္ဴဖစ္ေအာင္ ဴပႂဴပင္ လိုလ႖င္ လူကို လူႚဘဝမႀ ေလ႖ာကဵေအာင္ လုပ္ရ ဦးမည္ ဴဖစ္သည္။

စာဖတ္သူ မိတ္ေဆၾ၏ စိတ္ကို က႗န္ေတာ္ မသိပၝ။ က႗န္ေတာ့ စိတ္ဆႎၬကို အ႟ိုးခံဴဖင့္ ေဴပာဴပ ရလ႖င္ အလကား ေနရင္း လူႚဘဝ အဆုံး မခံ လိုပၝ။

ထိုႛေဳကာင့္ လူကို လူအဴဖစ္ ဴဖင့္ပင္လ႖င္ တိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ဳကဥ္း ဳကစိုႛဟု ဆုိလ႖င္ လူႛ အေဳကာင္းကို တတ္သိ လိမၳာ က႗မ္းကဵင္ မႀသာ ေဆာင္ဳကဥ္း ႎိုင္လိမ့္မည္။

ကဵားဗိုလ္သည္ ေတာ္လႀန္ေရး ေခၝင္းေဆာင္ ဴဖစ္ခဲ့သည္။ မႀန္၏။ သိုႛေသာ္ တိုက္နည္းကို မသိ။ သူႎႀင့္ ဘဝတူ ဴမန္မာ လူထု အေဳကာင္းကို မသိ။ ထိုႛေဳကာင့္ ႟ၾာစဥ္ ေလ႖ာက္႓ပီး တုိက္ခိုက္ ခဲ့၏။ အိုးမဲ့ အိမ္မဲ့ သားတကၾဲ မယား တကၾဲ ဴဖစ္ခဲ့ဳက သူတိုႛမႀာ ဴမန္မာ တိုႛသာ ဴဖစ္သည္။ ႓ဗိတိသ႖ တိုႛကား ကဵားဗိုလ္ ထေလေလ ၎တိုႛ၏ ဘုန္းတန္ခိုး ႒ကီးမား ေလေလ ဴဖစ္သည္။

ဓမၳကထိက ကိုရင္သည္ အမဵႂိးသား ေခၝင္းေဆာင္ ဴဖစ္ခဲ့သည္။ မႀန္၏။ သိုႛေသာ္ ၎သည္ သေဘာတရား မသိ။ သူႎႀင့္ ဘဝတူ ဴမန္မာ တိုႛ၏ အေဳကာင္းကို မသိ။ ေတာင္စဥ္ ေရမရ ဝၝဒ တိုႚကို သၾတ္သၾင္း ေလေလ ႓ဗိတိသ႖တိုႛ ဘုန္းတန္ခိုး ႒ကီးမား လာေလေလ ဴဖစ္သည္။

ေလ႖ာက္လၿာ စာေရးသည္ ေတာသူ ေတာင္သား တိုႛ၏ ေခၝင္းေဆာင္ ဴဖစ္ခဲ့သည္ မႀန္၏။ သိုႛေသာ္ လုပ္ငန္းကို နားမလည္ရႀာ။ ထုိႛေဳကာင့္ ႓ဗိတိသ႖၊ တ႟ုတ္၊ အိႎိၬယသား တိုႛသည္ ၎၏ ႒ကိႂးပမ္း မႁေဳကာင့္ စည္းစိမ္ ဥစၤာ တိုးတက္ လာခဲ့သည္။

စင္စစ္ ၎တိုႛ ႒ကိႂးပမ္း လာခဲ့ဳက သည္မႀာ သေဘာ တရားလည္း မမႀန္၊ စနစ္လည္း မကဵ၊ လုပ္ရပ္လည္း မဟုတ္။ လၾတ္ေဴမာက္ လိုေသာ ဆႎၬ တခုတည္းသာ ရႀိသည္။ မဵႂိးခဵစ္စိတ္ ဴပင္းထန္မႁ တခု တည္းသာ ရႀိသည္။ ေတာ္လႀန္ လိုေသာ စိတ္လႁပ္ရႀားမႁ တခု တည္းသာ ရႀိသည္။

တိုင္းဴပႂ ဴပည္ဴပႂ လုပ္ငန္း တိုႛတၾင္ ထိုစိတ္ တိုႛကို မည္မ႖ပင္ အေဴခခံ ဳကရမည္ဟု ဆုိေစ ကာမူ လုပ္နည္း မသိေသာ ေခၝင္းေဆာင္သည္ ဖၾဲႎႀင့္ ဆန္ကၾဲသာ ဴဖစ္ေခဵအံ့။

ဤေခတ္၌ ေခၝင္းေဆာင္ အမည္ ခံယူ သူတိုႛ ေပၝမဵား ပၝ၏။

ေတာင္သူ လယ္သမား ေခၝင္းေဆာင္ဟု ရႀိ၏။ သိုႛေသာ္ က႗ႎု္ပ္တိုႛ၏ ေတာင္သူ လယ္သမား ေခၝင္းေဆာင္သည္ စပၝးနက္ႎႀင့္ ငစိန္ကို ခၾဲဴခား၍ မသိ။

အလုပ္ သမား ေခၝင္းေဆာင္ဟု ဆုိပၝ၏။ သိုႛေသာ္ ေခၝင္းေဆာင္႒ကီးသည္ တူကိုမ႖ပင္ မထု တတ္ပၝ။

အုပ္ခဵႂပ္ေရး သမား ေခၝင္းေဆာင္၊ စီးပၾားေရး သမား ေခၝင္းေဆာင္၊ လူမႁေရး သမား ေခၝင္းေဆာင္ ဟူ၍လည္း ရႀိဳက ပၝ၏။ သိုႛေသာ္ ထို သူတိုႚသည္ ဥပေဒကို မသိ၊ အေရာင္း အဝယ္ကို နားမလည္၊ မႎုႍ ေဗဒ ဟူသည္ ကိုလည္း မဳကားဖူး။

'သင္တိုႛသည္၊ ငၝတိုႛသည္၊ ေတာ္လႀန္ေရး အရင္းရႀင္ စနစ္၊ ဒီမိုကေရစီ၊ ဴပည္သူပုိင္၊ ဴပည္ေတာ္သာ' ဟူေသာ ေ႐ကၾးေဳကာ္သံ တိုႛကို အလၾတ္ ကဵက္၍ လူေရႀႚ သူေရႀႚ မေရႀာင္ ဟစ္ေအာ္ တတ္လ႖င္ပင္ ေခၝင္းေဆာင္ဟု ဆိုဳကရ မည္ေလာ။

မဟုတ္ … … မဟုတ္ … … မဟုတ္။

က႗ႎု္ပ္တိုႛ အားလုံး သၾက္ခဵာေတာ လုိက္ေအာင္ မႀားကုန္ ဳကပၝ႓ပီ။

ေခၝင္းေဆာင္မႁ ဆိုရာ၌ အရည္အခဵင္း ရႀိရမည္ မဟုတ္ ပၝေလာ။

အရည္အခဵင္း ဆိုသည္ မႀာလည္း ပထမဴပန္ စာေမးပၾဲကို ေအာင္ဴခင္း မဟုတ္၊ ဘီေအ ေအာင္ဴခင္း မဟုတ္၊ မိမိ လုပ္ငန္း၌ တတ္က႗မ္း ဴခင္းကို ဆိုလိုသည္။ တနည္း အားဴဖင့္ တတ္က႗မ္းမႁ ရႀိေသာ ေခၝင္းေဆာင္ကို တိုင္းဴပည္က ယေနႛ အလို ရႀိေနသည္။ ယေနႚ အဖိုႚ၌ ကဵဆင္း ေနေသာ ေခၝင္းေဆာင္မႁ ေနရာတၾင္ 'လဟာဴပင္႒ကီး' ကဵန္ရစ္ ေနသည္။

သိုႛေသာ္ ကံေကာင္း ေထာက္မ၍ ထို လဟာဴပင္၌ အုပ္ခဵႂပ္ေရးႎႀင့္ ကာကၾယ္ေရး ေခၝင္းေဆာင္မႁတုိႛ ေနရာ ယူထားသည္။ စင္စစ္ ၎ ေခၝင္းေဆာင္မႁသည္ ႎိုင္ငံကို ထိန္းေပး ရေသာ ေခၝင္းေဆာင္မႁ ဴဖစ္သည္။ တနည္း အားဴဖင့္ ႎိုင္ငံေရး ေခၝင္းေဆာင္မႁ တရပ္ အတၾက္ ပဏာမ ေခၝင္းေဆာင္မႁ ဴဖစ္သည္။ ဴမန္မာ့ သားသမီး ရတနာ တိုႚသည္ စိတ္အား ထက္သန္ စၾာဴဖင့္ လည္းေကာင္း၊ တိုင္းဴပည္ အေပၞ၌ တကယ့္ ေစတနာ ထားရႀိေသာ အားဴဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ပဏာမ ေခၝင္းေဆာင္မႁ၌ ေနရာ ယူလ႖က္ ရႀိဳကသည္။

အို - အခဵင္းတိုႛ … …။ က႗ႎု္ပ္တိုႛ၏ ေနာင္ေတာ့ ေနာင္ေတာ္မဵား ကဵဆင္း ခဲ့ေသာ လမ္းေဳကာင္း ႒ကီးကို ဴမင္ဳက ကုန္ေလာ။

စိတ္တက္႐ကၾမႁ တခု တည္းႎႀင့္ အရင္း တည္ေသာ ေခၝင္းေဆာင္မႁသည္ ကဵဆုံး ခဲ့႓ပီ။

မိမိ လုပ္ငန္းကို မိမိ တတ္က႗မ္း နားလည္မႁ ရႀိေသာ ေခၝင္းေဆာင္မႁ သည္သာလ႖င္ ေအာင္ဴမင္ လိမ့္မည္။

ေနာင္လာ ေနာက္သား တိုႛသည္ ေနာင္ေတာ့္ ေနာင္ေတာ္တိုႛ ကဵဆင္းရာ ေခဵာက္ထဲသိုႛ မကဵဳက ေစႎႀင့္။

ႎိုင္ငံေရး သမား ေခၝင္းေဆာင္၌ ႎိုင္ငံေရး အရည္အခဵင္း ရႀိေစ။ အုပ္ခဵႂပ္ေရး သမား ေခၝင္းေဆာင္၌ အုပ္ခဵႂပ္ေရး အရည္အခဵင္း ရႀိေစ။ စီးပၾားေရး ေခၝင္းေဆာင္၌ စီးပၾားေရး အရည္အခဵင္း ရႀိေစ။ လူမႁေရး ေခၝင္းေဆာင္၌ လူမႁေရး အရည္အခဵင္း ရႀိေစ။

သိုႛမႀ သာလ႖င္ ဴမန္မာ့ သားေကာင္း သမီးေကာင္း ရတနာ တိုႛသည္ ဴမန္မာ့ လၾတ္လပ္ေရးကို အသက္ဆက္ ႎိုင္ဳကမည္ ဴဖစ္၏။

ေမာင္ထင္