ပီမုိးနင္း (၁၂၄၅ - ၁၃၀၃)

“က႗ႎု္ပ္သည္ ၁၂၄၅ ခုႎႀစ္ တန္ေဆာင္မုန္း လဆန္း ၆ ရက္ တနလႆာေနႚ နံနက္ ၉ နာရီ၊ ‘ဆၾမ္းေတာ္ဗဵႂိႚ’ ဟု ေအာ္႓ပီး ဘုန္း႒ကီး ေကဵာင္းသား ကေလးမဵား ဆၾမ္းခံေသာ အခဵိန္၌ ေမၾးဖၾား ခဲ့ေလသည္။ က႗ႎု္ပ္ကုိ ဖၾားဴမင္ေသာ ထုိေနႚ နံနက္၌ မုိးႎႀင္းမဵား ထူထပ္စၾာ ကဵေရာက္ ေနရကား အခဵိန္ ၉ နာရီ၊ ၁၀ နာရီ ထိသည္ တုိင္ေအာင္ ေနေရာင္ဴခည္ကုိ ေကာင္းစၾာ မဴမင္ရေခဵ။ ထုိမ႖ ထူထပ္စၾာ ကဵေရာက္ ေနေသာ မုိးႎႀင္းမဵားကုိ အစၾဲဴပႂ၍ က႗ႎု္ပ္အား ‘မုိးႎႀင္း’ ဟူေသာ အမည္ဴဖင့္ ရပ္႟ၾာက အသိအမႀတ္ အမည္ ေပးကာ ေခၞေဝၞခဲ့ ဳကေလသည္။”

ဤသုိႚလ႖င္ ဆရာ႒ကီး ပီမုိးနင္းသည္ မိမိ၏ အတၪႂပၯတၨိ ဴဖစ္ေသာ ‘ပီမုိးနင္း၏ ပီမုိးနင္း’ စာအုပ္တၾင္ မႀတ္တမ္း တင္ခဲ့သည့္ အတုိင္း သကၺရာဇ္ ၁၂၄၅ ခုႎႀစ္ အတၾင္းက သုံးဆယ္႓မိႂႚ ႟ၾာမရပ္တၾင္ ဖၾားဴမင္ခဲ့သူ ဴဖစ္ေပသည္။ ငယ္မည္မႀာ ‘မုိးႎႀင္း’၊ ‘မုိးနင္း’ ပင္ ဴဖစ္ပၝ၏။ ဇာတာ အမည္မႀာမူ ‘ေမာင္ေကဵာ္ႌၾန္ႚ’ ဴဖစ္သတည္း။

အမိ၊ အဖမဵားမႀာ ဆင္းရဲ ႎၾမ္းပၝး ဳကကုန္သည္။ ထုိႚေဳကာင့္လည္း အမိ လုပ္သူသည္ ေတာင္း႟ၾက္၍ ေစဵးထၾက္ ေရာင္းရေသာ အခဵိန္မဵားတၾင္ ေမာင္ေကဵာ္ႌၾန္ႚေခၞ ပီမုိးနင္းသည္ ငယ္႟ၾယ္ ေသးသူပင္ ဴဖစ္လင့္ ကစား အိမ္တၾင္ ေနရစ္ ခဲ့ရ၍ ေကၾးေလး ႎုနယ္ ႎႀမငယ္ကုိ ထိန္းဴခင္း သိမ္းဴခင္းမဵား ဴပႂလုပ္သည့္ အဴပင္ အဴခား အခဵိန္မဵား ၌လည္း မိမိ အဝတ္၊ ႎႀမငယ္ အဝတ္၊ အမိအဝတ္ တုိႚကုိ ေလ႖ာ္ဴခင္း ဖၾပ္ဴခင္း၊ ဟင္း႟ၾက္ ဟင္းလဵာ ရႀာဴခင္း ေဖၾဴခင္း၊ ညစာ နံနက္စာ ခဵက္ဴခင္း ဴပႂတ္ဴခင္း စေသာ ဗာဟီရ အလုပ္မဵားကုိ လုပ္ကုိင္ရ ရႀာသည္။

သုိႚႎႀင့္ အသက္ အတန္ငယ္ရင့္မႀ အာ-စီ-အင္ (မ္) ခရစ္ယာန္ သာသနာဴပႂ ေကဵာင္းတၾင္ စာေပ သင္ဳကားခၾင့္ ရေတာ့သည္။ ထုိေကဵာင္းတၾင္ ၃ ႎႀစ္ေကဵာ္ ၄ ႎႀစ္ခန္ႚ ေန၍ အဂႆလိပ္ - ဴမန္မာ ၄ တန္း ေအာင္႓ပီးေနာက္ ေကဵာင္းအုပ္ ဴဖစ္ေသာ ခရစ္ယာန္ ဘုန္း႒ကီး ဖာသာရ္-ဝဲလဝၝး၏ ေစာင္မ ဳကည့္႟ႁမႁဴခင့္ ေမာ္လ႓မိႂင္ ႓မိႂႚရႀိ ‘ဆန္မာနာရီ’ ေကဵာင္း (Seminary School) ေခၞ ဘုန္း႒ကီး အတတ္သင္ ေကဵာင္းသုိႚ သၾားေရာက္ သင္ဳကားခၾင့္ ရဴပန္သည္။ ထုိေကဵာင္းတၾင္ လက္တင္ ဘာသာ၊ လက္တင္ သဒၬၝကုိ အထူး တတ္ေဴမာက္ ေပေသာေဳကာင့္လည္း ပညာကုိ တုိးတက္ သင္ဳကား ေစအံ့ေသာငႀာ ၃ ႎႀစ္ခန္ႚ အဳကာတၾင္ ပေလပီနံ ႓မိႂႚရႀိ ‘ဂဵင္နရယ္ ေကာလိပ္’ (General College) ေခၞ ဴပင္သစ္ဴပည္ ပၝရစ္ ႓မိႂႚေတာ္မႀ တဆင့္ ခၾဲ၍ ထားေသာ သိပၯံ ေကဵာင္း႒ကီးသုိႚ ပုိႚလၿတ္ဴခင္း ခံရသည္။ သုိႚရာတၾင္ ဗရင္ဂဵီ ဘုန္း႒ကီး လုပ္ရန္ကုိ မဵားစၾာ စိတ္မပၝလႀ။ ထုိႚေဳကာင့္လည္း ပေလာပီနံသုိႚ ေရာက္၍ မဵားမဳကာမီ အသက္ ၁၉ ႎႀစ္ အ႟ၾယ္တၾင္ ဴမန္မာဴပည္သုိႚ ဴပန္လည္ ေရာက္ရႀိ လာဴပန္ကာ ေရႀးဦးစၾာ ငယ္ဆရာ ငယ္ေကဵာင္း ဴဖစ္ေသာ ဖာသာရ္-ဝဲလဝၝး၏ အာ-စီ-အင္ (မ္) ေကဵာင္းတၾင္ပင္ ဆရာ အဴဖစ္ ခန္ႚထား ခဵီးဴမၟင့္ဴခင္း ခံရသည္။

သည့္ေနာက္ပုိင္း တၾင္မူ ႒ကိႂႚပင္ေကာက္သုိႚ ေဴပာင္းဴပန္ကာ အာ-စီ-အင္ (မ္) ေကဵာင္းဆရာ အဴဖစ္ ေခတၨ ခဏမ႖ လုပ္ကုိင္ လုိက္ေသး၏။ သုိႚရာတၾင္ ဆင္းရဲ ႎၾမ္းပၝး သူတုိႚ အဳကား စိတ္၏ တည္႓ငိမ္မႁ မရရႀိႎုိင္ ေသးရကား ထုိမႀ ဤမႀ လႀည့္လည္ သၾားလာ ေနဴပန္ကာ ေနာက္ဆုံးတၾင္ ဴပည္႓မိႂႚသုိႚ ေရာက္သၾားသည္။ ဴပည္႓မိႂႚ တၾင္လည္း ေခတၨ ခဏမ႖ ေလာက္သာ ဴပည္ ေဆး႟ုံ႒ကီး၌ စာေရး႒ကီး အဴဖစ္ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကုိင္႓ပီး လယ္တီ ဆရာေတာ္ ဘုရား႒ကီး ဴပည္႓မိႂႚသုိႚ ႔ကလာေတာ္ မူခုိက္တၾင္ အလုပ္မႀ ထၾက္ဴပန္ကာ ဆရာေတာ္ ဘုရား႒ကီး အထံေတာ္တၾင္ ပဥၤင္း ခံေလသည္။

ေနာက္ ပဥၤင္း ဝတ္ႎႀင့္ပင္ ရန္ကုန္႓မိႂႚသုိႚ ေရာက္သၾားသည္။ သုိႚရာတၾင္ တည္းစရာ ခုိစရာ မရႀိ။ ေညာင္တုန္း ေကဵာင္းတုိက္၊ ဦးဗဵား ေတာရ ေကဵာင္းတုိက္၊ ေဂဵာင္ဝုိင္း ေကဵာင္းတုိက္ တုိႚသုိႚ လႀည့္လည္ ေနနား႓ပီး ေနာက္ဆုံးတၾင္ သိကၡာခဵ သကႆန္းခ႗တ္၍ လူဝတ္လဲ လုိက္သည္။

စာေပ အေရးအသားတၾင္ အထူး ဝၝသနာ ထုံေပေသာ ဆရာ႒ကီး ပီမုိးနင္း၏ စာေရး ဆရာ ဘဝကား စေပ႓ပီ။ သကႆန္းဝတ္ႎႀင့္ ရႀိစဥ္ ‘ေလာဂဵစ္’ ေခၞ ‘တက္ကဵမ္း’ တေစာင္ကုိ ဴပစု ႓ပီးခဲ့ေပ၏။ ယခုေသာ္ ဝမ္းေရး အတၾက္ ထုိကဵမ္း ကေလးကုိ ေရာင္းရ ေပေတာ့မည္။ ထုိႚေဳကာင့္ ဟံသာဝတီ သတင္း စာတုိက္သုိႚ သၾား၍ ထုိကဵမ္း ကေလးကုိ ဴပရႀာ၏။ ဗုဒၭဘာသာႎႀင့္ ဆန္ႚကဵင္သည့္ စာေပ ဟူ၍ ပယ္ဴခင္း ခံရသည္။ သုိႚရာတၾင္ ထုိတုိက္ရႀင္ သူေဌး မစၤတာ ရစ္ပေလ၏ ညၟာတာ ေထာက္ထားမႁေဳကာင့္ ထုိတုိက္တၾင္ပင္ တလလ႖င္ ၃ဝိ ဴဖင့္ ဘာသာဴပန္ အလုပ္ကုိ လုပ္ကုိင္ခၾင့္ ရခဲ့သည္။

ဤ သတင္းစာ တုိက္တၾင္လည္း မဵားစၾာ မဳကာခဲ့။ ၆ လခန္ႚ ရႀိေသာ အခၝ ကဵန္းမာေရး ခ႗တ္ယၾင္းမႁေဳကာင့္ အလုပ္မႀ ထၾက္လုိက္ရ ဴပန္ကာ ကဵန္းမာ လာဴပန္ေသာ အခၝ ၌လည္း အလုပ္အကုိင္ ရႀားပၝးမႁေဳကာင့္ အ႓မိႂႚ႓မိႂႚ အနယ္နယ္သုိႚ လႀည့္လည္ ရႀာေဖၾရ ဴပန္သည္။ ေနာက္ဆုံးတၾင္ ဟသႆာတ ႓မိႂႚအနီး ဓမၩီ႓မိႂႚသုိႚ ေရာက္သၾားကာ ငယ္ဆရာ ဖာသာရ္-ဝဲလဝၝး၏ ေကဵးဇူးေဳကာင့္ပင္ ဓမၩီေကဵာင္း၌ ဓမၩီ ေကဵာင္းအုပ္႒ကီးက ေကဵာင္းဆရာ အဴဖစ္ ခန္ႚအပ္ဴခင္း ခံရသည္။

ထုိအတၾင္ ဆရာကေတာ္ေလာင္း ေဒၞစိန္တင့္ႎႀင့္ ခဵစ္႒ကိႂက္ ရည္ငံကာ မဵားမဳကာမီပင္ လူ႒ကီး မိဘမဵား၏ သေဘာ တူညီခဵက္ အရ လက္ထပ္ လုိက္ဳကသည္။ ဆရာ႒ကီးကား ထုိအခဵိန္တၾင္ အသက္ ၂၄ ႎႀစ္ခန္ႚ ရႀိေပ႓ပီ။

ခဵစ္စ ခင္စ ဳကင္နာစ ဴဖစ္ေသာ ဇနီးကေလး အားလည္း မဵက္စိ ေအာက္က အေပဵာက္ မခံႎုိင္ေအာင္ ခဵစ္လၾန္း လႀသည့္ အဴပင္ ေယာကၡမ လုပ္သူ မဵားကလည္း လယ္ယာ ေခဵာင္းေဴမာင္းႎႀင့္ အေတာ္အသင့္ ဴပည့္စုံသူမဵား ဴဖစ္သဴဖင့္ အလုပ္မႀ ထၾက္လုိက္ ဴပန္ေလသည္။ သုိႚႎႀင့္ ေနာက္တႎႀစ္တၾင္ သားဦးကေလး ေမာင္ေကဵာ္စုိးကုိ ဖၾားဴမင္ ခဲ့ေပသည္။

ဆရာ႒ကီး အသက္ ၃၀ ခန္ႚအ႟ၾယ္၊ အဂႆလိပ္ သကၠရာဇ္ ၁၉၁၄ ခုႎႀစ္တၾင္ ပထမ ကမာၲစစ္႒ကီး ဴဖစ္ပၾားခဵိန္၌ သုံးဆယ္႓မိႂႚတၾင္ မိတ္ေဆၾမဵား အကူအညီဴဖင့္ စာပုံႎႀိပ္စက္ တစက္ ေထာင္ကာ ‘ဴမန္မာ့ မိတ္ေဆၾ မဂၢဇင္း’ ကုိ ထုတ္ေဝ ေနခုိက္ ဴဖစ္သည္။ သုိႚရာတၾင္ စစ္၏ ဒဏ္ေဳကာင့္ စကၠႃမဵားလည္း လုံေလာက္စၾာ မရ၊ ေစဵးႎႁန္း ကလည္း အဆမတန္ ႒ကီးေလး လာရကား မဂၢဇင္း ထုတ္ေဝဴခင္းကုိ ရပ္စဲ႓ပီး ၆ ႎႀစ္သား ဴဖစ္ေသာ သား ေမာင္ေကဵာ္စုိးႎႀင့္ ဇနီး ေဒၞစိန္တင့္ တုိႚကုိ ထားခဲ့ကာ ရန္ကုန္႓မိႂႚသုိႚ အလုပ္ရႀာ သၾားဴပန္သည္။

ေရႀးဦးစၾာ သူရိယ သတင္းစာ တုိက္တၾင္ စစ္သတင္း မဵားကုိ ဘာသာဴပန္ဆုိ ေရးသားသည့္ ဘက္၌ အလုပ္ရ၏။ ေနာက္ ဴမန္မာ့ အလင္း သတင္းစာ တုိက္သုိႚ ေရာက္ရႀိ သၾားဴပန္၏။ ထုိမႀ တဖန္ သူရိယ သတင္းစာ တုိက္သုိႚ သံသရာလည္ လာဴပန္ ေသး၏။

သူရိယ သတင္းစာ တုိက္တၾင္ လုပ္ကုိင္ ေနခုိက္ အလုံရပ္ရႀိ ‘ဘက္ပတစ္’ ေကဵာင္း၌ လက္တင္ ဆရာ တေယာက္ အလုုိရႀိေဳကာင္း ေဳကာ္ဴငာစာ ေတၾႚသဴဖင့္ အမည္ရင္း ဴဖစ္ေသာ ‘ေမာင္ေကဵာ္ႌၾန္ႚ’ အမည္ႎႀင့္ ေလ႖ာက္ထားရာ ဴမန္မာ လူမဵႂိးကုိ မခန္ႚႎုိင္ေဳကာင္းႎႀင့္ ေနာက္တေနႚတၾင္ စာဴပန္ လာေလသည္။ ထုိႚေဳကာင့္ အဂႆလိပ္ အမည္ေယာင္ေယာင္ ရႀိေသာ အရပ္ေခၞ ‘မုိးႎႀင္း’ ကုိ သတိရ လာကာ ေမာ္လ႓မိႂင္ သၾားစဥ္က ယူထားေသာ ဗရင္ဂဵီ ဘာသာ အမည္ ဖီးလစ္ (Philip) အနက္ မႀ အစလုံး အတုိက္ေကာက္ ယူ၍ ပီမုိးနင္းဟု တ႒ကိမ္ ထပ္မံ၍ ေလ႖ာက္လၿာ တင္ဴပန္ေသာ အခၝ ကဵမႀ လက္တင္ဘာသာ ကုိလည္း နဂုိ တတ္က႗မ္းမႁ ဓာတ္ခံ ရႀိသည့္ အေလဵာက္ အလုပ္ ရေလ ေတာ့သည္။ ထုိေကဵာင္းတၾင္ ဆရာ႒ကီးသည္ လက္တင္ စာမဵားကုိ ၄ တန္းမႀ ၁၀ တန္း အထိ တေယာက္တည္း သင္ဳကား ေပးရ၏။

ေနာက္ ေႎၾလ ေကဵာင္းပိတ္ရက္သုိႚ ေရာက္ေသာ္ ေပၞထၾက္စ ဴဖစ္ေသာ ပညာ့ အလင္း မဂၢဇင္းႎႀင့္ အဴခား အဴခားေသာ မဂၢဇင္း တုိႚသုိႚ ဝတၪႂမဵား၊ ေဆာင္းပၝးမဵားကုိ ေရးသား ေပးပုိႚ ေနရာမႀ ပညာ့ အလင္း မဂၢဇင္း ပုိင္ရႀင္ ဦးတင္၏ ေတာင္းပန္ခဵက္ အရ ထုိမဂၢဇင္း တုိက္သုိႚ ဝင္ေရက္ကာ လစဥ္ ဝတၪႂႎႀင့္ အဴခား အခန္းေပၝင္း မဵားစၾာကုိ တာဝန္ ယူရ၏။ သုိႚႎႀင့္ မဂၢဇင္းမႀ တဆင့္ သတင္းစာ ကုိပၝ တုိးခဵဲႚ လုိက္ေသာ အခၝတၾင္ ‘ဘက္ပတစ္’ ေကဵာင္းသုိႚ မဴပန္ ေတာ့ဘဲ ထုိမဂၢဇင္း၊ သတင္းစာ ႎႀစ္ခု စလုံးတၾင္ပင္ တည္းဴဖတ္သည့္ ဘက္မႀ ဆက္လက္ လုပ္ကုိင္ ေလေတာ့သည္။

ပညာ့ အလင္း သတင္းစာ၌ ‘ပုိက္ဆံ႒ကီး’ အမည္ဴဖင့္ ေဆာင္းပၝး မဵားကုိ လည္းေကာင္း၊ ေနရီရီ၊ ပၾဲစား႒ကီး သားအဖႎႀင့္ ဴမဴမ စေသာ ဝတၪႂရႀည္႒ကီး မဵားကုိ လည္းေကာင္း ေရးသား ခဲ့ေပ၏။ သုိႚရာတၾင္ ပညာ့ အလင္း ၌လည္း မဵားစၾာ မဳကာ။ အလုပ္မႀ ထၾက္႓ပီးေနာက္ ‘ေအာင္ေတာ္မူ’ ေခၞ တနဂႆေႎၾ တပတ္လ႖င္ တ႒ကိမ္ထုတ္ ဝတၪႂကေလး မဵားကုိ ထုတ္ေဝ ဴပန္ေလသည္။ ဤတၾင္လည္း မဵားစၾာ အကဵႂိးမေပး။ ထုိေဳကာင့္ ဝတၪႂ စာအုပ္ကေလး ၁၄ အုပ္ ထုတ္႓ပီးသည့္ အဆုံးတၾင္ ရပ္စဲ လုိက္ရသည္။

ဤသုိႚ အားဴဖင့္ ‘စာေရး ဆရာ၏ နိမ့္တုံ နိမ့္တုံ ဘဝ’ ႎႀင့္ပင္ ဒဂုန္ မဂၢဇင္း၊ လန္ဒန္အတ္ မဂၢဇင္း၊ ကဝိမဵက္မႀန္ မဂၢဇင္း၊ ကဝိတံခၾန္ မဂၢဇင္း၊ ႓ဗိတိသ႖ ဘားမား မဂၢဇင္း၊ တကၺသုိလ္ မဂၢဇင္း၊ သူရိယ မဂၢဇင္း စေသာ မဂၢဇင္းမဵား၊ သူရိယ သတင္းစာ၊ ဴမန္မာ့ အလင္း သတင္းစာ၊ သစၤာဝၝဒီ သတင္းစာ၊ ဗႎၭႂလ သတင္းစာ စေသာ သတင္းစာမဵား၊ ဗႎၭႂလ ဂဵာနယ္၊ ဒီးဒုတ္ ဂဵာနယ္ စေသာ ဂဵာနယ္မဵားတၾင္ ဝတၪႂမဵား၊ ေဆာင္းပၝးမဵားကုိ အမဵားအဴပား ေရးသား ေလေတာ့သည္။

ထုိအခုိက္ ဗႎၭႂလ ဂဵာနယ္တၾင္ ေခတၨ ခဏမ႖ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကုိင္ရင္း ပုိင္ရႀင္မဵားက ဗႎၭႂလ သတင္းစာႎႀင့္ ဗႎၭႂလ ႟ုပ္ရႀင္ တုိႚကုိပၝ တုိးတက္ ခဵဲႚထၾင္ လိုက္ေသာ အခၝ သား ဴဖစ္သူ ေမာင္ေကဵာ္စုိးက ေရႀးဦး ပထမ ‘ခဵစ္တဲ့သူရယ္’ ဇတ္ကားတၾင္ ဇာတ္လုိက္ အဴဖစ္ ပၝဝင္ ႟ုိက္ကူးသည္။ ထုိအခၝ ဆရာ႒ကီးက ကုိယ္တုိင္ ကုိယ္ကဵ ဒၝ႟ုိက္တာ အဴဖစ္ သင္ဳကား ဴပသသည္။

ေနာက္ သား ေမာင္ေကဵာ္စုိးသည္ ႓ဗိတိသ႖ ဘားမား ႟ုပ္ရႀင္သုိႚ ေရာက္သၾား ဴပန္၍ ‘တကုိယ္ေတာ္’ ဇတ္ကားကုိ ႟ုိက္ကူးသည္။ ထုိစဥ္ အခၝ တၾင္လည္း ဆရာ႒ကီး ကုိယ္တုိင္ အကူအညီ မဵားစၾာ ေပးခဲ့သည္။ ထုိႚေနာက္ ‘ဆယ္နာရီ’ ဇတ္ကားကုိ ဆက္လက္ ႟ုိက္ကူး ေနစဥ္ အတၾင္း သား ေမာင္ေကဵာ္စုိးမႀာ လူမသမာ တဦး၏ ဓားခဵက္ေဳကာင့္ အသက္ ပၝသၾားရ ရႀာေပသည္။ ဆရာ႒ကီးကား စုတ္တသပ္သပ္ႎႀင့္ အထူး တလည္ပင္ ႎႀေဴမာ တသ ရႀာမိ၏။ စိတ္အပဵက္႒ကီး ပဵက္လဵက္ အလုပ္မႀလည္း တခၝတည္း ထၾက္လုိက္ ေပေတာ့သည္။ ဖခင္ နည္းတူပင္ မဵက္စိ အလင္း ခ႗တ္ယၾင္း ခဲ့ရသဴဖင့္ ပူေဆၾး ေသာက ေရာက္ေန ရႀာေသာ မိခင္ ေဒၞစိန္တင့္ မႀာလည္း ၃ လ နီးပၝးခန္ႚ မစားႎုိင္ မေသာက္ႎုိင္ ဴဖစ္႓ပီးသည့္ေနာက္ ခဵစ္သား၏ ေနာက္သုိႚ ေကာက္ေကာက္ ပၝေအာင္ လုိက္သၾား ရႀာေလသည္။

သားႎႀင့္ ဇနီးတုိႚ မရႀိလ႖င္ ဆရာ႒ကီး ပီမုိးနင္းသည္ ႔ကင္းကဵန္ ရစ္ခဲ့ေသာ သား သမီး တုိႚကုိ ေဒၞစိန္တင့္၏ ေဆၾမဵႂိးမဵား ရႀိရာ ဓမႝီ႓မိႂႚသုိႚ ကုိယ္တုိင္ ကုိယ္ကဵ သၾားေရာက္ ပုိႚအပ္ ခဲ့႓ပီးလ႖င္ ရန္ကုန္႓မိႂႚသိုႚ ဴပန္လာကာ ဝၝသနာ ရႀိရင္းစၾဲ အတုိင္း ဝတၪႂမဵား၊ ေဆာင္းပၝးမဵား ေရး၍ ဝမ္းေကဵာင္းရ ရႀာဴပန္သည္။

သုိႚႎႀင့္ ဴမန္မာ စာဖတ္ ပရိသတ္၏ စိတ္ႎႀလုံးကုိ ယခုထက္ တုိင္ေအာင္ပင္ ယူကဵႂံး စၾဲမက္လဵက္ ရႀိေစသည့္ ဝတၪႂရႀည္၊ ဝတၪႂတုိ အေဴမာက္အဴမား၊ ေဆာင္းပၝး၊ ကဗဵာ အမဵႂိးမဵႂိး၊ ႒ကီးပၾား တုိးတက္ေရး ဆုိင္ရာ စာအုပ္ စာတမ္း အဝဝကုိ ကဵန ေသခဵာ ေရးသား ဴဖန္ႚဴဖႃး ခဲ့ေပေသာ ဆရာ႒ကီး ပီမုိးနင္းသည္ အသက္ ၅၆ ႎႀစ္ အ႟ၾယ္ သကၠရာဇ္ ၁၉၄၀ ခုႎႀစ္ ဇန္နဝၝရီလ ၆ ရက္ေနႚ (ဴမန္မာ သကၠရာဇ္ ၁၃၀၁ ခုႎႀစ္ နတ္ေတာ္ လဆုတ္ ၁၂ ရက္ေနႚ) နံနက္ ၉ နာရီႎႀင့္ ၁၉ မိနစ္ အခဵိန္တၾင္ စက္ဘီး တုိက္မိ သဴဖင့္ ေပၝင္ကဵႂိး ခဲ့ရသည့္ ဒဏ္ရာမႀ နာလန္ မထႎုိင္ ရႀာေတာ့ဘဲ ဘဝ ဇာတ္ထုပ္ ခဵႂပ္႓ငိမ္း၊ ေပဵာက္ကၾယ္ သၾားရ ရႀာပၝ သတည္း။ ။

[ကဵမ္းကုိး ။ ။

(၁) ပီမုိးနင္း၏ ပီမုိးနင္း။

(၂) တကုိယ္ေတာ္ ဝတၪႂလာ ထုတ္ေဝသူ၏ နိဒၝန္း။

(၃) ႟ႁမဝ မဂၢဇင္း၊ အတၾဲ ၅၊ အမႀတ္ ၅၅ လာ ‘ဆရာေဇယဵ’ ၏ ‘ဆရာ ပီမုိးနင္း’ ေဆာင္းပၝး။]