၄။ လူမဵက္ႎႀာေပဵာက္သၾားေသာ လူသား။

အေနာက္တိုင္း လူႚအဖၾဲႚအစည္းတၾင္ သိပၯံပညာႎႀင့္ စက္မႁအတတ္ပညာတိုႛကို တိုးတက္ ထၾန္းကားလာသည္ႎႀင့္ အမ႖ လူသားတိုႛ၏ ႟ုပ္ပိုင္းဘဝ အေဴခအေနတိုႛမႀာလည္း ပို၍ တိုးတက္လာသည္မႀာ အမႀန္ပင္ဴဖစ္သည္။ သိုႛရာတၾင္ လူသားတိုႛ၏ စိတ္ပိုင္းဘဝ အေဴခအေနမႀာမူ ဖၾံႚ႓ဖိႂးဴခင္းမ႟ႀိခဲ့ေပ။ ပို၍ပင္ ခ႗တ္ဴခံႂကဵသၾားခဲ့သည္ဟုပင္ ဆိုႎိုင္ေပသည္။ ႟ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဴပႍနာမဵားကို ေဴဖ႟ႀင္းေအာင္ဴမင္ႎုိင္ခဲ့ဳကေသာ္လည္း စိတ္ပိုင္းဘဝ ဴပႍနာမဵားမႀာမူ တဴဖည္းဴဖည္း ပို၍ ႟ႁပ္ေထၾးလာခဲ့သည္။ ထုိုႛဴပင္ ထာဝရဘုရားကို ဗဟိုဴပႂထားသည့္ ဘာသာေရး ယံုဳကည္မႁဆုိင္ရာ အားကိုးအားထားမႀာလည္း တစစီ ႓ပိႂလဲခဲ့ေပသည္။ လူႚဘဝတၾင္ မည္သည့္အရာကို ႎႁန္းစံထား႓ပီး တန္ဖိုးဴဖတ္ရမည္ကိုလည္း နားမလည္ႎိုင္ခဲ့ဳက၊ လူႚဘဝရည္မႀန္းခဵက္ အဓိပၯာယ္သည္လည္း ေပဵာက္ကၾယ္ခဲ့ရသည္။ ဤသိုႚဴဖင့္ အေနာက္တိုင္း လူႚယဥ္ေကဵးမႁသည္ ယိုယၾင္းခဲ့ရေပသည္။ လူႚဘဝဟူသည္ စိတ္ပဵက္စရာ႒ကီးပၝလား။ ဘာမ႖ ယုတၨိမ႟ႀိပၝလား။ အဓိပၯာယ္မဲ့လႀပၝလားဟု မႀတ္ယူလာဳက႓ပီး အားငယ္ လာဳကသည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဴပန္႓ပီး သိမ္ငယ္သၾားဳကေပသည္။

ဴဖစ္တည္မႁဝၝဒီတိုႛက ဤသိုႛ စိတ္ပဵက္အားငယ္စရာ ေမ႖ာ္လင့္ရာမဲ့ဴဖစ္ေနေသာ လူႚဘဝကို ႟ုပ္ဝတၪႂ ပစၤည္းတခု ဴဖစ္သည့္ သစ္တံုးတတံုးလို ဴဖစ္ခဵင္ရာဴဖစ္ေခဵေတာ့ဟု သေဘာထား႓ပီး ေပယဵာလကန္ မလုပ္ဳကႎႀင့္။ ဴဖစ္တည္ လာတဲ့ လူႚလဝမႀာ သိကၡာ႟ႀိ႟ႀိ၊ တန္ဖိုးဴမင့္ဴမင့္ႎႀင့္ ေနထိုင္တတ္ရမည္ဟု ခံယူဳကေပသည္။ လူသားတိုႛအတၾက္ အရံသင့္ ဴပႂလုပ္ဖန္တီးေပးထားေသာ ႓ပီးဴပည့္စံုလႀပၝသည္ဟု ဆိုဳကသည့္ တန္ဖိုးသတ္မႀတ္ခဵက္ ႎႁန္းစံမဵား ေပဵာက္ကၾယ္သၾားေသာ္လည္း ဘာမႀ စိတ္ပဵက္အားငယ္စရာ မလုိေပ။ လူဟူသည္ မိမိဘဝတန္ဖိုးကို မိမိကိုယ္တုိင္ ဖန္တီးရယူႎုိင္သူ ဴဖစ္သည္။ ပုဂၢလိက လိုအပ္ခဵက္အရ ကိုယ္ပိုင္တန္ဖိုးမဵား၊ ကိုယ္ရည္ ကိိုယ္ေသၾးမဵားကို မိမိဘဝအတၾက္ မိမိဘာသာ တည္ေဆာက္ယူႎုိင္ရမည္။ သိုႛမႀသာ လူႚဘဝသည္ စစ္မႀန္ေပမည္။ ဤသိုႛမဟုတ္ဘဲ အရံသင့္ အဆင္သင့္ ဖန္တီးေပးထားေသာ တန္ဖိုးသတ္မႀတ္ခဵက္မဵားအတုိင္း လုိက္လုပ္ ေနရမည္ဆိုပၝက လူႚဘဝသည္ မည္သည့္တန္ဖိုးမ႖ ႟ႀိေတာ့မည္မဟုတ္။ မည္သိုႚမ႖လည္း စစ္မႀန္ေသာလူႚဘဝကို ရ႟ႀိႎိုင္မည္ မဟုတ္ဟူ၍ ဆိုဳကေပသည္။

ထိုႛဴပင္ ဴဖစ္တည္မႁဝၝဒီတိုႛအလိုအရ ယေနႚမဵက္ေမႀာက္ေခတ္ လူသား၏ဘဝသည္ သိပၯံစက္မႁနည္းပညာ ပစၤည္းမဵားဳကားထဲတၾင္ နစ္ဴမႂပ္သၾားရေသာ စိတ္ပဵက္႓ငီးေငၾႚစရာဘဝ ဴဖစ္ေပသည္။ အကၾက္ေစ့ေစ့ သတ္မႀတ္ဴပဌာန္း ခဵမႀတ္ထားသည့္ ကဵင့္ဝတၨရား၊ ဥပေဒမဵား၊ ထံုတမ္းဓေလ့ အစဥ္အလာမဵားက ႌၟပ္ပူးႌၟပ္ပိတ္ ဝိုင္းထားခံေနရေသာ ထၾက္ေပၝက္မ႟ႀိသည့္ သနားစရာဘဝ ဴဖစ္သည္။ လူဆုိသည္မႀာလည္း ေယဘုယဵ နိယာမတရားေတၾ၊ စနစ္ေတၾကို ေ႟ႀႚတန္းတင္ ဦးစားေပးေနေသာ လူႚအဖၾဲႚအစည္းအတၾင္း ပုဂၢလိဘဝ ေပဵာက္သၾားသဴဖင့္ ေဳကာက္ေဳကာက္႟ၾံႚ႟ၾံႚ ဴဖစ္ပဵက္ေနရႀာသည့္ သတၨဝၝဴဖစ္သည္။ လူတိုႛတီထၾင္ဖန္တီးထားသည့္ သိပၯံပညာအမဵႂိးမဵႂိးေဳကာင့္ လူပုဂၢိႂလ္စင္စစ္မႀ ဈာန္ေလ႖ာကဵသၾား႓ပီး ႟ုပ္ဝတၨႂပစၤည္းအဴဖစ္ ေရာက္သၾားသည္။ အဴပႂခံ၊ အထုအေထာင္းခံသတၨဝၝ ဴဖစ္သၾားေတာ့သည္။ တိုးတက္ပၝသည္ဟူေသာ စက္မႁသိပၯံ ကမာၲ႒ကီးထဲမႀာ ကိုးကၾယ္ရာ ထာဝရဘုရားေပဵာက္ကၾယ္၊ မိခင္သဘာဝတရား႒ကီးႎႀင့္လည္း တဴဖည္းဴဖည္း ကင္းကၾာလာေသာ အထီးကဵန္ သတၨဝၝဴဖစ္သည္။ ဤသိုႚ လူႚဂုဏ္သိကၡာႎႀင့္ လူဴဖစ္တည္မႁ ေပဵာက္ကၾယ္သၾားရသည့္အဴဖစ္ကို ဴဖစ္တည္မႁဝၝဒီတိုႚက မလိုလားဳက၊ မၾန္ဴမတ္လႀသည့္ လူႚဘဝဴဖစ္တည္မႁကို ပဵက္စီးေစမည့္ အေဴခအေန၊ အဴခင္းအရာမႀန္သမ႖ကို ဴပင္းဴပင္းထန္ထန္ ဆန္ႛကဵင္တိုက္ခိုက္ရမည္ဟု သူတိုႛက ခံယူဳကေပသည္။

ဴဖစ္တည္မႁဝၝဒီတိုႛသည္ ပုဂၢလိကလူသားႎႀင့္ လူႚအဖၾဲႚအစည္းတိုႛ နားလည္မႁေပဵာက္႓ပီး ကင္းကၾာသၾားသည့္ ဴပႍနာ (ဝၝ) လူႎႀင့္ လူႚအဖၾဲႚအစည္းတိုႛ တခုႎႀင့္တခု သူစိမ္းဴပင္ဴပင္ ဴဖစ္ေနသည့္ဴပႍနာကို အထူးအေရးထား ေလ့လာတင္ဴပခဲ့ဳကသည္။ သူတိုႛအလိုအရ ယေနႚလူႚအဖၾဲႚအစည္းတၾင္ လူသားတိုႛ၏ ရႀိရႀိသမ႖ေသာ ကာယစၾမ္းအား၊ ဉာဏစၾမ္းအားတိုႛသည္ ႟ိုင္းစိုင္းရက္စက္လႀသည့္ အင္အားစု႒ကီးအဴဖစ္သိုႛ ေရာက္သၾား႓ပီ ဴဖစ္သည္။ လူသား၏ ေကာင္းဴမတ္လႀသည့္ ဂုဏ္သိကၡာ လကၡဏာမဵားကို ေခဵမႁန္းဖဵက္ဆီးပစ္မည့္ စက္မႁနည္းပညာ စၾမ္းအားစု႒ကီးေတၾ၊ စီးပၾားေရးအင္အားစု႒ကီးေတၾ၊ ႎိုိင္ငံေရးႎႀင့္ စစ္ေရးအင္အားစု႒ကီးေတၾ ဴဖစ္သၾားဳက႓ပီ။ သိပၯံပညာ အမဵႂိးမဵႂိးေဳကာင့္ လူႚႎႀလံုးႎႀင့္ အသိတရားတၾင္ ထာဝရဘုရား ကၾယ္ပသၾား႓ပီ ဴဖစ္၏။ ထိုႛဴပင္ လူႚအဖၾဲႚအစည္းတၾင္ ဘယ္တုန္းကမႀ မဳကားခဲ့ဘူးသည့္ ႟ုပ္ဝတၪႂကုန္ပစၤည္းထုတ္လုပ္မႁမႀာ အစုလိုက္ အဴပံႂလိုက္ ထၾက္လာသည္။ ဤသိုႛေသာ ထုတ္လုပ္မႁကို လူသားမဵားက တန္ဖိုးထားဳကသည္။ ပုဂၢလလူသားထက္ ကုန္ပစၤည္းထုတ္လုပ္ႎိုင္မႁ လုပ္အားကုိ တန္ဖိုးထားဳကသည္။ လူကို သူႚလုပ္အားႎႀင့္ တန္ဖိုးဴဖတ္ဳကသည္။ ကုန္ပစၤည္း ထုတ္လုပ္မႁစၾမ္းအားဴဖင့္ ဆံုးဴဖတ္ဳက၊ ေနရာေပးဳကသည္။ ဤသိုႛ ပုဂၢလိကလူသားကို ႟ုပ္ဝတၪႂ ပစၤည္းတရပ္သဖၾယ္ တန္ဖိုးဴဖတ္ဳကေလေတာ့သည္။ လူကို လူလိုမဴမင္ႎုိင္ဳကေတာ့ဘဲ ဝတၪႂပစၤည္း တခုအဴဖစ္ သေဘာထား လာဳကေတာ့သည္။ သိပၯံပညာသည္ လူသားကို လူစင္စစ္မႀ ထုတ္ကုန္ပစၤည္းတခုအဴဖစ္ ေရာက္ေစ ခဲ့သည္။ လူႚဂုဏ္သိကၡာ လကၡဏာေပဵာက္ေစ႓ပီး ႟ုပ္ဝတၪႂပစၤည္းတရပ္ ဴဖစ္ေစခဲ့သည္။ ထိုႛေဳကာင့္လည္း လူသားတိုႛသည္ ပုဂၢလိကလူႚဘဝတၾင္ စစ္စစ္မႀန္မႀန္ မရႀင္သန္ႎုိင္ဳကေတာ့ဘဲ လူမဵက္ႎႀာမရႀိေတာ့သည့္ လူသား (ဝၝ) လူမဵက္ႎႀာေပဵာက္သၾားသည့္ လူသား (Faceless man) ဴဖစ္သၾားဳကေတာ့သည္။ ဤအဴဖစ္ ဤအေဴခအေနတိုႛကို ဴဖစ္တည္မႁဝၝဒီတိုႛက လံုးဝမလိုလားဳက၊ ႟ုပ္ဝတၪႂပစၤည္းအဴဖစ္ ဈာန္ေလ႖ာကဵေနသည့္ အေဴခအေနဆိုးမႀ ႟ုန္းထၾက္႓ပီး စစ္မႀန္ဴမင့္ဴမတ္ေသာ၊ လူႚဂုဏ္သိကၡာ အဴပည့္ရႀိေသာ၊ လူပီသေသာဘဝသိုႛ လႀမ္းတက္ႎုိင္ဳကရန္ သူတိုႛက အားထုတ္တင္ဴပဳကဴခင္း ဴဖစ္ေပသည္။